Yardım 4 yaş kabusu

hale15 soruyor: 10

mrb arkadaşlar kızım 4 yaşında ve bu yazın başında okullar kapandığı haftadan başlayarak bambaşka bir çocuğa dönüştü. şuan anneannedeyiz ve bana inanılmaz zor zamanlar yaşatıyor. gerekli gereksiz biçok şeye ağlıyor tutturuyor. biyere gitmekten korkar oldum çünkü dönmicem diye ağlama krizleri yaşıyor. sinirden elim ayağım titriyor artık. sakinleşince özür diliyor konuşuyorum ama hoppppp unutulup aynı şeylere devam. böyle bi çocuk değildi sanki dönüşüme uğraı. geceleri de ağlayarak uyanıyor kendine gelemiyor beni tekmeliyor bağırıp kendine vuruyor. ne yapmalıyım yaşayan var mı yardımmmm


Bu soruyu cevapla


12 Cevap


aysnrayse

Aynusini yasiyorum 2 yas bitmeden 4 yas bunalmimina girdiler bnmkide geceleei tekme atiyor tepiniyor hic laf anlamiyor ya sabir denekten baska bi caremiz yok kafasini oyalayacak biseyler icat etmek lazim surekli normal mis bu haller :)


hale15

bu haller normalmiş ama bu dönemi sağlıklı atlatmak istiyorum ama epey zorluyor.


Sanemm

4 yaşında fırata bağlı olarak benliğin oturmasından dolayı kimi çocuklarda inatlaşma görülebilir ancak doğru ebeveyn tavrı ile atlatılabilir.

Sizin anlattığınız istediklerini ağlayarak yaptırma, bu yöntemde kazanım elde ettiğinde dolayı alışkanlık haline gelmiştir, yaş sendromu ile alakası yoktur.

Sizin dönmeyeceğiniz hissi ile ağlamasın ise, terkedilme endişesi yaşamasındandır. Bu da yine sizden kaynaklanan bir güvensizlik yaşamasıyla bağlantılıdır. Çalışıyor ve gitmek istemediği bir kreşe göndermek, ... vb. sebepler buna neden olmuş olabilir.

Yanlış anlamayın amacım kabaca durum tespiti yapmak değil, bu sorunları yaş sendromuna bağlayıp çözüm yoluna gitmemeniz düşüncesinin önüne geçmek.

Ağlamasına müsade edin ancak makul olmayan isteklerini kabul etmeyin. Konuyu sakinleşince konuşacağınızı söyleyin. Ilk başlarda ağlayan bir çocuğa kayıtsız kalmak zor olacaktır ama 2 hafta gibi bir sürede bu tavrınızın verimini alırsınız.

Güvenli bağlanma konusunu ise bol bol muhabbet ederek, onu çok sevdiğinizi sık sık dile getirerek aşmaya çalışın.

Oğlum 4 yaşında ben markete gidince evde tek başına kalır, ben uyurken tek başına oynar, işimiz olduğunda emanet bıraktığımız yakınımızda sorunsuz kalır çünkü biliyor ki kendisinin nasıl oyuncakları ile oynama özgürlüğü varsa ebeveynlerin de kendi özgürlükleri var. Onun fikirlerine saygı gösterdiğinizde, kendi özgürlüğünün farkına vardığında sizin özgürlüğünüze de değer verecektir. Ancak bir çocuk tüm haklarını ağlayarak elde ediyorsa ebeveynler her istediği oluyor gözüyle bakıyor ama malesef öyle değil.

Ona bir çocuk gibi değil, birey gibi davranın. Onun için parka gideceksiniz hangi parka gideceğini o seçsin. Dışarıda ne yiyeceğine sağlıklı seçenekler arasından o karar versin. Aylık oyuncak alımında alacağı oyuncağı o beğensin. Akşam yemeği yapacağınızda onun da fikrini alın. Ailecek karar vereceğinizde onun da fikrini sorun. Zamanla verim alırsınız.


sLnKA

@sanem çok guzel anlatmışsınız durumu. Madem ben de birsey sormak istedim.

Benim kızım 3yasinda ama sık sık bu ağlama krizleri gidilen yerden dönmek istememe beni bi yere göndermeme benimle uyuma benimle yıkanma benimle yeme gibi durumları var. Evet erken zamanda kreşe başladı evet Çok küçükken abla oldu ama bunların hiçbiri yokken de böyle Davranışları vardı.

Parka gidiyoruz çıkmak istemiyor eve biri geliyor onlarla gitmek istiyor, aksam yemeğinde anne sen yedir diyor. Babanla giy yat diyorum anne sen gel diyor. Dışarıda donup bana bakmıyor bile ama ufak birsey olsa anne diyor.

Su Güvenli bağlanma işi tam olmamış gibi mi sanki?


Sanemm

Ben bir anne olarak, kendi çocuğundan gözlemlerim üzerinden cevap verebilirim ancak.

"Çok küçükken abla oldu, bunların hiçbiri yokken de böyle davranışları vardı" diyorsunuz ama çok küçükken tüm çocuklar kendi ihtiyaçlarını tam olarak karşılayamadıklarından dolayı size bağımlı yaşaması normal ama 3/4 yaş gibi kendi ihtiyaçlarını karşılayabildikleri ölçüde bağımsızlaşırlar.

Erken yaşta kreş ve kardeş sizinle geçirmesi gereken zamanın bir kısmını ondan çalmıştır muhakkak. Size ihtiyaç duyuyor ama sizin onu bırakıp çıkmanız gibi o da gelen misafirlerle bırakıp çıkmak istiyor, dışarıda yüzünüze bakmıyor. Belki de bir tepki bu.Anne ile yeterli vakit geçiremeyen çocuklar küçükken anneye fazla bağlı, ergenliğinde ise fazla uzak oluyor malesef.

Hiçbirimiz mükemmel ebeveyni değil, yeterli ebeveynliği hedef almalıyız. Belki biraz daha oyun, az annelik sıkıntınızı çözer.Ya da muhabbet.Mesela ben pek oyun oynayan bir anne değilim ama çok muhabbet ederiz. Biz aramızdaki bağı bu şekilde kurduk. Siz de kendi şartlarınıza göre ikinizin hoşuna gidecek bir yol bulursunuz umarım.



hale15

merhaba arkadaşlar teşekkür ederim sanemmm cevabın için . fakat yazarken yanlış ifade ettiğim bişey olmuş kızım benim dönmememden korkmuyor,hatta yalnız kalmak bile istediği oluyor. benim anlatmak istediğim şu: örneğin misafirliğe gidiyoruz,orda arkadaşı falan da varsa eve dönmek istemiyor ,gitmemiz yaklaştıysa önceden uyarıyorum on dakika sonra gideceğiz hazırla kendini diye ama hadi gidiyoruz dediğimde kıyametleri koparıyor ,ev sahibi de üzülüyor beni de zor durumda bırakıyor. parka gittiğimizde de durum aynı. hep evde kalsam daha iyi,onu da yapamıyorum gezsin eğlensin yeni insanlar görsün istiyorum :( geçecek inş


mutluannelif

Acilen evinize dönmelisiniz. Anneanne başka, anne başka davranır genelde. Ben de kızımı biraz fazla anneanneye göndersem hemen mızmız olmaya başlıyor ki hiç huyu değildir. Maalesef anneanne-dede-babaanneler çok şımartıyor. Kendi düzeninize geçince her şey 1-2 günde yoluna girer diye düşünüyorum.


nnd

benim kızım da aynı davranışlar sergiliyor.özellikle sabah kreşe gitmeden illaki babanneme gidecem diye ağlıyor.konuşup anlaşarak babannesinin yanına götürüyorum( bu arada alt katımızda oturuyor kayınvalidem).servisimiz gelinceye kadar orda kalabilirsin diyorum tamam annecim diyor.almaya gittiğimde kıyamet kopuyor.ben okula gitmicem biraz daha kalacam vs. akşam geldiğimizde de aynı şeyler.. nereye gitsek aynı şeyleri yaşıyorum.evde de sürekli ağlıyor, herşeye küsüyor. evden hatta odasından çıkarasım gelmiyor bazen.sinirlerim giderek yıpranıyor :(((



hale15

Sevgili nnd, 4yasta kendilerinin de birbirey oldugunu kabul ettirme cabasinda olurmus cocuk,kizim aynen oyle bi de aglayarak yaptirmaya hemen alisiyorlar bizde baba bunu korukluyor sizde durum nasil. Buara kizim tutturma isini biraz azaltmaya basladi sukur,tutturmadiginda sarili tesekkur ediyorum. Gececek ama yorulcagiz


nnd

İNŞALLAH BİTER BİAN ÖNCE :)



Cevaplamak için Üye ol