Hem çalışıp hem ev işlerine yetiş(eme)mek

uraseval soruyor: 10

Oğlum 4,5 yaşında, ben 1,5 yıldır iş hayatına geri döndüm. Oğlumu 9-18 arası kreşe verdim. İşten eve geldiğimde hem eşim hem oğlum çok aç geliyor. Yani hemen yemeğe oturmamız lazım. Çamaşır konusunda efsaneyiz, eşim yarım saat giydiğini bile çamaşır sepetine atıyor, sepet hep dolu, ki oğlumun da öyle.  Sabah ben okula götürüp ben alıyorum, eşimin saatleri uymuyor. Ev kredimiz olduğu için temizliğe maalesef yardımcı alamıyorum. Sabah biraz erken kalkıp ev işleri yapıyorum, ama yine de yetişmiyor yetişmiyor. Öyle çocukla çok ilgilenen bir baba profili yok maalesef, hep dürtmekle. :) Bu konuyu onunla çok konuştuk, ben yoruldum artık. Oğluma ben vakit ayırınca akşam bu defa işler yığılıyor.  Benim durumumda olup ta işleri nasıl yetiştiriyorsunuz, bir akıl verin :)

Bu soruyu cevapla


13 Cevap


duygu_e

merhaba bende kızım 5 aylık olduğundan berı çalışıyorum.. bız bazı rutınler oluşturduk.. mesela cuma aksamları temızlık gunudur.. esım evı süpürürken ben toz alırım, yerleri silerim.. yemek konusunda kızım yemegı tam tesekkulu olsa da bızım cogunlukla ekmek arası bıseylerdır:) pazar gunlerı cok yemek yaparım o zaten carsambaya kadar idare eder.. 1 gun dısardan 1 gunda kahvaltılık dedım mı hoop sana hafta sonu:) çamaşırları da makineyi aksam acar gece kızı uyuttuktan sonra bazen esımle bazen kendım sererim..sımdılık yetısıyor gıbı bana gore.. ama esınızden destek almanız sart..

kolay gelsın:)


uraseval

duygu_e ve dilannn peki eşleriniz kendiliğinden mi yardım etmeye başladı, yoksa bu konuları konuşarak mı çözdünüz. Yani mesela eşleriniz kendiliğinden hangi işleri yapıyor, siz söylemeden. Bizimki söylemekle yapıyor ama hep söylemek de insanı yıpratıyor, biraz da yapısında doğasında olacak sanırım adamın :)


mustafamami

kendiliğinden yardım eden pek yok gibi. benim eşim çok yardımcı, ev işi, çocuk vs... ama arada bir kendine getirmek için konuşmalar yapmak gerekiyor. ikinci bebek için doğuma az kala hala evle ilgili yapılacaklara başlamamıştık mesela ben konuşmasaydım. pes etmeyin söylemekten bıkmayın. söyleyince yapıyorsa yine iyi. yardımsız çok zor, hayat müşterek. ikiniz de çalışıyorsunuz. eşin yardım etmemesi çok yıpratıcı. gerçi bunu 'yardım' gibi düşünmememiz lazım, ev ikinizin de yaşadığı yer sonuçta. yardım deyince sanki tüm işler bizim görevimiz de onlar lütfediyor gibi bir algı oluşuyor :)  


duygu_e

söylemeden yapan koca var mıdır ki:)))


uraseval

Demek ki şunu anlıyorum , onlar söylemeden yapmıyorlarsa , biz de söyleyerek yaptıracağız. Başka yolu yok :) Belki de eskilerde annelerimiz işe gitmez evde iş yaparlardı, evin babası da evde hiçbirşey yapmaz ve hep işte yorulmuş gelirdi.. Çocukluğunda bunu gören, rol model alan  bir çocuk nesli bizlerin eşi oldu.. Umarım çocuklarımızın rol model alacağı anne babalar gelecek nesillerde zorluk çekmez.



berlindenbirseda

Valla en dertli olduğum konu, ev işleri. Ben de tam zamanlı çalışıyorum, oğlum da yuvada. Bence ev işlerini dert etmemenin en birinci koşulu, yetişemeyecek olduğumuzu kabul etmek :)

Maddi olarak sizi ne kadar sıkıntıya sokar bilemiyorum ama çamaşır kurutma makinesini şiddetle tavsiye ederim, bir de ayda bir kez detaylı temizlik için yardım almayı. Her hafta bize de çok geliyor, bu memlekette hele oldukça pahalı böyle işler ama ayda biri madden kaldırmak hiç mümkün değil mi? Kaba temizliği de (süpürme ve tuvalet-banyo) haftada bir 2 saatte hallediyoruz eşimle birlikte. Evim asla bal dök yala olmuyor, ne yapalım ben böyleyim diyorum, hayatta en nefret ettiğim iş ev işi.

Yemek işini de balık filan alıp terbiyeleyip buzluğa atarak, köfte, börek vb. hazırlayıp, sebzeleri pişirmeye hazır halde ayıklayıp buzlukta saklayarak, tek seferde iki günlük yemek yaparak filan halletmeye, hızlandırmaya çalışıyorum. Buzlukta ya da hazırda oğluma uygun bir şeyler varsa, bizim ne yediğimiz teferruat oluyor. Ben bir de haşlanmış bakliyat tutarım her daim buzluğumda, hiçbir şey yapamazsam evde olan tüm sebzeleri, biraz bulgur ve mercimekle pişirir, nohut ekler koyu kıvamlı bir çorba yaparım. Oğlum içinde nohut varsa taş olsa yer, bu sayede sebze de yemiş olur.

Hala burada yazıyor mu bilmiyorum ama cokbilmis'in blogunda (sormabulmadunyasi.blogspot.com/) 'gün 24 saat yetmiyor mu' konulu yazılar da bu konularda çok faydalıdır.

Son olarak, benim eşim yardımcı değil 'eşit katılımcı'dır, evde her şeyi birlikte yaparız, sofra. bulaşık vb. söylemem gerekmez, ama diğer konularda ben söylerim mesela yapılacak şeyi, kızmam ama böyle olduğu için. Şikayetlenmeden yapıyorsa eşiniz hiç kafayı takmayın bence, kızmayın. O büyürken annesinden, babasından böyle görmüş olmayabilir. Haticeye değil, neticeye odaklanın :)

Benim eşim mesela, evde ben yoksam, Türkiye'deysem vb. mümkün mertebe çamaşır yıkamaz, makineyi nasıl çalıştıracağını hala bilmez, şimdi ben buna kızsam kime ne faydası var? Neticede adamcağız rica ettiğim her şeyi ikiletmeden yapıyor mu yapıyor, benim çalıştırdığım makineden, kurutmadan çıkanları katlıyor mu, katlıyor. Evin kontrolünün bende olması benim açıkçası hoşuma bile gidiyor. Tabii işler kaldığında eşim bana çıkışsa, söylense, huzursuzluk çıkarsa böyle düşünmezdim.

Hepimize kolay gelsin.


maviboncukk

Haftada ibir yarım gün kadın almadan zor. Minimumu bu bence sizin şartlarınızda


AyazDenizz

Hanımlar valla söylemeden yapan eşler var, mesela benim eşim gibi:)) Benim eşim çok titiz olduğundan mı acaba? yoksa o da yapmaz mıydı? Her neyse sonuçta en büyük yardımcım. Düşünsenize gece demliği çöpe dökmeden yattığını görmedim, o işler hiç bana kalmaz. Neymiş efenim demlikte çay kalırsa içi sararırmış. :) ( e haklı da tabii ) ayrıca çok ilgili bir babadır. Geçenlerde kuaföre gitmiştim Ayaz`ı babasına bıraktım evde tek başına filmi resmen:) zırrr telefonum çaldı, eeee aşko oğlan kaka yaptı bi gel altını değiş tekrar git dedi:) nasıl geliyim saçım boyalı çıkamam sen aç altını temizle bezini de çarpuk çurpuk bağla ben gelince düzeltirim dedim, eve geldim baktım ki benden daha güzel bezlemiş:) yani demem o ki; erkek isterse eşine her zaman yardımcı olur.   



meltemy

ben de ayazdenizz e katılıyorum,yeter ki istesinler. eşim her zaman yardımcıydı bana ve kızımız doğduktan sonra da en büyük yardımcım o oldu."her işi yaparım ama asla ütü yapmam" derken hamileliğim son dönemlerinde ütü bile yaptı...yemek becerim,bilgim çok yoktur mesela benim ve mutfak işi çoğunlukla eşimdedir,yemek yapmaktan yeni şeyler denemekten keyif alır benim de işime gelir ve yemek işini ona bırakırım çoğunlukla,elinin lezzeti de iyidir:) o yemeği yapar ben ütüyü,o kızımızla ilgilenir ve çamaşır katlarım/sererim yada tam tersi gibi.en sıkılgan anında bile bgn temizlik yapasım yok der ama sonra dayanamaz bakarım elinde süpürge bana yardımcı olur.kısacası bu konuda şanslı kesimdenim sanırım. bence kocaların biraz da doğasından gelmeli bu yardımcı olma işleri,içten yani


sefemu

ev küçükse, az eşya varsa, ıvır zıvır yoksa, çocuğunuz sürekli sizi yanında istemiyorsa, eşiniz yardımcı oluyorsa, pratik, planlı, enerjik, ev işlerinde usta biriyseniz herşey düzenli olabilir..

örneğin ben böyle değilim:) çalışmadığım halde çoğu şeyi yetiştiremiyorum.. eşim çalışıyor ama benden çok ev işi yapıyor:) ben kızımlayım hep.. bi yemeği halletsem dünyalar benim oluyor.. kızımın müsade ettiği zamanlarda ki nadirdir kendimi parçalaya parçalaya bir sürü iş yapıyorum bi kaç gün bizi götürür diyerek.. herkes uyuyunca yapardım eskiden.. kızım büyüdükçe artan enerjisine karşılık vermekten şimdilerde ona da gücüm kalmıyor.. hiç takmıyorum da artık.. çocuğumla bir daha bu kadar yoğun eğlenceli zamanları bulmam zor.. varsın ev işleri kalsın biraz.. eşinize mutlaka görev verin.. mesela çamaşır.. neye daha yatkınsa neyi beceriyorsa.. yükünüzü hafifletmezse altından kalkamadığınızda sonuçlarına katlanır.. esela yemek yok.. yarım saat giydiği 1 hafta sonra yıkanır şeklinde.. siz herşeyi yaparsanız neden kolları sıvasın.. nasılsa siz yapıyorsunuz.. yapmayın..






Cevaplamak için Üye ol