Aniden çıkan inat problemi

aaannecik soruyor: 10

Merhaba.uzun bir aradan sonra sizlerin yardımına gene ihtiyacım oldu.oğlum 1 hafta sonra 3 yaşına girecek. Son bir aya yakın giderek artan inatlaşma haşıl oldu kendisinde. Önünü alamadığı ve beni çok üzen bu huyu için çocuk psikoloğu|psikaytrisi aradım .izmirguzelbahcede oturuyorum.dokuz eylül deki bir hoca ekim randevusu yetmiyormuş.diğerleri de 7 yaş üstüne bakiyormus.otellerde 250 dedi çok geldi.doktor ya da deneyim önerisi almak istiyorum:(

Bu soruyu cevapla


12 Cevap


meltemy

merhaba,

inat problemi 3 yaş sendromunun eseri olabilir.biz daha 3 yaşına gelmedik belki konuşmak için erken ama ben o yönde 2 yaş sendromunun devamı şeklinde olabilir diye düşündüm yazdıklarını okuyunca.
izmir de karşıyaka da psikolog Sinem Demirel ile görüştük bir ara biz kızım için ama inat için değil, başka bir konu için 2 seans gitmiştik,memnun kalmıştık.ege üniversitesinde de hizmet veriyormuş,fiyatı da makuldu,tavsiye edebilirim.


Logos

Esnek olabileceğiniz her konuda tüm kotanızı kullanın.Tüm doğrularınızı, olmazsa olmazlarınızı bir süre erteleyin ve onun akışına el verdiğince uyun. Duygusal dalgalanmalarına etiket vurmak yerine gülün geçin. Ağlamasına izin verin ve o anlarda sevecen olun ama susturmaya çalışmayın. Konuyu bilmiyorum ama detaylı ben olsam şu aşamada uzmana götürmezdim. Koşulsuz kabullenildiğini hissederse 3 yaşta zaten daha rahat edersiniz bence.


aaannecik

Teşekkürler ilginiz için.oglumunki normal bir inat değil.neredeyse benim psikolojimin de bozacak hale geldi.saçma sapan şeylerde bile ağlayıp susmak bilmiyorum.internetten ve kitaplardan da araştırdım.baş edemiyorum.okuduklarım

yetmiyor.o yüzden bir uzmana danışmaya ihtiyaç duyuyorum.


berlindenbirseda

Kuzularimizin arasinda 1 ay var demek ki...Aşırı inat durumunu biz de birkaç haftadır yaşıyoruz/yaşıyorduk, iki yaştan beteriz. Somut olarak sizinki neler yapıyor bilmiyorum ama kendimizden örnek vereyim:

Çorabını giydirirken, hatta yarıya gelmişken olabilecekler:

1. Hayıııır, önce öbür ayağımı giyecektim.
2. Hayıııır, kendim giyecektim.
3. Hayııır, çorap giymeyeceğim.

Sağolsun niyetini önceden belirtmediği için biz her seferinde hata yapmış oluyoruz ve bir kere nevri döndü mü, o çorabı ne yaparsak yapalım sakinleşmiyor bir süre. O zaman ağlamasına müdahale etmiyor, sakinleştirmeye çalışmıyoruz. Acelemiz varsa ama dediğini yapıyoruz maalesef, işe geç kalmak gibi bir lüksümüz yok. Sabahları resmen bir aksilik olmasın diye tetikteyiz. İşleri hızlandırmak için en iyi yöntem, hadi babadan önce tuvaleti kapalım, montumuzu önce biz giyelim, ha ha babası biz seni geçtik demek oluyor. Yanlış mı doğru mu bilmiyorum, ama bu durumda başka çarem kalmıyor.

Baktık gittikçe bunların dozu artıyor, sakin zamanlarında birkaç kere konuştuk, asıl sorunumuz kafasından geçeni bize söylememesi olduğundan, bunu anlattık, birkaç gündür daha sakin kalabiliyor aklından geçene uymamışsak :)) Bu yaşta her şeyi anlıyorlar, sakinken konuşmanızı tavsiye ederim.

Bizim bir de gece rüyalar yüzünden uyanıp çığlık çığlığa ağlama, sonrasında abuk sabuk taleplerle inatlaşma durumumuz oluyor. İki haftadır sıklıkla olmaya başladı bu ve geçen cuma öyle korkunç bir gece geçirdik ki eşimle, ertesi sabah bunun bir artık bir sonu olmalı dedik ve konuştuk kuzuyla, gece ağladığı için bizim dinlenemediğimizi, uykusuz kaldığımızı, o yüzden evden dışarı parka, kafeye filan gidecek halimiz olmadığını söyledik ve o gün hafta sonu olmasına rağmen gerçekten çıkmadık dışarı. Bir ceza gibi göstermedik, ama gece uyumaya ihtiyacımız olduğunu anlattık. Ondan beridir gece ağlasa da saçma sebepler yüzünden inatlaşmıyor ve geri uyuyor.

Derdimden çok uzun yazdım sanırım :)) Genel olarak inatlaşma ihtimali olacak durumları öngörüp önceden seçecek sunmak, sakinken yaptığının yanlışlığına dair konuşmak, elzem olmayan durumlar haricinde 'hayır' dememek (mesela evden çıkarken mont, şapka giymek istemezse ısrar etmiyoruz, zaten sokağın sonuna kadar üşüyüp kendi istiyor) işe yarıyor. İhtiyacımız olan psikolog değil, sadece sabır :)

Hepimize kolay gelsin :)))


aaannecik

Çok teşekkürler paylaşımlarınızı için.biliyorum psikoloğu götürünce bıçak gibi kesilmeyecek gene iş ben de bitiyor.ama bir ümit işte bi yardım eli.yapabileceklerini yapıyorum hatta dışarıdan bakan bir göz için çok sabrettigim bile söylenebilir.ama yapamayacağı vecyapipta artık sonun gelmesi gereken davranışları da oluyor.ama onlarla da baş edemiyorum.konuşuyorum,dikkatini dağıtmaya çalışıyorum,sacmacsapan şeyler uyduruyorum,birşeyler vaat ediyorum,aklıma ne gelirse yap denilecek hemen hemen herşey ama olmuyor olmuyor.



aaannecik

En son okuldan geldiğinde eve girmek istemedi.dışarısı soğuk evden giyinip gelelim dememi tabikidecdunlemedi.bunun akabinde bir çok şey daha söyledim ikna etmek için ama gene olmadı.neyse dışarda 1 saat oynadı.bu sefer de nwcdediysem eve girmesine ikbacedemedim.yarım saat dışarda yarım saat kapının önünde eve girmesi için dil döktüm. Olmadı artık aldım kucağına eve soktum .bu seferde bi yarım saat ağladı .ama ben bittim...


bluebamboom

Bizde de aynı sorunlar var. Okul pedagogunun önerileri oldu yakın zamanda. İstediğiniz şeyi yaptırmak için oyun uydurmak, ya da ona seçenek sunmak en etkili yöntemler. Örneğin eve girmek istemiyorsa eğilip göz kontağı kurarak "eve gitmek istemiyorsun. Fakat artık eve gitme zamanı. Elimden tutup mu gitmek istersin yoksa yakalamaca oynayarak mı?" gibi. 3 cümleden fazla anlatımları dinlemiyorlarmış. Göz teması kurmak çok işe yarıyor. Hayir cevabı almamak için "tamam mı?" diye sormayın. Tehlike sözkonusu olmadıkça inatlaşmayın. Birlikte bolca keyifli zaman geçirmenizi dilerim


moms

aynı sorun bızde de var. ozellikle buyuk oglum 3yas. inatlasma da ustune yok. genelde huyuna gidiyorum, yaptırmak istediğimin gercekten onemi yoksa inatlasmasına ve zafer kazanmasına izin veriyorum. hep benim dediğim olsun istersem daha da hırcınlasıyor. bizde ise yaran birsey de tersini istemek. sabah kalınca ustunu degıstirmek istemiyor, bunu buraya koyuyorum ama sakın giymeyeceksin, giymek yok tamam mı? bak giyersen bozusuruz! diyorum kosa kosa gelip giyiyor. ya da pantalonu giymiyorsa kafama sokmaya calısıp "yaa bu kafaya mı giyiliyordu? yok yok herhalde kola" falan komiklikler yapıyorum, hayır annee ayagaa diye gelip giyiyor. bi de secenek sunmak ise yarıyor, iki pantalon gosterip hangisini giyeceksin diyroum, birini secince, obur pantalonu hadi fırlatalım atalım diyorum, cok hosuna gidiyor birini fırlatıyor digerini de giyiyor. ama bu yontemler her zaman ise yaramadıgı oluyor



dardal

merhaba aranızna yeni katıldım. Yazılanları okuyunca acıkcası içim rahatladı bu sorunun sadece bana ozel olduguna inanmaya baslamıstım. Benim de 3 yasında oglum var ve yaklasık 2 haftadır cok siddetli bir sekilde ustunu değiştirmek, elini yıkamak , parktan eve gelmek vb konularda deyim yerindeyse tir savas  tam bir savas içindeyim. Kesinlikle ıslak terli  vb değiştirmemiz gereken durumlarda cıglık cıglıga aglayarak karsı duruyor. Biraz bırakıyorum ama sonrasında mecburen zorlada olsa giydirmeye calısıyorum ve  neredeyse 1 saat suren agalma seansları..  aannecik rumuzuyla yazan anneye sormak istiyorum. Psikolga gittinizmi, nasıl bir değişklik oldu veya bu inat sureci kendi kendine gecti mi..

Yardımlarınız için cok tesekkur ederim.

Sevgilerimle,

Deniz




aaannecik

Merhaba aramıza hoş geldin.:).bana da burayı hatırlattigin için teşekkürler öncelikle. En son bu soruyu yazdıktan sonra hiç girmemiştim. Tüm bu problemlerin altında çocuğun bir yetişkin gibi dile getiremediği etkilendiği bir şeylerin oluşu ve yaşının getirdiği DOĞAL bir süreç var.ben bu sıkıntı lari yaşadığında babamız yurt dışındaydı ve oglun babasıyla pek bağı olmadığı ya da benim kadar olmadığından bundan etkilenebilecegini hiiic düşünmedim takı babasinin geldiği ertesi gün okul pedagoguna gidinceye dekkk...



Cevaplamak için Üye ol