Yardıma ihtiyacım var:(

meltemy soruyor: 5

merhaba,

geçen haftalarda kızım emziği bıraktı daha doğrusu burda da konusu geçmişti hatta.Emziği kaybettik,sen artık büyüdün emziğe de ihtiyacın kalmadı diyerek bıraktık ilk 1-2 gün uykuya dalışta biraz sorun yaşadık ama sonrasında ara ara sorması dışında belli bir sorun olmadı,hala da soruyo uykuya geçiş sırasında sonra kendisi benim anlattığım şekilde kendi kendine cevap veriyo hatta.Ancak son 1 haftadır geceleri ağlayarak uyanıyor yada gün içinde anlamsız bir şekilde bir sebepten huysuzlanmaya başlıyo ve bana anne git diyo :( o esnada sürekli hem kendi ağlıyo hem de anne git diyo önce sakinleştirmeye çalışıyorum,olmuyo itiyo beni.hadi uzaklaşayım diyorum 2 dk sonra ağlayarak yine "annecim gitme,gel,özür dilerim,seni çok seviyorum" diye sarılıyo...aynı şeyi dün gece de yaşadık uykusundan uyandı ve yine benzer şeyler oldu en sonunda kucağımda sakinleşti yine...ben emziğe yorumladım durumu,daha önceleri uykudan uyanıp geri emzikle dalıyordu uykuya ama şuan uyandığında geri dalamıyor ve bana çatıyo sanki yada 2 yaş sendromu mudur bu yaşadığımız bilemedim :( çok üzülüyorum onu bu şekilde görmeye...sabah babannesine de aynı şeyi yapmış,dedeyle sakinleşmiş...yaşayan,bilgisi olan var mıdır önerilere ihtiyacım var sevgili anneler...

Bu soruyu cevapla


5 Cevap


kakamel

Emzikle ilgilisi olmayabilir. Biz henüz emzik bıraktırmayı denemedik ama benim oğlum da 23 aylık ve bu anlattıklarınızı yaşıyoruz. Bazen beni kovuyor, bazen anneannesini :) Ben daha çok çocuğun karşısındakinin sevgisini deneme güdüsü olarak yorumluyorum kendi olayımız adına. Günde 3-4 kez yaşıyoruz aşağıdaki diyalogu.


-Anne git, işe git!
-Sana kim bakacak peki?
-Baba
-İyi peki o zaman, montumu alıyım.
-şaka şaka anne, gitme. (sarılmalar, öpmeler)





esgi

Kakamel'e katılıyorum, emzikten ziyade anneyi deneme durumu biraz bu. Özellikle de çalışan anneyseniz çocuğun yaptığı tamamen tepki. Benim oğlum nerdeyse 3,5 yaşında, her gün türlü sebeplerle kızıyor bana, itiyor, "sen git babam gelsin" diyor. Ama bunları hiç düşünemediği, kafasında kuramadığı uyku anlarında, mesela gece yarısı uyandığında da sadece bende sakinleşiyor, babasını istemiyor bu kez. Takılmayın bunlara derim. 


meysaanne

çocuklar duygularını kontrol edemezler içlerinden nasıl gelirse öyle hareket ederler büyüdükçe duygu kontrolünü kazanır ve geçer bunlar


kakamel

Çalışmakla da ilgisi olmayabilir. Çünkü ben artık çalışmayan anneyim, anneanne sadece misafir olarak gelip gittiğinde bile onu da kovuyor :)


meltemy

yanıtlar için çok teşekkürler, ben de çalışan anneyim,işe başladığımda kızım 3 aylıktı.normalde sakin ve sorunsuz bir çocuk ama bu tarz durumlar yaşayınca üzülüyor insan ister istemez.yeni de bir durum olduğu için emziğe bağlamıştım ben direkt.inşallah kolaylıkla atlatırız bu dönemi 



Cevaplamak için Üye ol