Kaynanamdan çekmedim annemden çektiğim kadar

karlarkralicesi soruyor: 10

Ben 38 yaşında 2 yaşında kızı olan bir kadınım , çalışıyorum kızımın bakıcısı var 1 ay evvel bakıcıya kızdım ve bıraktık 1 aydır annem bizdeydi ama beni öyle delirtti ki artık evine gitti ve sanırım bir süre görüşmeyiz.

Annemle aynı şehirde ama uzak semtlerde yaşıyoruz , hergün telefonla konuşuruz sık sık da biraraya geliriz kendisi de 60 yaşındadır.

Evde her zaman dominant teyze oldu ve çoğu zaman ağzından çıkanı kulağı duymayan bir kadındır, çok keskin kelimeler kullanır; hiç yemedin, koş getir, fırla hemen, vb bazı örnekler

Mesela geçen gün sütlaç yapmıştı ben ilk gün kızıma yedirdim daha sonra vermedim zaten çok tatlı şeyler yemesini istemiyorum annemden hemen bir sitem " çocuğa hiç tatlı yedirmedin" masaya süt döküldü " fırla masayı sil" yani o söylemezse biz yapmayacakmışız modunda.

Ona göre kızım hep aç hiç yemez ben düşüncesizim dışarı çıkınca kızı unutuyorum yedirmiyorum, bir yere gideceğimi söylediğimde bin tembih aman kızına sahip çık ihmal etme, sanki ben bakıcıyım. Bir şey söylersin " beni tenkit etme sen kendine bak" tribine girer

3 kere kanser atlattı, şimdi bel fıtığı var kalbinde pil

Yıllar sonra anladım ki bir de acayip negatif tv de Hülya avşar çıkar saydırır ben bu kadını hiç sevmiyorum şöyle böyle falan. Ya anne sanane kadın sana birşey mi yaptı ne ayaküstü boşuna günaha giriyorsun. Ama napiim sevmiyorum.

Bir arkadaşımın fotosunu görür " bu kim, yanındaki kocası mı, ay ne yakışıklıı, nerden bulmuş" Böyle bir kıskanmalar falan

Babam iyi adamdır kocam desen ona keza ama o hep milletin kocasını damadını kıskanır

Dün gitti rahatladım ve uzun zaman görüşmek istemiyorum öyle bunaldım ki.... Ama başka kimsem de yok kızı bırakıcak olsam ne akraba ne eş dost.

Bu soruyu cevapla


25 Cevap


ozguranne

Bence arayıp annenizin gönlünü alın. Neticede zor zamanınızda yetişmiş ve çocuğunuza bakmış. Onun karakteri bu yaşından sonra değişmez. Yapabileceğiniz en iyi şey, onda sevmediğiniz şeyleri kendiniz tekrarlamamak. Ve kızınıza örnek olmak, ne kadar affedici olabileceğinizi, ona olduğu kadar annenize de (en kızdığınız zamanda bile) şefkat gösterebileceğinizi göstermek önemli. Biliyorum kızgın bir anda bu dediklerim çok boş gelecek ama aslında onu olduğu gibi kabul edip affedebilseniz yüreğiniz hafifleyecek. 


ilkayoz

Annenizi tanıyorsunuz sonuçta 60 yaşında bir kadın asla değişmez onu böyle kabul edip kendi kendinize yetmeye çalışmalısınız.Yani arada bir görüşüp küslük olmadan bu ilişki devam etmeli diye düşünüyorum.Benimde annemle fikirlerim uyuşmaz hep ama hep farklı düşüncelere sahip olduk bugüne kadar yine de onu kırmadan idare etmeye çalışıyorum,o beni inanılmaz çok kırdı ama ne yapayım o benim annem ve Allah korusun ona bişey olsa en çok ben üzülürüm:(


_beyazmelegim

Canim benim aklima direk su geldi.uç kez kanser atlatti demissin ve arkadasimin annesi de bir kez atlatti o pamuk gibi kadin gitti ve sinir krizleri geçiren bir kadin geldi.Dr ye götürdüler ilaclarin yan etkisi demiş tedavi oluyor su an.acaba annendedemi boyle bir durum var.bide o yönden değerlendirsen durumu..


yelizindefinesi

bence annenize kızmayın.anlattıklarınıza bakılırsa anneniz ağır hastalık geçirdiği için sanırım psikolojik olarak ta çok yıpranmış.Bence annenizle görüşmemek yerine onunla daha sık vakit geçirmenizde fayda var.Naçizane, bir de psikolog yardımı almasına ikna ederseniz daha iyi olur gibi.


Hamster

Kızım henüz 19 aylık,anne olmadan önceki ben ile şimdiki ben arasında dağlar kadar fark var.Kadın olmak,eş olmak,anne olmak,çalışan olmak,ev hanımı olmak hepsine yetmek yetişmek o kadar zorluyor ve yıpratıyor ki insanı.Anneniz 60 yaşında,üzerinden koca bir hayat geçmiş,kolay değil,insan olmak çok zor.Hayatın kime neler yaptığını bilemiyoruz maalesef,yakınımız dahi olsa.Benim annem de 60 yaşında ve çok zor bir kadın.Çok zorlar ama annemdir,canımdır,başım her şıkıştığında hep yanımda olandır.Annem ile ilişkimde çok bunaldığımda hep şükrederim ve Allah'a bize biraz daha zaman vermesi için dua ederim.Biz o yaşlara geldiğimizde ne olacağız,nasıl olacağız,hayat bize ne tür roller biçmiş olacak bilemiyoruz.Belli ki sizde sıkılmış bunalmışsınız,haklı nedenleriniz vardır mutlaka ama annenizi olduğu gibi kabul edin.Hala zamanınız varken ona sıkı sıkı sarılın.



bellroad

ayni durumlari ben de yasadim sadece ogluma annem bakmadi, allah yuzume guldu hemen ikinci bakiciyi bulduk. boyle dedigim icin bazilari bana kizabilir ama zor anne sendromunu yasayan bilir. annem 53yasinda ben 34, 18-19 yasinda iki bebek, ilgisiz surekli calisan bir koca, koca istanbulda yasam sikintisi, aileden destek gormemis, hatta ailesini silmis atmis biri annem. iki kiz buyutmus, okutmus, evlendirmis, torun sahibi olmus, egitimsiz ama hayat okullunda okudugu icin herseyi o bilir, o yapar, biz hep hataliyiz, hic birseyi bilmeyiz, ne ev kadini olabildik ne anne. kardesim de ben de en iyi universitelerde okuduk, ozel sirketlerde ust duzey yonetici olduk ama yine de annemin gozune giremedik. orta son siniftan beri calisiyorum sirf aileme yuk olmayim diye, anneme her ay duzenli yardim ediyorum yine de yaranamiyorum. surekli negatif, surekli yargilar, hic birseyi begenmez, dedigim dedik, kurallari dinlemez, aklina eseni yapar hadi yapsin gelir duzenimi bozar. bi gun gelir kitapligi indirmistir bunlar cok karisik duzelttim, bi gun gelir carsaflari atmistir bunlar eksimiz attim, bi gun kapi kacagi indirir bunlar burda olmaz boyle iyi. cocuk olana kadar idare ediyordum hafta 1-2 telefon ve tek ziyaretle. ama cocuk olunca iyice ustume ustume gelmeye basladi. isin icine bir de en uzman oldugu konu annelik geldi tabii kendine gore. bir kere olsun afferin kizim iyi dusundun ne iyi anne oldun demedi. cocukken de olsun bir kez agzindan ovgu sozcugu duymadim. anne olunca anlarim dedim ama daha da uzaklastim, bana yasatmadigi cocuklugun guzel anilarini dusundukce daha da sogudum ondan. simdi gelip evime, cocuguma , esime , hayatima karismasini kabullenemiorum. o da anne biz nasil cocugumuz iyiligini dusunuyorsak o da dusunmeli niye yasli diye ayricaligi olsun ki benim ki yasli da degil sagligi da gayet yerinde. size onerim, az gorusun, hayatiniza mudahele ettirmeyin, akil sormayin, yardim almamaya calisin, sadece bilgi verin. ne zaman bisi danissam sorup soracagima pisman oluyorum. ne kadar mesafeli o kadar saygili oluyor iliskiler.


maviboncukk

Ya bakıcıdan iyidir deyip çocuk yuvaya gidene dek idare edeceksin, yada gerçektwn iyi bir bakucı bulup eğiteceksin..


ecehankoc

Benim de annemle ara, hic iyi degil. Hatta artik "benim annem yok" diyecek kadar kotu iliskimiz. Bellroad in yazdiklarina cok benzer seyler ve hatta daha kotusunu yapar annem. Yanimda dogum icin iki ay kaldi, burnumdan getirdi. Kizimin hatrina katlandim. Dun gitti, iki cocuga tek basima bakiyorum ama kafam rahat sonunda. Sizi cok iyi anliyorum. Kolay gelsin.



birgun

Çok merak ettim. çocuğunuz 2 yaşına gelmiş neden iyi bir kreş aramıyorsunuz kendinize. şimdi çoğu kreş 2 yaşında çocuk kabul ediyor. üstelik bakıcı kaprisi ,yüksek ücret ödeme, güvenlik nedeniyle sizin içinde iyi olur. Benim iki çocuğum var ilkini annem büyüttü, kendisi hala benimle yaşıyor. Sizin yazdıklarınızı okuyunca bu kadın bizim evimi gözetliyor dedim içimden. Ben başkalarına anlatırdım yaşadıklarımı, anlattığım herkes beni hatalı bulur, o annen ama kesin sen ne yapıyorsundur da öyle davranıyordur derdi. Baktım bana haklısın diyen yok, ben de dertleşmekten vaz geçtim. Çeken bilir kaprisli biriyle uğraşmanın ne demek olduğunu. Annenizin hayatı da üç aşağı beş yukarı annemle uyuşuyor beni tek başına büyüttü mesela. Muhtelif hastalıklarla boğuşuyor. Böyle çok mücadeleci kadınlar her şeyi kontrol etmek, fazla sorumluluk almak nedeni ile maalesef sinirsel olarak yıpranıyor ve yaşamları boyunca karar verici olmak zorunda kaldıkları içinde, sizin hayatınızda karar verici olmaya çalışıyorlar. Ben alıp karşıma konuştum onunla saatlerce  tavsiye ver ama son kararı bana bırak lütfen diye. Ama hala müdahaleci tavrını kıramamış durumdayım. Düşünün bir de ben aynı evdeyim. Siz geçici olarak yaşamışsınız.  Maalesef, bende arkadaşların dediği gibi onu olduğu gibi kabul edip sevmeye devam ediyorum. Çocuklarınıza rol model olmak zorundasınız. Kötü davranır hayatınızdan uzaklaştırır sanız dünyanın en iyi annesi de olsanız çocuklarınıza anneye böyle davranılabilir mesajı vermiş oluyorsunuz. Çocuklarınız yarın aynı şeyi size yapmaması için ilişkileri iyi tutmak zorundasınız. Aynı evde olmazsanız katlanmanız kolaylaşır bence, çocuk için başka yol bulun. Annenize benimde sinirlerim çok yıprandı, o yüzden tahammülüm az kusura bakma, çocuğa bakmak senin içinde çok yorucu bir şey deyip gönlünü alın bence. Diğer çocuğumu 11 aylık ken kreşe başlattım pek çok kişi merhametsiz biriymişim gibi baktı yüzüme bazısı  yazık nasıl kıydın dedi. Ama yaşadığım konforu size anlatamam.


yesil_erik

bakıcıdansa annenize biraz tahammül edebelirsiniz bence çünkü bakıcının da kaprisini değşik huylarını çekmek zorunda kalıyorsunuz ve bu zor bi durum.bide ne olursa olsun annenizi kırmayın çünkü 50 yaştan sonra çocuk bakmak çok zor iken anneniz bu kadar rahatsızlığına rağmen çocuğunuza bakmayı kabul etmiş.ama eğer kreş imkanınız varsa kesinlikle KREŞ.benim kızımda 3 ay önce kreşe başladı şükürler olsun o kadar rahatımki yani kafam rahat asla bakıcıyla böyşe rahat olmazdım.evde ister kendi anneniz ister kaynananız olsun rahat olamazsınız.tüm çalışan annelere imkanları varsa kesinlikle kreş öneriyorum. 



Cevaplamak için Üye ol