Emzirirken depresyonla nasıl baş edicem?

orijinalanne soruyor: 10

Araları 2 yaş olan iki oğlumla ilgilenmek bitmek tükenmek bilmeyen ev işleri ve o evden çok nadiren dışarı çıkabilmek sürekli dağınık pazar yeri gibi bir evde yaşayıp saçlarımı taramaya bile vaktimin olmaması beni çok yıpratti artik. Yogun bir şekilde emzirdigim için de ilaç takviyesi alamıyorum (eskiden kullanırdim iyi geliyordu.)kendimi cikmazda hissediyorum yaşam enerjim bu sıralar çok düşük var mi benim gibi olan anneler neler yapıyorsunuz?

Bu soruyu cevapla


13 Cevap


TATLI_CADI

.benim çocuklar arasında da 2 yaş var.çogu zaman aynen yazdığın gibi hissediyorum.geçen sene psikoloğa gitmiştim.onun telkinleriyle biraz toparlandım.iyi geldi.mükemmeliyetci olmamak gerekmiş..ev dağınık olsun,işler yetişmesin boşver.ama etrafindan da işler konusunda yardım iste.bir de ben melisa papatya lavanta vs. rahatlatacak ne varsa çayını yapıp içiyorum.faydasını da görüyorum.kolay gelsin


gulsah_ata_mete

Emzirirken kullanilabilen psikiyatruk ilaclar var.. Bir doktora gorunun..


mustafamami

aynı durumda değilim ama olabilirdim o yüzden size önerilerim şunlar; büyük oğlunuzu kreşe vermenizi öneririm. oğlum hafta içi okulda olmasa kafayı yerim tek başıma. salon aynen dandini, bütün oyuncaklar heryerde, ona çare henüz bulamadım. eve de haftada bir ya da 10 günde bir bile bir yardımcı gelse çok iyi gelir. bazı sorumlulukları da eşinize vermeye çalışın, bütün sorumluluk bizde olunca depresyon kaçınılmaz... kolay gelsin hepimize sabır...  


asyagezgini

Benim de araları tam 30 ay olan çocuklarım var.Evime 2 günde bir yarım gün gelecek şekilde temizlik için bayan alıyorum.Bayanla aylık anlaşma yaptığımız için ücreti çok daha uyguna geliyor böylece.Ve 2. bebeğimiz olduktan sonra 2 aylıkken başladık bu yardımı almaya.Keşke en başından alsaymışız diyoruz eşimle.Çünkü ilk 2 ay bebeğim memeyi kavramadığı için bir de süt sağma işiyle falan uğraşıyordum,yani şimdiye oranla çok daha zor dönemlerdi.Ama zararın neresinden dönersen kardır demişler.İnanın ev temiz olduğunda hormonlar falan fazla yıpratamayacak biz anneleri.Çünkü evi sürekli istediğimiz gibi temiz pak görünce geriye kafamızı takacak,bizi üzebilecek hiç bir şey kalmıyor.Öbür türlü ev işine koşturmaktan yorgunluk ve stresten dolayı sütümüz bile azalabilir,yahut kesilebilir.Büyüğümde sütüm azdı bol bol emziremediğim için içimde uhde kalmıştı.Bunda ev temizliği, dolayısıyla yorgunluğundan ve stresinden  dolayı sütümün azalması gibi bir riski göze alamazdım.Ayrıca çat kapı gelen misafirler için de bu yöntem çok iyi oluyor,2 çocuklu evi pırıl pırıl buluyorlar ;) İmkanlarınız ölçüsünde bir defalığına 1 aylık olarak deneyin,sonra bırakamıyorsunuz zaten :)


asyagezgini

Zaten temizlik hizmetini ömür boyu almak zorunda değiliz.Çocuklarınız biraz büyüdüğünde artık ev işini rahat rahat özene bezene yapacak kadar bol vaktiniz olduğunda artık yardım almayı bırakabiliriz.Ama şu dönemde temizlik konusunda yardım almak bizim ruh sağlığımızı o kadar koruyor ki anlatamam.



zuleyhagumus

Merhaba bundan 4-5 ay önce emzirirken bende sizinle aynı hisleri paylaşıyordum.Hatta bu başlıkta arama yapmış lakin bulamamıştım:) 24 ay emzirdim kızımı ve son aylar emzirmekten oldukça bunalmıştım.bu depresyon halini iyice tetikleyen birşey.illa 2 yıl emzircem inadınız yoksa bnm gibi kendinize zulmetmeyin.Memeden kesmek için gün sayıyor hem çocuğu hem kendimi suçluyordum.biter bitmez ise acaip ferahladım.zaten zamanı geldiği için çokta kolay oldu.tuvalet eğitimini de hmn arkasından hallettim ve erken merken demeyip( mhalle baskısına direnmek çok zor) kreşe verdim.sadece 1,5 aylık bir süreç için verdiğimden içim rahat nasılsa bitecek diyorum.biraz zorlandı ilk zamanlar ama geçti

.bu zaman zarfında bnde zaman kaybetmeden kendime vakit ayırdım

Güzellik salonuna gitmeye masaj yaptrmaya başladım.haftada 3 gün kız kreşe ben spora gidiyorum.çıkıyorum gezıyorum uzun uzun yürüyorum. Artık emzirme sütyeni takmıyor olmak bile keyif verici:) bir tıp merkezine başvurdum ihmal ettiğim tedavilerimi oldum.bitkisel ilaçlar aldım.melisalı rahatlatıcı haplar vs..

Sonuç 1,5 ay bitti ve ben acaip mutluyum:) kendim için bişiler yapmanın keyfini çıkardım.sabahları kız okula gdince eşinle başbaşa kahvaltı muhabbet vs fırsatı yakaladım.eş dost size kızabilir çocuğunuzu ihmal ediyorsunuz diyebilir ama sizin buna ihtiyacınız varsa kimseyi.dinlemeyin.en azından bizm.gibi çocuğunu bırakabileceği kimsesi olmayan anneler için haftada 1 bu kaçamaklar şart.bn kısa zaman öncesine kadar sürekli eşimle tartışıp kendimi mutsuz eden boşanmayı.düşünen biriydim. Şimdi 2.bebeğe hamileyim ve bu beni sandığım kadar korkutmuyor :) kısacası sen mutluysan etrafındakiler mutludur.bencillik sanıldığı kadar kötü birşey değil.anne oldunuz diye fedakarlık yapıp kendinizi harcamaya gerek yok


orijinalanne

iyi ki bu soruyu buraya yazmışım çok pozitif çok rahatlatıcı cevaplar aldım öncelikle hepinize teşekkür ediyorum ve her zaman önerilerinize açıgim. Ayda bir büyük temizlik için bayan alıyorum ama bana gündelik lazim hani şu yarım gün olanından onu da bir süre aradım bulamadım sevkim kaçtı. Eşim evde olduğu sürece çok yardımcı fakat çok yoğun çalıştığı için çok az süre evde durabiliyor. Bi kız arkadaşımla bi kafeye gidip kahve icmeyi o kadar istiyorum ki ne zamandır yapamadim. annemle aynı şehirdeyiz ona kalmaya gittiğim de bazen tek başıma dışarı çıkayım diyorum inanin o merdivenden inecek gücü kendimde bulamıyorum annem de çok üzülüyor benim bu halime iki çocuk arka arkaya yaptın gençliğin gitti elinden diyor. tabiki de pişman değilim ben büyük oğlum a yaşı yakin bi kardeş bi can yoldasi olsun istedim elbette baştan göze aldım bu zorlukları ama bilirsiniz yine de insan bi an kırılma noktasına geliyor hani bi destek lazim diyorum çünkü gerçekten süper woman gibi kosturuyorum gün içinde. hiç kolay bişey değil.


maviboncukk

İnanın bütün annelerin başına geliyor, bir süre sonra kendiliğinden geçiyor



sefemu

yorgunluk.. hiç geçme.. yoğunluk bitme.. keşke az eşya.. nerdeee ev tıka basa.. yav atsana.. olmaz ya 2.ye lazım olursa.. anne kadar didinen baba.. iyiki varsın canım, baba.. ama o işe gidiyor demeyeceğim de, kendine sakla.. bırak mutfak taburesinde yaşa.. saklama kutuları.. sana yar ve yardımcı olmuş ikea.. çok yaşa!.. pratiklik telaşı içinde.. buzluğa doldurulmuş köfte, dolma.. "bozuldu mu bu?" kokla.. kazanla pişen mercimek çorba.. kınama.. büyük konuşma.. hızlı hareket etme.. "parka az mı gittik bu hafta?" ya yapma.. durup vah halime demeden karınca gibi evde gezinme.. makyaj ne ola? unutma.. şükretme.. "evlat sonuçta" bu da bir dönem diye diye anlama.. arada eşin de var yaw onu unutma.. bi selam ver koridorda yanından geçti valla oydu oydu ya!.. saç olmuş vileda.. olsun bu da yakıştı bana.. evham yapma.. bi gülüşüyle doldur doldur gözlerini bolca.. toz kaçtı de yine salla.. derin derin nefes alma.. yine elime bulaşmış kaka.. dünyadan bihaber olma.. annesin tamam ama çok da abartma.. belimdeki ağrı bari boynuma sıçrama.. uyumlu bir çocuk seninki, senden olgun haberin ola.. sen ev hanımısın ya bütün gün vakti var canım diyenleri takma.. onlar her gün 12 saat oyun oynasınlar da o zaman anca.. çamaşır makinesinde unutulan dün yıkanan çamaşırı bi zahmet asma.. dur gerçekten ya asma kokmuştur onlar ya.. bi daha yıka.. evin her köşesinde var bir uyuma.. uyudu hadi sıvış sakın uyandırma.. annenin pişirip getirdiği yemeğe saldırma.. sabah 7de suluboya yapa yapa sanattan soğuma.. her anne bu yoldan geçti diyip bir nevi aldatma.. 5 dakika idare eder anca.. markete tek gidince balayına çıktım sanma.. uyusun diye gözünün içine bakma uyudu mu ne zaman kalkacak diye dakika sayma.. 7/24 sadece kızına vakit ayırıp eee yetişemiyorum diye ağlama.. ağlama, bağırma çocuk yanında.. ee tamam da tuvalete de yanımda.. olsun tut içinde sakla.. akşam o hele uyusun işi ne! eşine patla.. anlat lüzumsuz ne varsa.. kocacım boş gözlerle bakma.. valla bak bu önemli anla.. bi daha anlatırım bak yoksa.. mutlaka saçı başı yapılı 3 çocukla sokakta gezen anneye yandan yandan bakma.. hıh bilmem kaç yardımcısı var diyip çamur atıp rahatlama.. "amanın grip oldu!" bi sakin ya.. bi de sen kendini yerden yere atma.. gece 2de uyanıp annnee tost yapsanaaa.. nasıl yaaa.. arada evi temiz görüp, 40 yılda bir kurduğun sofrayı beğenip aman efendim kendini Gotham ile uğraşan Batman zannedip bi pis sırıtma.. ama yorgun düştüğün an herkese saldırma.. bi rahatlama bi rahatlama.. sonra vicdan azabı boyna.. parmağını kıpırdatamama ama "anneee" diyince jamaikalı atleti sollama.. uyuduğunu hayal etme.. vakitsizlikten rüya yerine slayt show görme.. ama kızı bol bol kapıp etkinlik düzenle.. kızınla sabah evden çık akşama kadar gelme.. yine ne çok gezdik be.. ama arkadaşlarını görme.. sohbet etme.. yeme içme.. çocuğun tabağında bıraktığını sen ye.. ama "iyi yedi ya bugün" dert etme.. her şeyden sona kalan bi 5 dakikayı kendine ayırmayı bekle.. sen daha bekle.. yemek yapmak rahatlatırmış! hadi be.. bi yemeği de gözünü seveyim yakma.. arada bekar geçmişi yadetme.. eski fotolarda kendini pek bi beğenme.. "olsun o yoktu o zaman hıh" de koy resmi yerine.. "yav o kadar okudun" ları dinleme.. gönül rahatlığı ile kararının arkasında dur! çok da umrumda de.. halıda bulduğun ne olduğu belirsiz oyuncak parçasını önce böcek möcek sanıp korkma sonra evirme çevirme hah neyin ucu kenarı olduğunu bilip mutlu olma.. allah rızası için şu odayı bi topla..  kreşe verememe, kıyamama, verince alamama.. aslında ne iyi olurdu dimi dimi diyip vahlanma.. mutlu mu acaba.. gülüyor ama.. bunun altında bile bişey arama.. sürekli, doğduğundan beri annelikte ne işe yaradım diye kafada bir raporlama.. sonra "anayım ya ben ana" diyip bi stres atma.. yapma etme.. kendine haksızlık etme.. ne çok seviyorum bi bilse.. beyninde bunlar akarken 3 sene geçse.. kim ne derse desin de..

annelik kolay değil.. hele mizacımız çetrefilli ise daha da zor.. kolay gelsin hepimize.. çok yakında daha iyi hissetmenin yolunu bulacaksınız inşallah.. zaman akıp geçiyor ne de olsa..





Hamster

sefamu süper anlatmış.Benzer durumdayız aslında benim kızlarımın arasında 22 ay bile yok.Şanslısınız aslında ayda bir temizliğiniz yapılıyormuş.Demek ki dip köşe temiz,çocuklu ev dağınık olur zaten çok büyütmeyin bence.Annemle aynı sitede oturuyoruz ancak sağlık sorunları çok anneannemizin alabildiğimiz destek sınırlı tek olsa çok yardımı dokunur ama iki olunca zor ki yinede kurtarıcım o benim.Küçük kızım doğduğunda ilk iki ay annem destek oldu hergün gelerek sonra ki iki ay boyunca tam gün yardımcım vardı ve büyük kızım yarım gün kreşe gidiyordu inanın o zaman bile toparlanamadı bu ev.Sonra işe başladım ve biraz ara vermeye karar verdim şimdi evdeyim,yardımcımı gönderdim kızımı kreşten aldım.Haftada bir temizlikçi almaya başladım yok olmadı,o gün silinen halılara yoğurt dökmeler çikolatayla resim yapmalar para verdim ev yine batık.Şimdi ayda bir tam gün temizlikçi.Dip köşe temiz camlar kapılar temiz.Yetmez tabi ayda bir.Günlük işleride bir şekilde hallediyorum.Evi sadeşleştireli çok oldu,kural gibi kanun gibi balkonlar hergün yıkanacak,mutfağın halısı banyonun paspası hergün silkelenecek.Mutfak banyo hergün silinecek.Klozet ve lavabo temizlenecek.Diğer odalara pislik taşıyan bu çünkü.Süpürge açılamıyorsa ayaklı şarjlı şöyle bir dolaşacak evin içinde.Haftada birde genel bir temizlik yapabilirsem ohhh ne ala.Daha fazlasını istemek yıpratıcı olur.Bebeğiniz oturmaya başlayınca biraz daha rahatlıyorsunuz.Ben bunları küçüğüm oturmaya başladıktan sonra yapabilmeye başladım.Büyük kızım iki yaşına kadar hiç televizyon izlemedi şimdi günde bir saat hakkımı kullanıyorum.Bu arada işler bir şekilde halloluyor.Yemek yaparkende oyun kurup oyalamaya çalışıyorum.Ütü birikiyor biraz biriksin,sonuçta ütüsüz kıyafetle işe gitmiyor koca,onuda az az hallediyorum.Buda bir süreç geçecek.Yıpratmayın kendinizi bu kadar.Kolaylıklar diliyorum.



Cevaplamak için Üye ol