5.5 yaş davranışları

imi soruyor: 7

Kızım 5.5 yaşında. Bir aydan beri davranışlarında büyük değişiklik mevcut. Benim küçük bebeğim gitti yerine bir ergen geldi. Sürekli bağırarak konuşuyor, hayır cevabını asla kabuletmediği gibi isteklerini bağırarak ve ağlayarak dile getiriyor. Beni kızdıracak davranışlarda bulunmak ve sözleri söylemek için özel çaba harcıyor sanki. Agresif ve tepkili. Özellikle bana sürekli cephe alıyor. Alttan alıp yumuşak tepkiler göstermeye çalışıyorum ama bazen öyle hiddetleniyorum ki karşılıklı bağrış çağırış durumunda buluyorum kendimi. Moralim çok bozuk, birşeyler yanlış gidiyor sanki, çözemiyorum

Bu soruyu cevapla


7 Cevap


iven

Aynı durum bizde de çok ileri boyutta malesef, 4.5 yaşında bizimki ama durum aynı. Nerde hata yaptığımı bende bilemiyorum yada ergenlik gibi bu da büyümelerinde bir evre. Yapacak bişey yok gibi görüyorum ve geçmesini bekliyorum :)


bebisimmm

ayni seyler biz de de yasandi yasaniyor cok sakin bir insan olmama ragmen  surekli bagirir oldum alti yas olduk hafiflemekle birlikte gecmedi😯


esgi

Merhaba,

Çocuklarımız büyürken hepimiz iki yaş sendromunu duyuyor ve ona odaklanıyoruz. O dönem bitince de her şey düzelecek diye düşünüyoruz. Oğlum 3 yaşındayken ve ben tam rahatladığımı düşünürken 6 yaşında oğlum olan bir arkadaşım "ooo sen bir de 5 yaşı gör" dediğinde çok da önemsememiştim ama şimdi dediklerinizin aynısını birebir yaşıyor ve o arkadaşıma da hak veriyorum :) Bahsettiğim arkadaşım oğluyla iletişimi gayet iyi olan, küçük uyarılar dışında sesini dahi yükseltmeyen biri. Ama bu durumu anlatırken "bazen ağzının ortasına bir tane çakasım geliyor" demişti. Evet, aynı durumdayım. O kadar zorluyor ki bazen sinirlerimi... Her şeye itiraz, her şeye bağırma, "sen ne karışıyorsun"lar; "bu evde her kararı sen veremezsin"ler... Küçük bir ergen var şu anda evde. Aynı iki yaş sendromu gibi işte. Geçecek elbet... Sabır hepimize :)


derya275

2 yas 2 yas herkezb bundan bahsediyor cok korkuyorum :)


eltemtn

Kreşe gidiyor mu? Öncelikle moralini bozan özel bir durum var mı onu araştırın. Yoksa bunun bir yaş döngüsü olduğundan eminseniz çözüm fazla ciddiye almamakta. Çok ciddiye alırsanız sinirlenir ve inatlaşırsınız bu da ters teper. Kurallarınızı net koyun ama ufak tefek şeylerde sanki bir şeylerden ödün vermiş gibi yaparak onun kendini kazanmış hissedeceği durumlar yaratın. Alttan almayın, tepkinizi verin ama inatlaşmayın. Çatıştığınız şeyleri önceden birlikte planlayın. Günlük, haftalık rutinler işe yarar. Yemek menüleri, giysi seçimleri gibi. Ayrıca küçük sürprizler, şakalarla neşeyi arttırabilirsiniz.


ayazlali

Benimki dört yaşında ama bazen ben de çok zorlanıyorum, bizde de ceza, çocuğa bağırma gibi şeyler yok, of ya da yoktu diyeyim :-(. Ona özel (bazen kardeşi de yanımızda olsa bile) bir zaman ayırdığım zaman günümüz çok daha güzel geçiyor, özellikle akşam yatması krizimiz kriz olmaktan çıkıyor. Çocuk hep kararları siz alıyorsunuz diye düşünüyorsa onun için önemli bazı kararları beraber alın. Bu konuda çok güzel bir kitap tavsiye edebilirim, İngilizce biliyorsanız, Türkçesi var mı bilmiyorum, pardon: "How to talk so kids will listen and how to listen so kids will talk". Beraber karar alırken oturun ve onun için çözüm olabilecek çeşitli önerilerini kağıda yazın, sonra birer birer üzerinden geçip ikinize en çok uyanı beraber seçin. Önemli olan çocuğun her önerisini yazmak (ne kadar saçma olsa da, Sonra nasıl olsa üzerinden geçeceksiniz, ama yazarken çocuğunuz dinlendiğini ve önemsendigini hissedecek) ve bunun ortak bir çözüm olmasına çabalamak. Tabi bu oturup yazmayı çocugun sakin ve asıl konu olan kavgadan uzak olan bir zamanda yapmak lazım. Beş yaş buna çok uygun bence. Üç yaşta çalışmadı, dört eh işte. Kolay gelsin! Bana hep çocuklar büyüdükçe dertleri büyür dendi, hiç inanmak istemiyorum 😢


imi

Çok teşekkürler, yalnız olmadığımı bilmek iyi geldi.  Önerilerinizi uygulayacağım. Tabi kendimi de sakinleştirmem gerekli. Aramızda bir uçurum oluşacak diye korkuyorum bazen.



Cevaplamak için Üye ol