1,5 yaşındaki oğlum bana küstü!!!

duygu_kagan soruyor: 5

merhabalar. oğlum 1,5 yaşında;eşimle 4 ay önce ayrıldık. mahkeme velayeti bana verdi ancak babaya da her hafta sonu cumartesi sabah9 dan pazar akşam 5 e kadar görüş verdi. babası yaklaşık 3 haftadır almıyordu geçen hafta sonu aldı. oğlum giderken çok ağladı bana yapıştı ama mecburen gitti. pazar geldiğinde ise bana hiç yüz vermedi. ne sarıldı ne öptu hatta resmen küstü. daha önceden oynadığımız parmak oyunlarına tepki vermiyor. şarkılarıma dönüp bakmıyor. sabah bakıcıya bırakıp öğlen alıyorum normalde öğlen bana atılır gelmek için,koşar öpücük atar bana 2 gündür ağlaya ağlaya geliyor. eve gelince ya uzun süre yatıyor ya da oyuncaklara ilgi gösteriyor.uyumuyor yatarken parmak emiyor öyle boş boş bakıyor:( onunla oynamaya çalışıyorum beni istemiyor.şimdi ne yapmalıyım. üstelik bundan sonra her hafta sonu gidecek aynı sorunları yaşamaktan korkuyorum. hele bir de yazın 1 ay gidecek o zaman tam küser bana:( ne yapmalıyım bana bir akıl verin. adanada oturuyorum burada pedegog önerisi olursa da götürebilirim. konuşmadan anlamıyor anlasa durumu anlatacağım ama çok küçük. bu arada iştahı da azaldı psikolojik midir?

Bu soruyu cevapla


25 Cevap


tarantababu

lale hanım cinsiyetimle ilgili yanılıyorsunuz bende sizin gibi bir hanımkişiyim, yorumumu belirleyen sandığınız gibi cinsiyetim değil, mesleki bilgilerim, yukarıdaki yorumları tamamen mesleki bilgime dayanarak yazdım, bunun dışında acımasız olduğumu da sanmıyorum, duygu hanımın daha önce açtığı bir başka soruda da; çocuğunun tuvalet eğitimi ve küçük olması ve babanın ailesinin cahilliğini gerekçe göstererek yaz aylarında 1 ay süre ile babası ile görüştürmek istemeyişine dairdi,İş icabı baba ve anne arasında pazarlık konusu yapılan, icra emri ile polisle, kavga döğüş alınıp verilen çocukları gördükçe anne babalara daha çok kızar oluyor insan,ki bende bir anneyim benimde evliliğimde sorunların olduğu haller vakıadır, kavgalarda bile aman çocuğun önünde sesimizi yükseltmeyelim diye sinirlerimize hakim olmaya gayret ediyoruz, ne olursa olsun ortada bir çocuk var, çocuk sahibi olmak da bence biraz fedakarlık ister, evet kimse sevmediği yada anlaşamadığı bir insanla yaşamak zorunda değil ama ortada bir çocuk varsa ve boşanılmışsa üzerine düşen sorumluluğu herkes üstlenmeli, bu durumdaki gibi  çocuk pedagogluk olduysa ortadaki anne ve babanın pisikolog yada pisikiyatristle görüşme vakti gelmişte geçmiştir bence, 3 hafta görüşmekte bir çocuğa travma yaşatmaz zira benim eşim işi nedeni ile bazen 1 ay göremiyor kızımızı ama ne zaman gelse sanki dün ayrılmışlarcasına gayet huzurla anlaşıyorlar, buradaki sorun eşlerin arasındaki anlaşmazlığın çocuğa yansımasından başka birşey değil, bunda da çözümü pedagogta değil, pisikolog yada psikiyatristte...


tarantababu

ayrıca cocuk büyüyünce nasıl bir babası olduğunu görsün neyin mantığıdır ya...


duygu_kagan

sayın tarantababu öncelikle zaman ayırıp yorumda bulunduğunuz için çok teşekkür ederim. ancak sanırım kendimi yanlış anlattım. ben babasıyla görüşmesin yada baba tarafından kimsesi olmasın demiyorum.aksine çocuğum erkek ve baba modeline ihtiyacı var farkındayım. ancak bebeğimin yaşının küçük olması nedeni ile bu süreçte nasıl bir yol izlemeliyim diye düşüncelerinizi öğrenmek ve biraz da dertleşerek içimi dökmek istedim. çocuk gelişimi okudum ama teori ile pratik çok farklı. hani derler ya hekimden sorma çekenden sor ben de çeken var mı diye merak ettim. bu arada babası normalde de çocuğa zaman ayırmazdı ağladığı zamanlar(gaz sancılarında) götür diğer odaya beni uyutmuyor yarın işe gideceğim derdi. ki bende gidecektim ve diğer oda soğuktu. şimdi bunları hatırladıkça endişelerim artıyor ya yine çocuğuma aynı yaklaşımda olursa diye. ayrıca hakimler bu konuda tam da rapora sadık karar vermek zorunda değil. hakimin takdir yetkisi hakkından kullandığı hak var. bir çok kararı okudum netten. çoğunda kesin bir yargı yok ama genelde bu kadar küçük çocuklar uzun süreli ayrılık yaşamaya bırakılmıyor.


tarantababu

duygu hanım dava sürecinde siz ya da avukatınız bu husus belirtmedi mi, ya da gelen sosyal hizmet uzmanına veya pedagoga bu hususlarda ki endişenizi belirtmediniz mi, ya da rapor geldiğinde rapora itiraz etmediniz mi, ek bir karar talep edebilirdiniz, görüş tahsisi henüz dava neticelenmeden veriliyor bir çok halde ilk ara karar verildiğinde siz veya avukatınız bu hususu belirtip işlerin bu noktaya gelmesini engelleyebilirdi, ben eşinizin dört dörtlük bir adam olduğunu iddia etmiyorum, ki tanımıyorum da kendisini, bir sürü baba olmayı hak etmeyen adamda gördüm bir şekilde tanıdım, elbetteki sorunlar yaşadığınız ve ayrılmayı seçtiğiniz bir insan, muhakkak ki çocuğunuzla ilişkisine dair de endişeler taşıyorsunuz ama benim anlatmaya uğraştığım sorunun çözümü bu değil, bu şekilde çocuğunuz sadece hırpalanır, emin olun sizin durumunuzda bir çok kadın ve erkek hep kendisinin haklı olduğunu düşünerek çocuklarında inanılmaz ve onarılmaz yaralar açılmasına neden oluyor, herkes kendi penceresinde bakarak sorunu çözmeye uğraşıyor, kendi pencerinizden baktığında da çocuklar görülmüyor, yapabiliryosanız bir uzman yardımı almaya ikna edin eski eşinizi, çocuğunuzun yaşadığı hali anlatın, anlıyorum sıkıntılı bir süreç, yaralarınız, sıkıntılarınız var evlendiğiniz bir dönem sevdiğiniz adama karşı, yaralarınızda yeni anladığım kadarı ile 4 ay olmuş ama görüşle ilgili sıkıntı bu haldeyse bunun çözümü hukuki değil, öncelikle psikolojik, tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır, arayıp karşınızdakini daha hassas davranmasını sağlamaya çalışabilirsiniz, sonuçta bu adam ömrünüzün sonuna kadar hayatınızda kalacak, hani bende emin olun yardımcı olmak için yazıyorum yoksa bir dolu soru var niye size yazayım bir tek, 


tarantababu

buradan kahrolsun o adam amaan ne kötü adammış, görüştürmeyin sizde bırakmayın babasına, tutanak tutturun, yazık çocuğa vs gibi şeylerde yazabilirim, yazılıyorda, ama doğru birdir o da aklın yolu, boşanan bir çok ailede anne ya da baba hep de çocuğun iyiliği adına, yok eğitimi, yok gelişimi vb gerekçelerin arkasına sığınarak hatta buna o denli de inanarak çocuklarına öyle zararlar verebiliyor ki aklınız durur, siz en azından bu hatayı yapmayın diye yazıyorum bunları, bütün içtenliğimle tek düşündüğüm de sizin ve yavrunuzun iyiliği, çatışma halinde bu durumu yaşamak başka, sorunu çözmeye uğraşarak bu sorunu aşmak başka, gönül yaralarınızı, kişiliğinize yapılan saldırıları bir kenara bırakarak tatlı dille babaya baba olması gerektiğini siz anlatın,almaya gelmedi mi siz arayın gelip alacakmısın diye, babayı arayamıyorsanız baba anne, hala, amca kim varsa iletişiminiz olan onunla irtibata geçmeye uğraşın, bir büyüğü devreye koyun gerekiyorsa, fedakar olmak gerekiyor anne baba olunca, kimse olmuyorsa siz özveride bulunun çocuğunuz için, evde çocuğu babayı anlatın burada bir çok başlık açıldı benzer konularda, nette nasıl davranılması gerektiği hakkında bunu yaşamış insanların anlattığı hikayeler var onları bulup okuyun,  kaybetmezsiniz emin olun, o hatalı davranıyorsa bırakın davransın, çocuk büyüdükçe iyi olanı seçecektir hiç şüpheniz olmasın, 




Cevaplamak için Üye ol