Bebeğimi nasıl yerinde uyumaya alıştırabilirim?

larismom soruyor: 6

Merhaba, 2 aylık bir kızım var.40 günlük plana kadar kolikti. Sürekli ağlıyor uyumuyordu. Bu sürede kucağa çok alıştı, ve artık bende uyuyabilmek için kucağımda koltukta üstümde yatirmaya başladım. Şimdi alışkanlığa dönüştü. Gerçi doğduğundan beri beşiğine yatırdığımız an uyanıyordu sabah 7-8 oluyordu uyuyana kadar.şimdi ise sabah 5-6 gibi uyuyoruz birlikte. Sonra öğlene kadar arada yarı uyanık 1-2 kere emmek için uyanıyor. Gün içinde yine arada memede arada kucakta derken günü bitiriyoruz. Gece yine aynı sabaha kadar uyutma çabası. Çok çabuk sıkılıyor. Ana kucağında en fazla 10 dk(çok nadir) duruyor sıkılıp ağlamaya başlıyor. Hiçbir işimi yapamıyorum. Artık sabrım kalmadı zaten yapı olarak sabırlı bir insan değilim,sinirlenince sesim yükseliyor. Oda korkuyor tabi sonra vicdan azabından ölüyorum. Ama tahammül edemiyorum. Gülüşleri beni çok mutlu ediyor ama ağladı nevrim dönüyor. Kayinvalidem biraz baktı kaçtı. Annem yiğenime bakıyor bana gelemiyor. Ben ona geldim 2 gündür ama yiğenim de yaramaz artık uyutmak daha da zor oldu. Eve donmem gerek böyle de olmuyor. Ama yalnız kalıcam diye ödüm kopuyor. Psikolojim hiç iyi değil. Bu arada sürekli emmek istiyor,uzun emiyor. Mama da veriyorum 90 ml yine emmek istiyor.u

Uyumak için araç olarak görüyor ama şişkinlik oluyor çok emince tabiki. Emzik kabul etmiyor. Çok uzun oldu ama eminim yaşayanlar beni anlayacaktır. Tecrübeli anneler yorumlarınızı bekliyorum.

Bu soruyu cevapla


6 Cevap


seyircikoltugu

Oğlum 5,5 aylık. Ciddi bir kolik dönemi geçirdik ki hala tam bitmiş değil. Çeşit çeşit gaz ilaçları denedik, çare olmayınca farklı doktorlara gidip çare aradık; bulamadık. Bu süreçte de sırf ağlamasın, gazı çıksın diye kucaktan indirmedik. İlk çocuk olunca hem tecrübesizlik hem de anne/babalık iç güdüsüyle davrandık haliyle. Uyuma seanslarım bir eziyetti: Kucakta sallayarak, ninni söyleyerek ve aspiratör önünde saatler geçirdik. Sonrasında da 20'şer dakikalık 2-3 gündüz uykusu ve zar zor dalınan gece uykusu. Gün geçtikçe aldığı kilolar bende ve eşimde bel ağrısı yapmaya başladı haliyle. Neredeyse depresyona giriyordum. Okuduğum onca uyku eğitimlerini de içeren kitapları bir türlü uygulayamadık; ağlarsa eşimle beraber dayanamayız diye.


Baktık biz beceremiyoruz ve ciddi ciddi depresyona girme arifesindeyim (bebeğe tek başıma bakıyorum, gün içinde kahvaltı/yemek bile yiyemiyordum), çareyi yardım almakta bulduk. Uyku eğitim danışmanıyla yaptığımız görüşmeler sonrası 4 gündür eğitimin içindeyiz ve uyku nedir bilmeyen bebeğim şimdi mışıl mışıl uyuyor. 15 günde umarım epeyce yol katedeceğiz. İnternette uyku danışmanlarıyla ilgili bilgi var. Eğer son noktaya geldiyseniz bir araştırın derim. Ben tek başıma ya da eşimle beraber yapamadım. İşin uzmanıyla hızlı yol almaya başladık. Asla ağlatamam, bırakmaz, yapmaz dediğim bebek tek başına uyumaya başladı Umarım böyle de devam eder.


doulabahcesehir

Ahhh ne tanıdık anlattıklarınız ama inanın geçecek.Oncelikle her emmesi açlıktan değil bu dünyada tanıdığı güvendiği tek kişisiniz ve size ihtiyacı olduğu için emiyor , kucak istiyor. Eğer gelişiminde sıkıntı yoksa mama vermeyiniz ,sutunuz altı ay boyunca tek besin kaynağı olarak ona yetecektir.Bebek kucağa alışır diyenleri de dinlemeyiniz bebekler henüz bizim gibi beden sonuç kurmazlar kucağınıza iyi geliyor ona😊

Benim bebeğim 20 aylık hala geceleri benimle yatiyor ve iki üç kez uyanıp emiyor.Eger iyi hissetmiyorsanız destek alın lütfen sizin bakmadığınız acıdan bakıp yol gösterir size.Dogum sonrası annelerin pek çoğu depresyona girer ama farketmez kimimiz ağır kimimiz hafif atlatırız bunu.Ama atlatırız güzel anne..

Birde sling , kanguru hayatınızı kolaylaştırır hem bir arada hem is yapabiliyor olursunuz.Bilincli bebek kitabınıda şiddetle öneririm her zaman komikten ağlamaz bebekler doğum travması olabilir , ağlama ihtiyacı olabilir farklı bir bakış acısı kazandırır bu kitap size.

Biraz uzun yazdım ama kısaca bu yasadiklarinizin hepsi normal ve geçecek.Sevdiklerinizden destek isteyin ev işlerinde ve sabırlı olun.Guzel haberlerinizi duymak dileğiyle 😘


esgi

Eğer bu anlattıklarınız geçmiyor olsaydı inanın hiç kimsenin birden fazla çocuğu olmazdı :):) Bana unutuluyor derlerdi inanmazdım, şimdi oğlumda yaşadıklarımı hayal meyal hatırlıyorum (3 saat aralıksız emmesi sonucu girdiğim ağlama krizi hariç :))

Kızımda ise 15. günde gece yarısı emzirmelerinin birinde eşime "ben bunu istemiyorum, al götür" demem dün gibi aklımda...

Diyeceğim odur ki, her bebeğin büyüme dönemleri var. İlk 3 ay en kritik ve zor olanı. Okuduğum bir araştırmada aslında bebeklerin 12 ay anne karnında kalması gerektiği ama 9 ayda vücuda sığmayacak kadar büyüdükleri için çıkmak zorunda kaldıkları ve kalan 3 aylık gelişimi dünyada tamamlamak zorunda oldukları yazılıydı. Yani sizin yaşadığınızın belki 1000 katı zorluk çekiyor o şu anda. Tek desteği, tanıdğı da siz olduğunuz için biraz fazla yapışıyor, o kadar :) 

Bir de dip notum var; oğlumda kullandığım 0-3 ay minicik emzikler emzirmeye teşvik amaçlı olarak piyasadan kaldırılmış! Dolayısıyla verdiğiniz emzikler bebeğinize büyük geliyor olabilir. Kızım 3 ayı dolduktan 5-10 gün sonra emziği ısrarlı denemelerim sonucu kabul etti ve biraz huzur bulduk. Aklınızda olsun derim:)

Sabır diliyorum ama bilmenizi isterim 3 aydan sonra her şey daha kolay olacak...


larismom

Sevgili Anneler cevaplarınız için çok teşekkür ederim. Beni rahatlattı gerçekten. Annem sayesinde 4-5 gündür yastikla uyutmaya alıştırdık. Daha önce yastık kullanmıyordum ve düsünmüyordum da.. FAkat üzerimde uyumasından kollarımın tutulmasından iyi diye düşünüyorum. Anlık çözüm farkindayım başa çıkamadığım noktada bende uyku egitımi dusunuyorum. Şimdilik kısa aralıklarla uyuyup yine sabaha karşı daha derinleşiyor uykusu. Emzik olarak Avent soothie almıştım o biraz büyük gerçekten. Sonra nuk kauçuk damaklı emzik aldım. Onuda reddediyor. Ama uykuya geçiş esnasında ağzına dayayıp bir yandan sallayıp klasik muzık eşliğinde bir süre sonra kabul ediyor. Birkaç tekrar sonrası uykuya dalıyor. Bende 3 ayın bitmesi için sabirsizlaniyorum, artık yerinde sıkılmadan oturan gülücükler atan birlikte oyunlar oynayacagımız rahatça oturup kahvemi icebilecegim günleri iple çekiyorum. Evliliğin 3. Yılında çocuk yapınca rahata fazla alışmış oluyormuş insan :)


KADEBU

merhaba, sorununuz çozuldu mu merak ettim. Ben de iki aylık bebeğimle aynı durumdayım... Çozulduyse nasıl çozdunuz? Ve evet uç sene çocuksuz evlilikte insan fazlasıyla rahata alışıyormuş 😞


larismom

Çok geç oldu ama yeni gördüm bağışlayın. Kızım hala kucak delisi, artık yuvarlanıyor falan ama onda bile belli bir süre, sıkılıyor hemen. Mama sandalyesinde de öyle 🙈 Ben bu kadar sıkılgan bir bebek görmedim. Değişik biraz :) Acayip hareketli, memeyi bırakıp etrafa saldırır bir telefona bir kumandaya. Meme emerken birde baş parmağını sokar aradan 😂 Ama hep güler. Gözlerime aşkla bakar. Birlikte uyuyoruz sabah yüzümü okşamaya çalışıyor bazen istemeden tokatlıyor öyle uyanıyorum 😃 Yani demem o ki evlat işte Sevgisi sayesinde insan katlanıyor. Şimdide yürüsün öyle rahatlarım diyorum. O zaman daha beter olacak diyor herkes (bu doğru sanırım) Anın tadını çıkartmak lazım. Aylar sonra ilk defa girdim siteye. Açtığım postu okudum da kabus günlerdi gerçekten. Baya baya depresyona girmişim de haberim yokmuş. Ama bir Anne Atasözü derki; geçecek bugünler hiç üzülme 😃



Cevaplamak için Üye ol