Kızım sürekli özür diliyor.

YBeril soruyor: 10

Arkadaşlar sizinle paylaşmak istediğim şey normal midir? Anormal midir? Bazen karar veremiyorum. Kızım 3 yaşına gelmek üzere anlayışlı ve çok uçlarda isteklerinin yapılmayacağını net tavrımızla da bilen bir çocuk. Anlamsız ısrarı ve ya yaptığı hatanın sonucu olarak özür dileyip gönül alır. Her defasında da affedilir hatası üzerinde konuşulur; herşey buraya kadar normal ve olması gerektiği gibi. Velhasıl asıl mesele bazen can sıkıcı davranabiliyor, benim üzüldüğümü, kızdığımı, tavır yaptığımı gördüğü an sürekli özür dilemeye başlıyor taki ben "tamam kızım" diyene kadar özür dilemeye ve kedi yavrusu gibi karşımda beklemeye devam ediyor. O an kendimi kötü hissediyorum ama  gerçekten çok şımarık ve mızmız olabiliyor. Hamileliğin etkilerinden mi bilemiyorum son zamanlarda aşırı ağlak ve sürekli bir şeyler isteyen bir çocuk oldu, sinirlerimi zorlamaya yapmadığı şeyleri yapmaya başladı. Bu durum karşısında da benim suratımın düştüğünü görünce nasılsa annem affeder diyor galiba seri halde özürün arkasına sığınıyor, bu durum acaba normal mi yoksa özürü artık kullanmaya mı başladı, çünkü kullanmaya başladığını düşünmeme rağmen hatasından sonra özür dilemeyi bırakır diye tepkimi uzun tutmak istesemde yapamıyor "tamam kızım" demek zorunda kalıyorum..

Bu soruyu cevapla


19 Cevap


chulya

Size Pedagog Adem Güneş'in programlarını dinlemenizi, kitaplarını okumanızı öneririm. Anlattığınız henüz üç yaşına bile gelmemiş bir çocuk. Çok ezilmiş hissettim anlattığınızdan. Çocuğunuzun şefkate ihtiyacı var. İnternetten de programların kayıtlarını dinleyebilirsiniz.


YBeril

Neye göre bu kanıya vardığınızı şefkat yoksunu yaftasını yapıştırdığınızı anlamadım öncelikle...(chulya) çocuğum şefkat yoksunluğundan degil fazlasından bu durumda. Aşırı ilgili bir anneyim işim kitap okumak montesseri eğitimi vermektir. Kişileri tanımadan pedagogmuşcasına yorum yapılan bir yer oldu burasıda. Neyse benim anlatmak istediğim nokta anormal olan bir şey olup olmadığı noktası çünkü hamilelik sürecimde kızıma aşırı düşkünlük gösterdiğim için(aşırı şefkatten söz ediyoruz) biraz şımardı bunun karşısında en ufak üzüldüğümü gördüğünde de özür dilemeyi abarttığıydı.
Not: Adem güneş dahil bir çok pedagog hatta eğitimci tavsiye edeceğiniz son  kişi benimdir herhalde sadece nacizhane son zamanlarda oluşan bu durumla ilgili paylaşma fikir alma isteği hissedim açıkcası kişileri ve çocuklarına nasıl eğitim verdiğini bilmeden anlamadan anneleri yargılamak çok kolay olmuşş...


TuffGong

benim kızımda birkaç aydır 'affet beni anne affet' deyip duruyor.bende kendimi kötü hissettim ilk zamanlar ama baktık ki bu kelimeyi söylemek o moda girmek hoşuna gidiyor sanki.tiyatral gibi hissettik biz açıkçası anne baba olarak.(bizimkinin de ezilmişlik durumu falan yok belirtmek isterim :) gün geçtikçe azalıyor ama sizin durumunuz 2.bebek nedeniyle daha farklı olabilir. tavsiyede bulunamıyorum ama benzerlik taşıdığı için paylaşmak istedim.


YBeril

Tesekkur ederim benim paylaşmak istediğim noktada bu idi. Farkindayim ona asla yansitmasakta hamileliğinin etkisi olduğunuve yasayan annelerle konusmak istedim durumu pedagojik probleme hele şefkat yoksunluğuna getirilmesi beni çok rahatsız etti.


snaelam

adem güneş :) bence izlemeyin ve okumayın



YBeril

Adem Gunes icin pedagog demeye bin şahit zaten. Anne baba bagimlisi çocuklar yetiştirmek için birebir fikirleri var. 3 yasina kadar anne baba yanind an çocuğu ayirmama ayni oda da yatmak nasil bir akil işidir



belladona

Oğluma hamileyken başladı bizde de aynı durum, hala da kızım zaman zaman " anne beni affedebilecek misin? özürümü kabul et lütfen, beni üzme bukadar yalvarırım" gibi damardan giren , insana kendini berbat hissettirebilen şeler söyler:) Evet kimi zaman ona karşı sert tutumumdan yada tepkilerimin uzamasından dolayı da söyleyebiliyor ama genellikle beni kısa sürede yumuşatabilmek için kullandığını düşünüyorum b cümleleri. Özellikle kardeşiyle arasında geçen ufak tefek tartışmalardan sonra hemen gelip benden özür diler kardeşinden değil, onların derdi bizim sunduğumuz şefkati sevgiyi, aradaki o kuvvetli bağı kısa bir süre için bile olsa yitirmemek. Bazen birbirimize kızsak da, istemeden sesmizi yükseltmiş olsak da bunun bizim sevgimizi hiç azaltmadığını, böyle zamanlarda da onu çok ama çok sevdiimizi, sadece bunu ona hissettiremedğimizi anlatıyorum son zamanlarda. Artık oldukça seyreldi bu tutumu, şimdilerde ben kızınca " annecim  biraz sakinleşip beni sevdiğini hissettirir misin bana" diye sömürüyor:))


YBeril

Aynen biz de boyleyiz gerekten. Sürekli annecim seni çok özledim seni çok seviyorum der bunu benim ilgimi çekmek için değil gerçekten öyle olduğu için yapar çünkü zaten ilgiliyim hatta bu nedenle de azcik uuzlsem yanlis hareket yaptigini anlasa özür dilemeye baslar çünkü beni kirmaktan cok üzüntü duyar. Sever koklar bizim sefkatimiz bagimiz elestiremeyecek kadar güçlü..



otakil

Bende de aynı sorun var. Demek yalnız değilmişim şaşırdım. Kardeşi 10 aylık kızımın.kendi 3.5 yaşında. Bende aynen sizin gibi çok üstüne düştüm ve ufacık bile kaşlarım çatılsa özür dilemeler anne affet diye feryat figan ağlamalar başlıyor. Şaştım napacağımı ben de. Aynen mecburen affediyorum sarılıyorum. Acaba aşırı ilgimiz aslında zarar veriyor ne dersiniz


belladona

Bence ikinci çocuk durumu olayı biraz karışıklaştırıyor;yani ilk çocuğa karşı suçluluk, hayır onu da ihmal etmiyorum ki yi ispatlama çabası, her çocukta olabilecek tepkileri acaba benim ilgimin azaldığını mı düşünüyor diye yorumlayıp aşırıya kaçabilen şefkat sunumları ( sevginin şefkatin de aşırısı olur mu bilemedim ama.... )
Benim kardeşim çocuk psikiyatrisi uzmanı, ve bu durmumuzu " ona tek çocukken sunmuş olduğum aşırı şefkat ve benim yarattığım aşırı bağımlılık durumunun, zaman içinde ikimizi de yorduğu, çocukların sürece aslında uyum sağlayabileceği ama bizm genellile buna izin veremediğimiz "yönünde yorumlar. Bazan bana " düş çocuğun yakasından, o duygusal olarak da bağımsızlaşmak istiyor artık, bukadar kendine de yüklenme, ona da sorumluk verme " der



Cevaplamak için Üye ol