10 aylik bebekte öfke sorunu

yesimcelebi soruyor: 8

Kizim 10 ayının icinde. Onceleri de çeşitli sebeplerden uykusuzluk, istediğini alamama ya da benzer sebeplerden huyduzlandigi oluyordu ancak son iki gündür aynı sebeplere tepkiler şiddetlendi. Sacını çekiyor, kendi ağzına vuruyor, bağırıyor. Evde kimse kimseye sesli konuşmaz, huzur konusuna cok dikkat ederiz. Anlayamıyorum, ve cok erken olması endişesi yasıyorum. Konuyu ya odağını değiştirmeye çalışıyorum ama uyku konusunda yapılacak fazla birşey olmuyor. Cok uykusu varken uykuya direniyor. Evde kıyamet kopuyor. Nedenleri ile fikri olanlar ya da benzer durum yaşayanlar yardımcı olabilirse cok sevinirim.

Bu soruyu cevapla


8 Cevap


nnunnis

kızınız artık çevresini daha çok keşfetmeye başladığı için emeklemek, araştırmak, yeni şeyler öğrenmek uykusundan daha ağır basıyor artık daha hareketli günlere girdiğinden bu çok normal.


oglumlahayat

aynı şeylelr oğlumda da var..konu da açmıştım..vallahi de uyutmaya korkar oldum.her uykumuz problemli..ağlamalar,morarmalar..

bi kaç haftadır da saçlarını çekme,suratını bi şekle sokmak ,ellerini ayaklarını sıkma çıktı..görmemezlikten gelmeyi önerdi arkadaşlar denedim işe yarıyor..


yesimcelebi

Çok teşekkür ederim. Yanıt almak bile cok sevindirdi. Ondan hemen kendini suçluyor gercekten. Görmezden gelmeye çalışıyorum ben de lakin her zaman geçerli olamıyor. Uyku zamanı yaklaşınca dediğiniz gibi bende korkuyorum. Bir donem geçecek deyip bekleyeceğiz sanırım.


hulia

Al benden de.o kadar



deren22

aynı şey bizde de var. evde bir tartışma bile geçmediği halde oğlumda bir sinir bir sinir. hayır nerden öğreniyor kendini yerden yere atmayı onu bile bilmiyorum :(


asli_kuzey

Bizimki yedi bucuk aylik ama maalesef uyku konusunda ozellikle cok inatci. Haykirislarini bastirmak icin muzigi yuksek sesle acmayi denedik. İse yaradi. Arada bu tip cozumlere de gidebilirsin belki. Sabir sabir diyorum, diliyorum herkese


shantaram

benim tecrübe ettiğim bi durum değil ama okuduğum kitaplardan bu durumla ilgili hatırladığım şeyler var.
.bilinçli bebek
.çoçuğunuzla birlikte büyümek
.anne ,baba ve çoçuk arasında, bu üç kitapta da aynı minvalde yaklaşımlar olduğundan,özünde aynı şeyleri söylediğinden ben biraz karma olarak nakletmek isterim.bebekler için bizim farkedemeyeceğimiz basitlikte şeyler travmatik duygulara sebep olabilir.mesela onu uyarmadan elindeki şeyi çekip almak,bebeği uyarmadan yok sayarmış gibi kucaklayıp yerinden almak sanki vazoymuş gibi,mesela uzanmak istediği şeye uzanamamsı,yuvarlak bir delikten kare bir nesneyi sokmaya çalışıp başaramaması,kalkmak isteyip yapamaması,ittirdiği oyuncağın istediği yöne gitmemesi vs vs vs.netice de birkaç aydır hayatta oldukları için deneyimledikleri durumlarda aksi giden olayları nasıl tölere edeceklerini bilmedikleri için,kendilerini sakinlşetirmeyi bilmedikleri için öfke,sinir ,ağlama şeklinde yansıması kaçınılmaz oluyor bu küçük travmalrın.bebeklerin yaşadığı bu küçük travmalrın ne olduğunu anlamaya çalışın ve onun dikkatini başka yöne çekmeye,aa bak bak kuş uçtu,bak bak köpek kaçtı şeklinde duygularını geçiştirmeye çalışmayın.tam tersine bir ayna vazifesi görün .bırakın bebeğiniz duygularını yaşasın.onu geçti geçti bişey yok diye kandrıp duygularını yadsımayın.böylee geçiştirici ya da reddedici davranışlar bebeğin kafasını karıştırır.yani bebek derki ben üzgünüm ,öfkeliyim,yada canım acıyor anne der ki geçti geçti bişey yok ,bak bak oyuncağa bak..bu davranışlar tekrarlanıp pekiştikçe ,burdan bebeğin alacağı mesaj hissettiklerim kabul görmüyor,duygularımı yansıtmam doğru değil,öfkelenmem doğru değil,içimde kızgınlık var ama bana gak guk yapıyorlar demek ki benim gülmem lazım,ağlayan bebek sevilmiyo vs vs vs vs şeklinde hisleriyle çelişmeye başlar.bu noktada ayna vazifesi görmek çok çok önemli.bebeği neyin sinirlendirdiğini biliyorsanız yapmanız gereken sadece bunun farkında olduğunuzu dile getirmek. mesela ;biliyorum bebeğim oyunun yarım kaldı bu yüzden kızgınsın,telefonu birden elinden aldığım için bana kızdın,altını değiştirmemi istemediğin için bana öfkelendin,pencereden bakmak istiyordun ama ben kapattığım için sen de ağladın gibi onu hissettiklerini anladğınızı belirtin.sakıncalı bişey değilse istediğini yapmasına izin verin kucağınızda penceren bakabilir gibi.eğer sakıncalı bişeyse neden yapamıyacağınızı anlattın telefon bebekler için değildir gibi.ha bu demek değilki böyle davranınca öfke krizi geçirmiycekler .hayır geçirecekler onlar için travmatik tecrübeler devam edcek onlar yine sinirlenecek ama karşılarında onları anlayan bir anne olduğunda yanlış davranışlar pekişmediği için ,duygularını doğru yaşayabildikler için bu patlamaları daha sağlıklı birer tecrübeye dönüşücek.annemin kucağında ağlayabilirim ,sinirlenebilirm ,öfkelenebilirim annem beni her halimle sarmalar ,hissettiklerimi anlar ve öfkem uçar gider :)) diycekler miş :) ha birde eğer onları neyin kızdırdığını anlayamadınızsa ve sağlık sebepli bi ağlama değilse bu ağlamalr ya da patlamalar o zamanda kucağımıza alıp  sarılıp ağlamasına izin veriyoruz.bebeği hadi sus diye istemediği bişeyi yapmaya teşvik etmiyoruz.yanıdayım ağlayabilrsin istersen ben  senin yanındayım deyip onun rahatlamsı için teşvik ediyoruz.ve daha bi dolu şey .kitapları tavsiye ederim


ElfAna

10. Ayda boyle bir donem ve 5 hafta suren bir mental/ buyume atagi soz konusu. Nacizane tavsiyem; bunun bir donem oldugunu unutmamaniz. Kolayliklar dilerim.


Cevaplamak için Üye ol