Yetişkinlerle konuşmama problemi.

bigsister soruyor: 5

Merhaba.

5yasa girmek üzere olan erkek kardeşim var. Akranlariyla, abi ablaları ile, sık sık gördüğümüz komşular ile çok rahat konuşur ama ilk tanıştığımız veya az görüştüğümüz insanlar ile hiç konuşmaz. Ağız hiç açılmaz. Kasılır ama gene de güler sürekli. Anneme pedagoga götürelim demiştim ama anasinifina başlasın açılır eğer devam ederse götürelim demişti.

Şimdi sizce bu bi sorun mu? Bunu özgüven eksikliği olarak tanımlayabilir miyiz?  Ya da utangaçlık mi?  

Genelde neden konuşmak istemedin vs. Gibi sorulara çünkü utandım diyor veya hiçbir şey demiyor. 

İnsanlar AA ne mazlum çocuk maşallah diyorlar evet ama bir erkek çocuğu için ilerde sorun teşkil edebilir diye korkuyorum tamam yaşıtları ile problem yaşamaz kendini ezdirmez ama etrafta çok konuşkan çocukları görünce düşünmeden edemiyorum ilerde napar bu çocuk diye :)

Önerileriniz ve fikirleriniz varsa benimle paylaşırsanız çok sevinirim teşekkürler :)

Bu soruyu cevapla


5 Cevap


hande

Bence o yas grubunda bircok cocukta gorunen bir ozellik. Sosyellestikce azalacaktir diye dusunuyorum. Benim oglum 9 yasinda ve hala bazen cok heyecanlanirsa ayni seyi yapiyor. 


ayazlali

Bence de normal bir davranış, çocuğun biraz yapısına bakar. Kimisi hemen ısınır konuşur, kimisi tanıştıktan sonra iyice ısındiktan sonra konuşur, bence bu çok doğal. Yani siz de yeni tanıştığınız, sizden yaşlı bir insanla ne konuşacağınızi bilemez, başta çok konuşmazsiniz, değil mi? Benim oğlum mesela tam tersi, herkesle sanki askerlik arkadaşıymis gibi konuşur. Oğlum bir girizgah yap, selam ver, adını söyle, karşındakinin adını sor diye söylemekten yoruldum, tabi o kişiyle ben konuşurken de sürekli araya girer :-/ ama benim oğlum bile bazı durumlarda birşey anlatmak söylemek istemez, utanıyorum der sonra. Hepsi normal bence bunların. Kendince iki ucun da zorlukları var :-)


bigsister

Cevaplar için çok teşekkür ederim. Biraz rahatladım. Aslında ben biraz suçluluk duygusu hissediyorum. Annemle ara sıra gürültülü kavgalarımız olur. Kardeşim buna şahit olur ve korkar. Ben sogukkanliligimi korusam bile annem aynı davranışı sergileyemez. Bilirsiniz işte anne kız kavgalarını fazla uzun sürmez ama o esnada etrafa eşya falan fırlattığı olur. Bu kısa ve geçici olaylar sizce onun bu davranışının temeli olabilir mi? Aslında cevabi kimse bilemez. Öyle aklıma takılıyor soruyorum işte :(

İnternette hep  anne- baba kavgaları çocuğu olumsuz etkiliyor diyor acaba anne-abla kavgaları da bu denli etkiliyor mudur:)


ayazlali

Annenizle sakin iken bu konuyu beraber konuşmanızı tavsiye ederim. Ortak bir çözüm bulun, iki kişinin farklı görüşte olduğu konularda ortak çözümler kavgasız da bulunabilir. Kavga ile zaten hiç bulunmaz. Ortak çözüm ikiniz aynı fikirde olmadığınız zaman yapacağınız şey hakkında olsun, yoksa bütün fikir ayrılıklarınızi çözün demiyorum. Çocuk maalesef ailede ne görürse bunun normal olduğunu düşünür. Mesela o da biriyle fikir ayrılığına düşünce bunu eşya fırlatarak bağırarak çözmeye çalışır. Çocuklar bizim onlara söylediğimizi değil, onlara ve birbirimize yaptıklarımızı yapar. Ben de çok kavga gürültü olan bir ailede büyüdüm, en ufak bir fikir ayrılığında sesler yükselirdi ve bu bana çok normal gelirdi, şiddet ya da kötü bir düşünce yoktu, sadece aşırı heyecan ve başkalarından daha çok bağırmak vardı. Ben de gençken sorunlarımı böyle çözmeye çalışırdım ama gördüm ki bu çok verimsiz ve tatsız bir yöntem. Verimi sıfır zaten de, ağızda bıraktığı tad da cabası. Bir de hiç bagırmadan iğneleyici olmak vardı, o da çirkin bir yöntem. Bunlardan olabildiğince uzak durmaya çalışıyorum, ama baya zor, sinirlenmek yerine aklımı kullanıp bunu söyleme sus diye kendime dinletmek baya çok irade ve kendinin farkında olmayı gerektiriyor. Kavgalarınizin normal bir tartışma konuşmaya dönmesi için ikinizin de bunu önceden konuşup şu şekilde konuşacağız diye karar verip çaba göstermeniz gerekir bence. Yaptığınız yanlışların farkına varıp düzeltmek. Birbirinizi savunma durumuna düşürmeden. Ben de genç kız oldum ve annemi nasıl çileden çıkaracağımi çok iyi biliyordum ve sık sık yapıyordum, o yüzden siz haklısınız, anneniz haksız diyemem, ikinizin ilişkisi, bunu beraber düzeltirsiniz, ikiniz de isterseniz.


bigsister

Bu pek mümkün değil. Kaç yaşına gelmiş kadını değiştiremiyorum ne kadar isterse istesin o da değiştiremez bence kendini. Ya da değiştirmek istemiyor emin değilim. Yapma çocuğun yanında şöyle şeyler diyorum. Ama nafile :) elimden geldiğince kardeşimin etkilenmemesi için çabalıyorum. Ama dinlendiğini değil gördüğünü yapacak çocuk. Umarım belli bi yasa geldiğinde bu davranışların yanlış olduğunu anlar ve asla yapmaz



Cevaplamak için Üye ol