Hamileyim ve ağlama krizini durduramıyorum

istridyekabugu soruyor: 7

Bu yazıyı iki gündür ağlamam ve hala yaşlarımın süzülüyor olması neticesinde yazıyorum. Hamileliğimde 17 haftamı doldurmak üzereyim ve hiç de hayal ettiğim gibi bir hamilelik geçirmiyorum. Çocuğu benden çok isteyen eşim akşam 8lerde eve geliyor, elinde telefonu önünde televizyonu uyuyakalıyor. Ve sabahtan beri kimseyle diyalog kurmayan ben "hadi yatağına" demekten öteye geçemiyorum. Hal böyle olunca dışarı çıkasım gelmiyor, çıksam ne olacak yine yalnızım, başka bir şey yapasım gelmiyor. Bu dönemde müzik dinlemek bebek için faydalıymış, onu yapmak bile bana baş ağrıtıcı bir gürültü gibi geliyor. Evdeyim... konuşmadan, bir paylaşımda bulunmadan dört duvar arasındayım. Dün televizyona odaklanan eşimin bu haline dayanamayıp yine ağlama krizine girdim ve eşim sadece sarıldı o da gözü televizyonda.onun o halini görünce daha beter oluyordum tabi. Bu ruhsal durumumla başetmek için sürekli kitaplar okuyorum ama her birinde eşin desteğinin mutlaka olması gerektiğinden bahsediyor. Bu ise beni daha çıkmaza sürüklüyor. Yine sabaha karşı bu nasihat dolu kitaplardan birini okurken dayanamayıp ağlamaya başladım ve eşim bir süre sonra uyandı, kolunu attı ve uyumaya devam etti. Susmam gerektiğini bildiğim halde durduramıyordum kendini. Her samimiyetsiz hareketi beni daha çok dibe çekiyordu. Ağlamalarıma hıçkırıklara karıştı, kasıklarım ağrımaya başladı. Eşim kalktı ve gözyaşlarımı silerken bir yandan da "ne hirpaladın kendini be kedin mi öldü köpeğin mi öldü" diyip duruyordu...kurduğu cümlenin anlamsızlığına mı yanayım, benim bu halimi bilip de anlamazlıktan gelmesine mi kahrolayım bilemedim.anlamazlıktan geldiğine eminim çünkü daha önceden defalarca konuştum, ilgilenmesinin ne kadar öenmli olduğunu, bana ve bebeğe ne kadar iyi geleceğini. Ama sonuç yok. Bakış açısı tarlada ahırda kadınlar doğuruyor da onlar ilgiyle mi yoğruluyor. O eşek gibi çalışıyor daha ne yapsın...bunlar benim şomarıklıklarım. İşin en acı yanı ne biliyor musunuz, ben bu adamın bana olan ilgisine hayrandım...evlendikten sonra azalan ilgi alaka, hamile olmamla sıfıra indi.Çok üzülüyorum çok... anlatacak kimsem yok...hala ağlıyorum. Ve daha çok üzülüyorum,çünkü biliyorum durduramadığım bu gözyaşlarım bebeğimi de olumsuz etkiliyor...

Bu soruyu cevapla


7 Cevap


kurablyemm

Erkekler maalesef böyle.cocuk olunca daha çok üzülürsün üz.ilgilenme kelimesi onlar için yemek TV uykudan ibaret.bosuna hirpalamayin kendinizi çünkü böyle bir ideal erkek yok.olduğunu görmedim.Sizi anlıyorum bende yaşadım.fakat düzelmesi zor.nadir ilgili olanlar var.Eşim o grupta değil.Sizinkiler değil sanırım.bence yürüyüş açıkhava arkadaşlar la akraba komşu görüşmeleri yaşadığıniz yer neresi bilmiyorum ama oturup bu konuda kitap okumayin.gezin sosyallesin.Biraz hormonal durum hamilelikte duygusal yapıyor.bende bool ağlarsın.kizim27aylik ağlamak değil sıcak çay içmenin özlemi var.uyuyabilmek.kitaplar uzaya çıkmak kadar imkansız.boll dinlenin.27aydir deliksiz uymadim


Meowwow

Hamile iken çok sıkıntılar çeken, eşi ile ciddi kavgalar (hamilelik boyunca) eden arkadaşlarım oldu. Bebekleri sapa sağlam. Gayet mutlu çocukları var hiç ona üzülmeyin. Bebeğiniz çok güçlü , sağlıklı büyüyor. 

Ben eşimden üç saat uzakta bir şehirde yaşadım hamile iken. Bir iki arkadaştan başka kimsenin olmadığı bir şehir. Türkiye'de değilim. Bayağı yalnızdım. Haftasonu 3 saat araba kullanıp eşimin yanına giderdim. İki gün görür gene 3 saat eve dönerdim. Bana o dönem acıklı gelmiyor. Güçlü olduğum bir zamanı hatırlatıyor. Siz de belki o yönden bakarsanız düşünceleriniz değişebilir. duygusal yönden çalkantılı bir zaman hamilelik. Eşiniz sizinle doktora geliyor mu? Doktora gittiğinizde ağlama krizlerinden bahsettiniz mi ? Belki doktor eşinizin desteğine ihtiyacınız olduğunu söyler ise eşinizin davranışı değişir. Erkekler hamileliğin getirdiği duygusal değişimi anlamıyor. Birisinin anlatması gerekiyor. Aile büyüğü, doktor vs. Yardımcı olabilir. 

en güzeli aslında eğer imkanınız var ise terapistten yardım almak. İkinci yapabileceğiniz şey ise dışarı çıkmak. Güneş ışığı çok iyi gelecek. Düşüncelerinizi organize edebileceksiniz. Yaşadığınız şehirde arkadaşınız , akrabanız var mı? İnsanlarla iletişimde olmak da iyi geliyor. 

Tez zamanda iyi hissetmenizi dilerim 


istridyekabugu

Meowwow ne kadar serinkanlı ve samimi yazmışsınız. Teşekkür ederim cevabınız için. Dediğim gibi en başından beri böyle ilgisiz bir adam olsaydı o zaman yadırgamazdım. Sanırım bocalamamın en büyük nedeni bu. Ben sıkıntılarımı paylaşmayı seven biri değilim, o yüzden tanınmayan biri olarak tanış olmadığım sizlere içimi dökmeyi tercih ettim. Sonuç; daha iyiceyim. Doktorumla bu durumu görüşeceğim ama çok faydası olacağına inanmıyorum açıkçası.Size de teşekkür ederim kurablyemm.


asse

meowww çok güzel açıklamış durumu. Hamileyken, annemi kaybettim. Oldukça da zor bir hamilelik geçirmeme rağmen bebeğim çok sağlıklı doğdu. Hamilelik başlı başına kadının hormonlarının tam tekmil değiştiği bir dönem. eşinizin desteği elbette ki önemli, ama baba olmak, anne olmak gibi değil gerçekten. Biz, çocuklarımızın hareketlerini içimizde hissediyoruz ama onlar doğduktan sonra bile durumu algılamakta güçlük çekiyorlar. Birlikte bebeğin anne karnındaki gelişimini anlatan National Geographic belgeselini izleyebilirsiniz belki. önceden çok ilgili diyorsunuz, belki o da baba oluyor olmanın getirdiği bir şaşkınlık ve bunalım halinde olabilir. Birlikte üstesinden geleceğinizi düşünüyorum. Bu hislerinizin şu anda sebebi var ama, hamilelikte hiç sebep yokken dahi ağlama krizlerine girebilirsiniz. Sakın kendinizi suçlamayın. Çok sağlıklı bir doğum ve güzel bir kucaklaşma dilerim bebeğinizle,

sevgiler 


uykudanonce

Siz de yazmışsınız eşiniz eskiden ilgili olduğu için belki hayalinizde bambaşka bir hamilelik vardı. Bir de hormonlar işin içine girdi. Eşiniz belki değişti belki dönemsel yorgunluğu var, belki baba olmaktan korkuyor. Ama inanın bu yaşadığınız o kadar yaygın bir durum ki, kimsenin hamileliği hayallerindeki gibi olmuyor. Ağladıkça da insanın ağlayası geliyor. Artık neyse siz ondan beklentinizi en aza indirip kendi takviminize bakarsanız daha rahat edersiniz. Hamilelik çocuğa hazırlanmak hem de kendine zaman ayırmak için değerli bir süre ve kocanız duruma ayak uyduramadıysa, bari siz onun saçma hareketlerine kendinizi helak ederek harcamayın.

Arkadaşlar dışarı çıkmak hava almaktan bahsetmişler çok katılıyorum. Bir plan program yapın, eşinizden beklenti içinde olmadan. Spor yapmıyorsanız spor yapın. Kendi iyiliğinize, sağlığınıza, bakımınıza yoğunlaşın. Bebek bakımı kitapları tabi okumak hazırlanmak tabi lazım. Ama bir süre okuyamayacağınızı düşünerek kendi sevdiğiniz kitapları okuyun. Film izleyin. Bekar çocuksuz arkadaşlarınız varsa arayın görüşün. Sinemaya gidin. Mağaza gezin. Daha bireysel takılın yani.

Zaten çocuktan sonra duygusal doyum anlamında şu an çok önemli gelen bazı şeyler de artık ihtiyaç olmayacak en azından bir süre. Bunu yaşamamış birine tarif etmek güç. Eşinizin ilgisizliği elbette rahatsız eder. Ancak bir anda hayatınızın merkezine çocuk oturacak. Ona sarılmak, dokunmak, koklamak, o kadar doyurucu ki o hormonlarla, bir süre en azından benimle ilgilendi mi ilgilenmedi mi o kadar da umurunuzda olmayacak. Özel olarak bunun üzerine düşünüp sıkıntı etmezseniz tabi.

Çabucak atlatmanızı ve hamileliğinizin kalanını güzel ve huzurlu geçirmenizi dilerim.

Kolaylıklar dilerim...


istridyekabugu

Uykudanonce ve asse naif yazınız için çok teşekkür ederim. 3 gün ağladım ağladım sustum sonunda. Daha önceden de dediğim gibi normalde sıkıntılarımı paylaşan biri değilim. Ama önce kendimle konuştum. Psikolojinin sadece bana ait olmadığını artık bebeğimi de etkilediğini kabul ettim. Ve aslında ağzımı dahi açmayacağım bu konuyla alakalı olarak eşimle görüştüm. Düzelip düzelmeyeceğini bilemesem de sizlerin de söylediklerini de aktararak artık sadece olayın ben olmadığımı bebeğin çok etkilendiğini, kendimi iyi hissetmem için onun da benim de elimizden geleni yapmamız gerektiğini. Çocuğu çok istesek de davranışlarımızın aslında çocuğa çok da hazır anne baba imiş gibi olmadığını, daha neler neler... ben bile bu kadar anlatabileceğimi tahmin etmiyordum;) can kulağı ile dinledi. Dilerim her şey daha iyiye gider, gitmezse de dediğiniz gibi yapacak bir şey yok kendim bir mutluluk yaratacağım. Buarada olumlu bir gelişmeden haber veriyim vazomda nergis ve güllerim var artık:)) inşallah geçici bir durum değildir bu güzellikler, öyle de olsa tadını çıkarmaya bakacağım:)


terelelli

tadını çıkarrrr :) bak baharda gelıyor misss gibi hava al yanına sandvicini kofteni meyveni at kendini dışarı çimenliğe parka sahile nere yakınsa bakk keyfınee dınle müziğini bol boll fotograf çek göbeğini pofidik ayaklarını :) biriktirebildiğin kadar anı biriktir yavruna 

eşinede takılma :) görmezden gel :D

ben kötübi gebelik geçirdimilki ölü doğumdu ardından oğlumda cok sorunlu idi ve çalışıyorum işimde desorun oldu bebek..mobing başladı

birde üstüne ailem uzakta sıfır destek

üstüne eşim bir öküzleşti:D sonra geçiyor baba olunca dank ediyor ama kendimden ve cevremden gordugum baba adayları bir dönem azıcık odun olabılıyorlar :D




Cevaplamak için Üye ol