Oğlum panik atak oldu :(((

adsi08 soruyor: 9

Arkadaşlar oğlu 7,5 yaşında bu sene 2.sınıfa geçecek.Son zamanlarda kaygı bozukluğu yaşamaya başladı. Örneğin anne herkes ölürse bir ben kalırsam,bu dondurma zehirliyse önce sen ye,herşeyden korkma gerçek ile olmayanı ayırt edememe durumları son derece fazlalaştı. Öyle akla hayale gelmeyen senaryolar çiziyor ki çok çaresiz kalıyorum. Kalbin durur mu kalp durma iğnesi var mı hep hastalıklar başına bişeymi gelecek endişesi. Günlerdir çıkmazdayım.2 kez pedagoga götürdüm ilkinde özele çocuk ile 10 dk konuşmadan haftaya tekrar gelin dedi.Muayne ücreti de 250 TL. İkincisinde devlete oda ilk gelişin tanışma olduğunu söyledi ve 6 ekime tekrar randevu verdi.1 aydır gecem gündüzüm açıklama yapmakla geçiyor.Şimdi okullarda açılacak. Çok endişeliyim. Bunu daha önce yaşayan var mı. Uygun fiyatlı istanbulda bir pedagog önerebilirmisiniz durumla ilgili her türlü öneriye açığım arkadaşlar. Şimdiden çok teşekkürler

Bu soruyu cevapla


9 Cevap


nesejoy

Özelde fiyatlar en az 250 tl. civarında. Eğitim araştırma hastaneleri veya üniversite hastanelerine gidin bence. ilk başta düzen oturtana kadar zor ama sonrasında rahat edersiniz. Geçmiş olsun.


kurablyemm

Nöropsikiyatri hastanesi var ünlü psikiyatrist nevzat tarhanin ekibi 2_3yerde şubesi var ben 2yil önce ileri boyutta oldum hattta kriz geçirdim 3ayda iyileştirdiler fiyatı 350 ama 3kez gittim tamamen kurtuldum tekrarlamadi çocuk pedagoglarida var gitmek ister mısınız telf yazayım yeri feneryolu bağdat CD etiler Beşiktaş sanırım hangisi uygunsa en azından yönlendirip iyi bi pedagog önerirler hayatı olumsuz etkiliyor parasına bakmadan gidin derim 1000liraya çözülür okula başlıcak oğlunuz dışlanır iyice kötüleşir umarım yanlış anlamamissinizdir çektim biliyorum yardımcı olmak isterim gitmeyi düşünürseniz hastane telf yazabiliriz geçmişolsun moralinizi bozmayin ggeçiyor sonucta


Meryem_

Cok gecmis olsun oncelikle. Bu tur sorular ve endiselerle sikca karsilasan bir anne olarak bir iki tavsiyem olabilir. Oncelikle her insan gibi cocuklarimiz da bilmedigi konulardaki korkularini asamiyor. Cocuklara olumu anlatmak kolay degil elbet. Ben en ideal olum senaryosuna yogunlasarak cevapliyorum sorulari. 


Ilk basta hayat nedir, nasil yasariz sorusunun bir karsiligi olmali kafasinda. Cevabi biyolojik, bilimsel bilgiyle cok net. Hucrelerden olusuruz, bu hucrelerin calisip bizim hayatimizi devam ettirebilmeleri icin gerekli sartlar var. Bu temelde bilgi veren cocugun yasi icin uygun kitaplar mevcut. Cocugun kendisi okudukca merak ettigi sorularin cevabini kendisi bulacak oncelikle. 

Daha sonra olume geliyor sira. Nasil, neden olunuyor? Her hucrenin bir yasam suresi var, olusturduklari her canli gibi. Normal sartlar altinda bizler yaslandikca ama coook yaslaninca bu hucreler artik cok yorulmus oluyorlar ve calisamaz hale geliyorlar. Ve kapatiyorlar kendilerini, uyur gibi bir kapanis oluyor bu. Bu yuzden cok yasli insanlarin hucreleri hayati sonlandiriyor. Bu en iyi senaryo tabii (bunu cocuga vurgulamiyoruz). Herkes 100 yasina kadar yasayamiyor. Fakat kendi adima cocuga once 'en iyi senaryo'yu kabul ettirmeye calisiyorum. Boylece her an olum korkusuyla yasamiyor cocuk, zamanla bu senaryoda istisnalarin oldugunu ogreniyor. 

Bunlari ve tabii ki sorulariyla daha da fazla olan detaylari cocuga teorik olarak anlatmak pek ise yaramaz. Bu yuzden illa ki kitaplardan faydalanmanizi oneririm. Vucudumuz nasil calisir? Hucrelerimiz bizi hastaliklardan nasil korur? Mikroplari mi merak ediyor, mikroplar hakkinda ve bagisiklik sistemimizin o mikroplarla nasil bas edecegine dair bilgi veren yasina uygun kaynaklar koyun onune (TUBITAK yayinlari oldukca iyi duydugum kadariyla, yine buradaki uyelere danisabilirsiniz). Bizlere soramadiklari pek cok sorunun cevabini kendileri bulup endiselerinin ustesinden gelmelerine ortam yaratmis olursunuz. 

Eger olume dair kendi endiseleriniz varsa bunlari cocuga yansitmamaya calismali bir de. Etrafinda olumden korkunc bir sonmus gibi bahseden insanlar olmasin. Korkunc olumler maalesef cok fazla, haberler TV vb kaynakli etkilerden uzak tutmaya calisin. Son olarak ilgisini ceken ve onu mutlu eden farkli seylerle dikkatini cekmeye calisin. Stres duzeyi azaldikca endisesi de azalacaktir. Bedensel aktiviteler ile vucudunun iyi hissetmesini saglamaya calismak da etkili olacaktir.

Umarim cok gecici bir donemdir, oglunuz kolayca atlatir bu zor donemi.


nisa2010

Benzer bi sorunu yakin arkadaşim şu siralar kizi ile yaşiyor.arkadaşimin kızıda 1.sınıfa başlayacak.gecen hafta uni.hastanesinde pedagog a göturdu.dedigi ilk sey : "o oyle olmz,bise olmaz yada basit sekilde anlatmaya çalışmakla aşamazsıniz " demiş pedagog.oyun ve konuşma terapistine yönlendirmis.bu tarz anksiyete yaşayan çocuklar icin bir iki yontem uygulayıp cocuģun kaygilarından arınmasını saģlıyorlarmiş. Ve son bi dip not daha.arkadaşimda kaygilı bi annedir aslinda.ve pedagog ta önce ailede kim böyledir diye sormuş.siz de kaygılı bi anneyseniz, sizde kaygılı olduğunuz konularda kendinizi rahatlatmalisiniz .



linda

Kızımda da ölüm, ameliyat ile ilgili korkular oldu... Sorular karşısında nekadar soğuk kanlı paniksiz olursanız okadar iyi... Onu rahatlatacak diye Ayrıntılı cevap vermeyin.. Benzer şeyleri yaşadık bizde... başka bir sorunla ilgili Beylikdüzü'nde bir merkeze gittik, Beylikdüzü'nde fiyatlar 150-250 aralığında... Maddi olarak çok sıkıntı yaratmayacaksa ihmal etmeyin...acil şifalar...


adsi08

Herkese çok teşekkür ederim...Evet bende kaygılı bir anneyim ...Ne kadar belli etmemeye çalıssamda yansımış demek ki yapı olarak hiçbir zaman rahat olamadım. Şu anda kendimi gayet suçlu hissediyorum...Sorularına verdiğim cevaplarla asla ikna olmuyor... 10 dk sonra yine aynı sorular. Deneylerle youtube dan videolarla anlatmaya çözmeye rahatlatmaya çalışıyorum yok olmuyor...Hiç bu kadar çaresiz kaldığımı hissetmedim. En iyi yere götürürüm tabi ki yeter ki faydası olsun. Anlatmaya çalıştığım maddi kısmında götürdüğüm doktorun pek işe yaramayacağını düşünmemdi..İlginize tekrar tekrar teşekkür ederim


nisa2010

Benim arkadaşimın kızina oyun ve konuşma terapisti önermiş pedagog.kaygıları yada korkulari oyunla,yaşayarak aşması icin belli yöntemler uyguluyorlarmis.inslh sizede şifa olur.


Meowwow

kendinizi lutfen suclamayin. annesi babasi endiseli olmayan cocuklarda endise bozuklugu olabiliyor. mesela ben :) babam ve annem de endise bozuklugu yok, kardeslerimde de yok, bir tek bende var. buradan bir arkadas vermis bu linki. ingilizce bilmiyorsaniz cevirebilirim (basitce).


ben hayatim boyunca endise bozuklugu ile yasadim. aklima cok acaip/korkunc dusunceler gelir. terapi ile bu dusunceleri kontrol etmeye calisiyorum. arada tekrar terapiye gitmem gerekiyor. 
benim size tavsiyem : buyuk ihtimalle hayalgucu kuvvetli bir cocugunuz var. TV ve kitaplar beni hala cok etkiler. cocukken izledigim korku filmleri/kitaplari beni bugun bile etkiliyor. elinizden geldigince icinde korku etkenleri olan medyadan uzak tutmaya calisin. aksam yatmadan once guldurecek, sakinlestirecek aktiviteler, medya secin. meditasyon gibi sakinlestirici aktiviyeler yapin beraber. size de iyi gelecektir. beraber yoga yapabilirsiniz mesela?

psikologlarin, terapinin kesinlikle yardimi var, ama bu konuda uzman birisini bulmaniz lazim. omur boyu gitmesine gerek yok. bazi teknikler ogrenip uyguluyorsunuz cok basitler aslinda. ama bizim beynimiz farkli calistigi icin aklimiza gelmiyor :)

Ben biofeedback yaptim, insan vucudunun stress sinyallerini gorenip onlari kontrol ettiginde cok rahat ediyor. ornek vereyim, disci koltuguna oturdugumda vucudumun katilastigini hissetmeye baslarim. bir anda parmaklarimi sIkIp yumruk yaptigimi ya da koltugu sIkIca tuttugumu fark ederim, hazirliyorum vucudumu ya canim yanarsa diye. ama bu yaptigim hareket beynime aman dikkat vallahi canin yanacak kendini hazirla!!!! sinyali veriyor ve endise tetiklenmis oluyor. hemen parmaklarimi oynatip , ellerimi soyle bir dondurururum, ayni seyi ayaklarimla yaparim. ve inanin endise gidiyor :) inanilmaz etkili. ne kadar basit degil mi? endisenin geldigini hissettigim an bu hareketleri yeniden yapip rahatliyorum. yuzde 99 canim yanmiyor koltukta zaten, yani kendimi sIkmanin hic bir faydasi yok. ama sIkmayip endise yaparsam o koltuk zindan olacak bana. neden hayatimin 30 dakikasini boyle korku filminden bir sahne gibi gecireyim. sonra merakimi, acaba o alet ne ise yariyor? acaba doktor seviyormu isini? ben dis hekimi olsam odayi nasil duzenlerdim? gibi sorulara veriyorum.

eger vucudumun verdigi tepkilerin farkinda olmazsam bunlari uygulamam imkansiz. iyi bir terapist size bu konularda yardimci olacaktir. ozellikle iyi ve bu konuda uzman diyorum cunku uzman olmayan ya da bu tip endise bozuklugu yasayan hastalarla tecrubesi olmayan terapistlerin faydasi yok. 
gecmis olsun ikinize de :) sizlere sakin huzurlu gunler dilerim


adsi08

Evet katılıyorum maalesef her terapist klişe sözlerden öteye gidemiyor. Doğru insanı bulmak lazım. Anladığım kadarı ile önce psikiyatrist teşhis koyuyor akabinde terapi başlıyor.Okul döneminde zorlu bir süreç bekliyor bizi.Yol gösterici yorumlarınız ve vakit ayırdığınız için tekrar teşekkür ederim.



Cevaplamak için Üye ol