Eşimden boşanmak istiyorum fakat 13 aylık bir kızım ve endişelerim var

meltem91 soruyor: 10

Merhabalar.

Nette araştırma yapıyordum boşanan çocuklu aileler vs olarak. Bu siteyi buldum. Fikir alma amaçlı bende kendi sorunlarımı anlatmak istedim. yorumlarınız benim için çok önemli.

2.5 yıllık evliyim 13 aylık bir kızım var. 2 yıllık bir söz ve nişanlılık sürecimiz oldu. Ve ailem pek istememişti bu evliliği ama ben istediğim için kırmadılar beni.ilişkimiz sürekli tartışmalıydı çok farklı karekterlere sahibiz. 2 yıl birlikte olmama rağmen niye evlendim bende bilmiyorum. Hep keşkeler var içimde. Ailelerimiz anlaşamazlar aslında ama öyle çok fazlada görüşmezler zaten. Neyse uzatmayayım.

Eşim aşırı agresif biri çok çabuk sinirleniyor ve öfke patlamaları yaşıyor. Her tartışma büyük hakaretlerle sonuçlanıyor Bana karşı çok fazla hakaret ediyor.kızım doğmadan önce biz daha 3-4 aylık evliyken çatlaklar oluşmaya başladı. Tartışmalarımızda duvarlara vuruyor, kendine vuruyor, hatta kendine zarar bile verdi.tartışma sebeplerimiz ise gerçekten bana göre çok saçma ama o çok büyütüyor ve herşeyi sorun ediyor.

Benim bir abim var ve aile işletmemiz var.abime resmen takmış durumda. Sürekli maddi şeyleri sorguluyor. Abin ne kadar maaş alıyor.hep onun dediği oluyor.sana niye söylemediler.senden habersiz işler dönüyor abin telefon aldı sende alıcaksın onun kredi kartını ödüyorlar seninkinide ödiycekler, araba aldılar nasıl alırlar senin hakkın ne olacak, tatile giderler niye bu kadar geziyorlar, sende söyle babana bende tatile gidecem de vs vs. Bin tane saçmalık.aileme karşı hep ön yargılı sürekli eleştirel biri ama sürekli. Herşeyin altında bişiler arıyor.

Aslında insanların geneline karşı eleştirel.kendiside ticaretle uğraşıyor. Hergün iş yok. Hergün mutsuz hergün yok şu bukadar kazandı yok bunun dükkanı hiç boş kalmadı ,diye konuşuyor eve geldiğinde.Trafikteki halini söylemiyorum bile.herşeyi kavgayla sert çıkışarak çözebileceğini savunur ve yapmışlığıda vardır.vs vs walla bunaldım. Tatlı dille konuşuyorum olmuyor ciddi ciddi konuşuyorum olmuyor.kavga ediyorum olmuyor.diyeceksiniz ki niye çocuk yaptın. Ben hiç istemiyordum aslında ama bnm sağlık sorunum yüzünden dr mecbursunuz dedi.neyse hamile olduğumu öğrendik ben hüngür hüngür ağladım. Eşimde çok mutluydu ve beni sorguladı neden ağlıyorsun diye. Biz kendimiz daha anlaşamazken şimdi çocukla nasıl anlaşıcaz diye anlatmaya çalıştım ama tabiki yine tartıştık.

İnanılmaz zor bir hamilelik geçirdim. Hem psikolojik yönden hemde fiziksel olarak. Hamileyken boşanmak istedim, olmadı. doğuma 1 gün kala yine tartıştık ve çok zor bir doğum geçirdim. 20 saat sancı çektim sonunda sezeryana girdim vs Kızım doğdu (kalbim kızım) eve geldik 2. Günü annesiyle annem fena tartıştı ve ben ateşlendim göğsüm taşlaştı. Aynı hafta çocuğumu benden almakla tehdit etti. Bu kız büyüsün sana günün göstericem onu istemediğini söyliycem gibi şeylerle tehdit edip durdu tabi bu konuşmalar büyük bağırışlarla oluyor ve bu arada kızım kucağımda ağlıyor ve adam susmuyor.çok sürmedi zaten sütümde bitti.

Herşeyi anlatmaya kalksam sığdıramam sanırım. Uzun lafın kısası çok gel gitli bir evliliğim var. Arada şaşılacak kadar güzel geçirdiğimiz zamanlar da oldu. Her seferinde Allahım nolur bu sefer herşey düzelsin ve böyle devam etsin diye dualar ederdim ama nafile neredeyse her ay bir kavga oluyor. artık kızıma da kötü davranmaya başladı aslında ara ara yapıyordu ama arttı son zamanlarda.

kızım bu aralar bana çok düşkün. babasının kucağında kalmak istemiyor. beni görünce ağlayarak kucağıma gelmek istiyor ve babası buna çok kızıyor. eskiden böyle değildi kızımda babasına daha ilgiliydi ve çok güzel oynarlardı. babası ona kızmaya başlayınca sanırım oda anlıyor bazı şeyleri ve korktuğunu düşünüyorum babasından. kızım benim en hassas noktam.(ki herkesin evladı öyledir) ona direkt yada fiziksel bir şiddet yaptığını görürsem gözümü kırpmam kovarım onu. Ama bir yandan da işin o boyutlara gelmesini beklememek lazım diye düşünüyorum. çünkü adam çok dengesiz davranıyor. bir bakıyorum kızımla çok ilgileniyor çok güzel seviyor, bir bakıyorum ilgisiz kızan bir adam.

Bu arada ona sürekli ilerde sen beni anlıycaksın, kimin ne olduğunu görüceksin, ( abimin bir oğlu var onu kasteddiğini biliyorum) sen herkesten başarılı olucaksız. dünyanın kaç bucak olduğunu göstericez millete gibi cümleler söylüyor kızıma. Yani nasıl bir aile ortamında büyütülmüşse artık... gerçekten yazdıkça aklıma geliyor. Anlatılacak daha çok şey var aslında.

Bu arada beraber bir psikoloğa gitmeyi teklif etmiştim tamamen karşı çıktı. Çok kez boşanmak istedim.ileri derecede tehditler etti ve daha da hırçınlaştı. sular durulunca bir kaç hafta iyi gidiyor her şey. tabi tartışılan konuların kapağı açılmıyor. ( ki bence çözülüp ortadan kalkması gerekir aslında) ama huzursuzluk olmasında güzel güzel geçinelim düşüncesiyle ben temiz bir Sayfa açıyorum ama tekrar tekrar aynı şeyler yaşanıyor. Ve ben düseleceğine inanmıyorum.

Geçenlerde kızım ilk defa çok ateşlenmişti ve eşim 2 günlüğüne şehirdaşındaydı ilk defa o zaman keşke yanımda olsaydı dedim. bazen herşey yolundayken iyiki dediğimde oluyor. Ama bu yaşananlar da var. bir kaç ay önce boşanmaya tam karar vermiştim ailemle konuştum çok üzüldüler, Konuların saçmalığına,yaşananlara,gelinen noktalara çok üzüldüler. benim her zaman yanımdalar maddi ve manevi Allah bin kere razı olsun onlardan.babam torununa çok düşkün ve ( bu çocuğu mahvedmenize izin vermem) dedi. Kendiniz toparlıycaksınız ve temiz bir sayfa açıcaksız hayatınıza diyip bize yol gösterdi ama cnm babam bütün detayları bilmiyordu tabiki bilmesine de benm gönlüm el vermez zaten çok üzülür çünkü.

En sonki tartışmamız da eşim elini duvara vurdu ve kızım mama sandalyesindeydi babasının bu hareketini gördü ve o da mama sandalyesine elini vurdu. ( 2-3 günden beri zaman zaman vuruyor bir yerlere) araştırdım biraz bu Yaşlarda olabiliyormuş geçici bir durummuş. Ama babasının yaptığını görüp kendiside yapınca çok moralim bozuldu.

Yazdıklarımı okuyunca (ki daha yazamadığım neler var neler) neden hala boşanmadığımı düşünüyorum. Bir yandan da boşandıktan sonrasını düşünüyorum. Kızım açısından, sürekli görüşmek zorundayım sonuçta babası, babasıyla olduğu zamanlarda ona neler söyliycek,nasıl etkiliycek,nasıl davranıcak. Lütfen fikirlerinizi bekliyorum. Umarım kendimi doğru ifade edebilmişimdir. 

Bu soruyu cevapla


13 Cevap


fatimaydin

Merhaba Sevgili Meltem..O kadar net ve açık yazmışsın ki,olaya yine çok objektif bakamasak ta yazdıkların gerçekten çok can sıkıcı şeyler..Gerçekten bu adamla devam edebilir misin?Boşandıktan sonra gerçekten kendini iyi hissedeceksen bir adım at bence..Ne de olsa burası Türkiye..Halen Geleneksel kodlarımız hakim malesef.Ailen eğer arkanda ise, seni her noktada destekliyorlarsa,eşini de kafanda bitirdiysensanırım sizin için selametli yol bu olsa gerek😞Allah kolaylıklar versin


meltem91

Teşekkürler. Amin hakkımızda hayırlısı neyse o olsun.


Gknr

Merhabalar, öncelikle çok üzüldüm. Lohusalık sendromunun 2 yıl sürdüğü kanıtlandı. Yani en hassas zamanında olabilecek en ağır şeyler oluyor. Kimsenin evliliği dört dörtlük değil ve herkesin limiti birbirinden farklı. Dediğiniz gibi çocuk ana tema. Huzursuz ortamda büyüyen çocuk muhakkak etkileniyor. Neye karar vereceğinizi söylemek bize düşmez. Ama empati yapmamızı isterseniz, ben olsam kesinlikle aile terapistine zorlarım. 3 arkadaşımın evlilikleri bu yöntemle düzeldi. Ama gelmek istemiyorsa seçimi zaten yapmış olurdu. Çocuk yapma fikrinin en zor kısmı bu işte, ayrılmak değil de o insanla ömür boyu görüşmek zorunda kalmak. Kendinizi üzmemeye çalışın. Aile terapisi işe yarar umarım. Yaramazsa da herşey de bir hayır vardır. Sorunlu ailelerde büyüyen çocuklar, boşanmış ama sağlıklı ilişkileri olan ailelere sahip çocuklardan daha sıkıntılı oluyor. Umarım en yakın zamanda huzurunuzu yeniden yakalarsınız. Allah yardımcınız olsun🙏


seren82

merhaba..daha anlatılmayan neler neler var yazmışsınız burası kilit noktası bence..ya ni size karşı şiddet uygulamıyor değil mi..
ya ni çocuğunuz olduğu için boşan kurtul diyemeyeceğim maalesef..Ya ni umarım ayrılmazsınız 


seren82

bir de şunu söylemek isterim..birçok insan sorunlu kavga dolu ortamda büyüyen çocuk ile boşanmıs aile çocugunu kıyaslayarak boşanmanın çocuk için daha hayırlı olduğunu söylüyor..20 yıllık öğretmenim özellikle ergenlerle çalışıyorum..mantık olarak boşanma çocuk için daha hayırlı gibi gözükse de buna kesinlikle ve kesinlikle katılmıyorum..Maalesef anne babası ayrılmış çocukların çok daha problemli çok daha çaresiz ve kendilerini yanlız hissettiklerini,anne ya da baba eninde sonunda hayatına birini alınca..ki bu kaçınılmaz..çok daha fazla yıkıldıklarını çok üzülerek gördüm..canım öğrencilerim bana hep anlatıyorlar elimden birşey gelmiyor üzülerek dinliyorum..boşanma olmaz insallah.. 



babu

Yazdiklarinizi cok uzulerek okudum. Bir kiziniz var ve sunu unutmayin ki sadece duvara vurmak/mama sandalyesine vurmak gibi seyleri ogrenmiyor evliligi gozlemleyerek. Size bakarak, evlilikte kadinin yerini ve neleri kabul edebilecegini de ogreniyor. Ileride kiziniz boyle bir evlilik icinde olsa devam etmesini mi istersiniz, ayrilmasini mi? 

Ben olsam bir avukatla konusur biraz bilgi alirdim. Bosanma olursa sonrasi icin endiselerinizi cok iyi anliyorum. Bu durumlara karsi ne yapilabilir, kizinizi ve kendinizi korumak icin onceden yapabileceginiz seyler var mi? (Duruma dair kanit vb) 

bosanmis ailenin cocugu daha sorunlu oluyor yaklasimlari sizi uzmesin lutfen. Etrafimda bosanmis aile de cocuklari da cok fazla. Ayrilik dogru bir sekilde yonetildigi muddetce hepsi gul gibi ve mutlu cocuklar. Isterseniz kendiniz bir psikologla gorusun ve danisin, kiziniz ve sizin icin en iyisi hangisi olur diye. 

Ailenizin maddi manevi yaninizda olmasi cok buyuk bir sans. Sise disaridan bosan/bosanma demek cok zor ve buyuk sorumluluk. Ama ozetle ben olsam bir avukatla ve bir psikologla konusur, kafamdaki tum soru isaretlerinin yanitlarini bulur ve ona gore neyi sececeksem daha saglam bir sekilde secerdim. 


selencem

Öncelikle güvende olmak için hızlıca ailenizin yanına geçin o evde yokken bence. Ama öncesinde mutlaka avukatla konuşun, o yol yordam gösterecektir. Ama şiddet dolu bir evlilikte kalmayın, kızınıza da güçlü bir rol model olun. Sevgiler


missmarttle

Merhaba,

Kızım 10 aylıkken babasından boşandım. Hukukçuyum, boşanma ve velayet sorunları da çalışma alanım. Dertleşmek, fikir almak,tecrübe dinlemek isterseniz her zaman mesaj atabilirsiniz. Hakkınızda hayırlısı olsun.



meltem91

Yazdıklarınız için herkese çok teşekkür ederim. Gerçekten yorumları okumak insana iyi geliyor. Herşeyin daha güzel olması dileğiyle... bu arada günümüz kutlu olsun.


ozgecon

Siz aslinda cevabi biliyorsunuz, lutfen duyun onu. En kisa zamanda ferahlik diliyorum.



Cevaplamak için Üye ol