Eşimden boşanmak istiyorum fakat 13 aylık bir kızım ve endişelerim var

meltem91 soruyor: 3

Merhabalar.

Nette araştırma yapıyordum boşanan çocuklu aileler vs olarak. Bu siteyi buldum. Fikir alma amaçlı bende kendi sorunlarımı anlatmak istedim. yorumlarınız benim için çok önemli.

2.5 yıllık evliyim 13 aylık bir kızım var. 2 yıllık bir söz ve nişanlılık sürecimiz oldu. Ve ailem pek istememişti bu evliliği ama ben istediğim için kırmadılar beni.ilişkimiz sürekli tartışmalıydı çok farklı karekterlere sahibiz. 2 yıl birlikte olmama rağmen niye evlendim bende bilmiyorum. Hep keşkeler var içimde. Ailelerimiz anlaşamazlar aslında ama öyle çok fazlada görüşmezler zaten. Neyse uzatmayayım.

Eşim aşırı agresif biri çok çabuk sinirleniyor ve öfke patlamaları yaşıyor. Her tartışma büyük hakaretlerle sonuçlanıyor Bana karşı çok fazla hakaret ediyor.kızım doğmadan önce biz daha 3-4 aylık evliyken çatlaklar oluşmaya başladı. Tartışmalarımızda duvarlara vuruyor, kendine vuruyor, hatta kendine zarar bile verdi.tartışma sebeplerimiz ise gerçekten bana göre çok saçma ama o çok büyütüyor ve herşeyi sorun ediyor.

Benim bir abim var ve aile işletmemiz var.abime resmen takmış durumda. Sürekli maddi şeyleri sorguluyor. Abin ne kadar maaş alıyor.hep onun dediği oluyor.sana niye söylemediler.senden habersiz işler dönüyor abin telefon aldı sende alıcaksın onun kredi kartını ödüyorlar seninkinide ödiycekler, araba aldılar nasıl alırlar senin hakkın ne olacak, tatile giderler niye bu kadar geziyorlar, sende söyle babana bende tatile gidecem de vs vs. Bin tane saçmalık.aileme karşı hep ön yargılı sürekli eleştirel biri ama sürekli. Herşeyin altında bişiler arıyor.

Aslında insanların geneline karşı eleştirel.kendiside ticaretle uğraşıyor. Hergün iş yok. Hergün mutsuz hergün yok şu bukadar kazandı yok bunun dükkanı hiç boş kalmadı ,diye konuşuyor eve geldiğinde.Trafikteki halini söylemiyorum bile.herşeyi kavgayla sert çıkışarak çözebileceğini savunur ve yapmışlığıda vardır.vs vs walla bunaldım. Tatlı dille konuşuyorum olmuyor ciddi ciddi konuşuyorum olmuyor.kavga ediyorum olmuyor.diyeceksiniz ki niye çocuk yaptın. Ben hiç istemiyordum aslında ama bnm sağlık sorunum yüzünden dr mecbursunuz dedi.neyse hamile olduğumu öğrendik ben hüngür hüngür ağladım. Eşimde çok mutluydu ve beni sorguladı neden ağlıyorsun diye. Biz kendimiz daha anlaşamazken şimdi çocukla nasıl anlaşıcaz diye anlatmaya çalıştım ama tabiki yine tartıştık.

İnanılmaz zor bir hamilelik geçirdim. Hem psikolojik yönden hemde fiziksel olarak. Hamileyken boşanmak istedim, olmadı. doğuma 1 gün kala yine tartıştık ve çok zor bir doğum geçirdim. 20 saat sancı çektim sonunda sezeryana girdim vs Kızım doğdu (kalbim kızım) eve geldik 2. Günü annesiyle annem fena tartıştı ve ben ateşlendim göğsüm taşlaştı. Aynı hafta çocuğumu benden almakla tehdit etti. Bu kız büyüsün sana günün göstericem onu istemediğini söyliycem gibi şeylerle tehdit edip durdu tabi bu konuşmalar büyük bağırışlarla oluyor ve bu arada kızım kucağımda ağlıyor ve adam susmuyor.çok sürmedi zaten sütümde bitti.

Herşeyi anlatmaya kalksam sığdıramam sanırım. Uzun lafın kısası çok gel gitli bir evliliğim var. Arada şaşılacak kadar güzel geçirdiğimiz zamanlar da oldu. Her seferinde Allahım nolur bu sefer herşey düzelsin ve böyle devam etsin diye dualar ederdim ama nafile neredeyse her ay bir kavga oluyor. artık kızıma da kötü davranmaya başladı aslında ara ara yapıyordu ama arttı son zamanlarda.

kızım bu aralar bana çok düşkün. babasının kucağında kalmak istemiyor. beni görünce ağlayarak kucağıma gelmek istiyor ve babası buna çok kızıyor. eskiden böyle değildi kızımda babasına daha ilgiliydi ve çok güzel oynarlardı. babası ona kızmaya başlayınca sanırım oda anlıyor bazı şeyleri ve korktuğunu düşünüyorum babasından. kızım benim en hassas noktam.(ki herkesin evladı öyledir) ona direkt yada fiziksel bir şiddet yaptığını görürsem gözümü kırpmam kovarım onu. Ama bir yandan da işin o boyutlara gelmesini beklememek lazım diye düşünüyorum. çünkü adam çok dengesiz davranıyor. bir bakıyorum kızımla çok ilgileniyor çok güzel seviyor, bir bakıyorum ilgisiz kızan bir adam.

Bu arada ona sürekli ilerde sen beni anlıycaksın, kimin ne olduğunu görüceksin, ( abimin bir oğlu var onu kasteddiğini biliyorum) sen herkesten başarılı olucaksız. dünyanın kaç bucak olduğunu göstericez millete gibi cümleler söylüyor kızıma. Yani nasıl bir aile ortamında büyütülmüşse artık... gerçekten yazdıkça aklıma geliyor. Anlatılacak daha çok şey var aslında.

Bu arada beraber bir psikoloğa gitmeyi teklif etmiştim tamamen karşı çıktı. Çok kez boşanmak istedim.ileri derecede tehditler etti ve daha da hırçınlaştı. sular durulunca bir kaç hafta iyi gidiyor her şey. tabi tartışılan konuların kapağı açılmıyor. ( ki bence çözülüp ortadan kalkması gerekir aslında) ama huzursuzluk olmasında güzel güzel geçinelim düşüncesiyle ben temiz bir Sayfa açıyorum ama tekrar tekrar aynı şeyler yaşanıyor. Ve ben düseleceğine inanmıyorum.

Geçenlerde kızım ilk defa çok ateşlenmişti ve eşim 2 günlüğüne şehirdaşındaydı ilk defa o zaman keşke yanımda olsaydı dedim. bazen herşey yolundayken iyiki dediğimde oluyor. Ama bu yaşananlar da var. bir kaç ay önce boşanmaya tam karar vermiştim ailemle konuştum çok üzüldüler, Konuların saçmalığına,yaşananlara,gelinen noktalara çok üzüldüler. benim her zaman yanımdalar maddi ve manevi Allah bin kere razı olsun onlardan.babam torununa çok düşkün ve ( bu çocuğu mahvedmenize izin vermem) dedi. Kendiniz toparlıycaksınız ve temiz bir sayfa açıcaksız hayatınıza diyip bize yol gösterdi ama cnm babam bütün detayları bilmiyordu tabiki bilmesine de benm gönlüm el vermez zaten çok üzülür çünkü.

En sonki tartışmamız da eşim elini duvara vurdu ve kızım mama sandalyesindeydi babasının bu hareketini gördü ve o da mama sandalyesine elini vurdu. ( 2-3 günden beri zaman zaman vuruyor bir yerlere) araştırdım biraz bu Yaşlarda olabiliyormuş geçici bir durummuş. Ama babasının yaptığını görüp kendiside yapınca çok moralim bozuldu.

Yazdıklarımı okuyunca (ki daha yazamadığım neler var neler) neden hala boşanmadığımı düşünüyorum. Bir yandan da boşandıktan sonrasını düşünüyorum. Kızım açısından, sürekli görüşmek zorundayım sonuçta babası, babasıyla olduğu zamanlarda ona neler söyliycek,nasıl etkiliycek,nasıl davranıcak. Lütfen fikirlerinizi bekliyorum. Umarım kendimi doğru ifade edebilmişimdir. 

Bu soruyu cevapla


13 Cevap


benan_

Sadece su soruyu sorun; kizim su an yasadiklarimi yasasaydi ne yapmasini isterdim ve kendinize de kiziniza gisterdiginiz sefkati gosterin. 

Psikolojik ve fiziksel siddet affedilemez, idare edilemez, gormezden gelinemez

Sadece planli davranin ve bosanmadan sonraki hayatinizi tam olarak planlayarak ve uzmanlara danisarak karar verin


Meowwow

Merhaba, öncelikle umarım feraha kavuştursun. Boşanma kararı size kalmış en iyisini siz bilirsiniz. Ben şahsen şimdi duvara vuran birinin ilerde şiddet göstereceğinin işareti olduğunu düşünüyorum. Ben de olsam direk kaçarım. Şimdi eşiniz haklısın ben bunun üzerinde çalışacağım dese durursunuz ama düzelme ihtimali şu an çok düşük. Çocuğunuz için ise en güzeli anne ve babasının mutlu olması. Belli ki siz hiç mutlu değilsiniz (haklı olarak). İlerde eşiniz çocuk ile yalnız kalırsa istediğimi der ve ona engel olmak mümkün değil. Ama kritik düşünce yeteneği yüksek bir çocuk yetiştirmek çok mümkün. Ona kim ne derse desin kendi mantık süzgecinden geçirebilecek bir birey yetiştirmek için zaten erken yaşta başlamak lazım ondan yaşı ideal. Sizin ihtiyacınız olan şey hukuki destek ve aile ve arkadaş desteği. Ben yurtdışında , boşanmanın nefes almak kadar normal olduğu bir yerde yaşıyorum. Doktora yaparken bakmıştım anne babası evli olan arkadaş sayısı o kadar azdı ki. Ama belli ki çocukları gene okumuş doktorlarını da başarı ile bitirdiler. Çocuklar çok güçlü her şeye adapte oluyorlar. Kolay gelsin ve hakkınızda hayırlısı olsun. 


london

çok detaylı okudum.öncelıkle geçmiş olsun.çok kısa ve net yazacağım.

bu dünyaya bir kez geliniyor.hayattaki tek önemli şey kızınız ve kendınız.

öfke kontrolü olmayan erkeklerle yaşamak mümkün degıldır

çok hızlı şekılde aksıyon alıp dava açın

çocuk  kucuk anneye verılır zaten

korkmayın cesur olun.

evı terk edın.o yokken boşaltın eşyalarınızı alın

hızlıca bu işi bıtırın davayı hemen açın çünkü önünüzde en az 3 yıl olacaktır bıtmesı için

cesur olun bu iş yürümez !!! ona bıldırmeyın o yokken herseyı bıtırın

ailenız arkanızda olmalı


sevgıler




Cevaplamak için Üye ol