doktora yada master yapan anne/adaylarının deneyimleri???

ayseuze soruyor: 3

doktoramda tez aşamasındayım, konum belli, ne yapmam gerektiğini biliyorum, önümde tonla döküman tasnif edilip değerlendirilmeyi bekliyor ancak ben hiçbirine konsantre olamıyorum:( hamileliğimin ilk zamanları çok zor geçti hala biraz zorlu ancak daha rahat bir döneme girdim ve çalışmaya başlamalıyım ama kafamı toplayamıyorum:(

ayrıca hala tez danışmanıma hamile olduğumu söyleyemedim ki buda yapamamış olduğum çalışmalardan kaynaklanıyor...biraz güzin ablaya yazılan mektuplar gibi oldu ama...gerçekten can sıkıcı bir hal aldı durumum.

Planlı olarak hamile kalmadım.Hamile kalamadığım için korunmuyordum, tedavide almıyordum ve tamamen doğal akışına bırakmış ne zaman olursa kabulümüz demiştim, bebeğimiz şimdi gelmeyi seçti.Çokta güzel oldu!Hamile kaldığım için mutluyum ama diğer işlerimide aksatmak istemiyorum, hamileyken ne kadar çoğunu halledersem bebeğime o kadar zaman ayırabilirim...Akşam 5'e kadar alakasız bir işte çalışıp 5'ten sonra kendimi teze vermem gerekli, zaman planlaması sıkıntısı yaşıyorum, bunu yazarken bile yetersizmiyim diye kendimi suçluyorum...

Bunları niye buraya yazıyorsun diyenlere yanıtım, hep aynı nedenden: "benden başkada bu durumu yaşayan var mı?neler yaptınız?"

atılacak birinci adımı biliyorum:bu hafta ne olursa olsun tez danışmanımla ve izleme jürimdeki hocalarla konuşacağım.bu birinci adım.ama çalışma kısmı? acaba çok mu zorluyorum kendimi?bu dönemde herkesmi benim gibi oluyordur?yani işlerin raydan çıkması bu dönem için normal midir?toparlanılır mı?yoksa toparlanılmaz, yapılacaklar hayal mi edilir?hep çok zor şartlar altında çalıştım ve başa çıktım ama şimdiki durumumla başa çıkamıyorum:( neredeyse bir aydır olduğum yerde sallanıyor gibiyim:( yanıtlarınızı sabırsızlıkla bekliyorum...

Bu soruyu cevapla


33 Cevap


Madre

cokbilmiş tebrik ederim; tam da ihtiyaç duyduğum anda geldi mutlu haberin :) darısız başımıza demek istiyorum ama onu bile bir solukta diyemedim...


ayseuze

bravo sana çokbilmiş!!!!hamileliktenmidir bilmem duygulandım:)darısı başımıza:)


bktsgbsn85

Merhaba herkese. Bu soru sorulalı çok uzun zaman olmuş ama okuyunca yazıda kendimi gördüm ve biraz kendimi iyi hissettim yalnız olmadığımı anladım :) Öncelikle yazıyı paylaşan ve altta yorum yapan kişilere teşekkür ederim :) Biraz teşvik etti beni. Ben de 12 haftalık hamileyim ve şu an doktorada ilk yılım. Doktora eğitimimi İngiltere'de alıyorum, burada bursiyer olarak bulunuyorum ve bittikten sonra Türkiye'de iş garantisi olduğu için eşimle etraflıca konulup böyle bir karara vardık. Yani ayrı kalmayı göze aldık. Eşim Türkiyede çalışmak zorunda. Aslında hamilelik öncesi idare ediyorduk, iki ayda bir bir ben Türkiyeye gidiyordum bir o geliyordu biz böylece ayda bir görüşebiliyorduk. Ama bir yandan 5 yıllık evliyiz aslında çocuk sahibi olmayı da hep istiyorduk ama akışına bırakmıştık ve ben mayıs ayında hamile olduğumu anladım :) Hamileliğin getirdiği hormonal değişimler (bulantı, yorgunluk) hepsini yaşadım maalesef hala yaşıyorum :( Ve burada tek başıma olmak gerçekten çok zor. Geçen haftalar çok çok daha zordu bir ara bu yüzden Türkiye'ye gittim 2 hafta kaldım. Ama bir yandan da doktora stresi var. Neyseki İngilterede doktora 3 yıl ve ders ve yeterlik sınavı yok. Direk tez için literatür taramalarına başladım. Bölümüm gıda ile ilgili olduğu için laboratuvarda çalışmam gerek ama danışmanım çok anlayışlı biri, hamilelik durumum olduğu için şimdilik laba girme literatür kısmından başlayalım dedi. Ama ben hala bulantılar yüzünden güzelce konsantre olamıyorum ve kendimi çok suçlu hissediyorum :(  Bu dönemleri de olabildiğince çalışarak geçirmek istiyordum aslında çünkü doğumdan sonra uzun bir süre konsantre olamayacak mışım gibi geliyor. Ama bir yandan da bulantılar o kadar sinir bozucu ki bir an önce vakit geçsin doğum zamanı gelsin de eski beslenme düzenime kavuşayım bebişe de kavuşayım istiyorum. Tabi inşallah sağlıkla gelsin dünyaya en büyük temennim o. 




Cevaplamak için Üye ol