Eşimle birbirimize tahammülümüz kalmadı

sehergil soruyor: 10

Neden böyle oluyor?  Evleneli 6 yıl oldu. Öncesinde 6 yıl uzaktan ilişki yürüttük. 12 yıldır tanıyoruz yani birbirimizi. Eşim evine bağlı, çocuğunu seven, yalnız dışarı çıkması filan yoktur. Bizle ilgilidir her zaman.

Sorun birbirimize tahammümüzün kalmaması. Gördüğüm ilişkilerde zaman zaman benzer durumlar yaşanabiliyor, biliyorum ama artık eşim de bana tepki gösterince işin içinden çıkılmaz hale geliyor.

Yoğun tempoyla özel sektörde çalışıyorum. İşyerinde sürekli alttan alıyoruz, eziliyoruz, sürekli katlanmak durumunda kalıyoruz. Eve gidince de ufak bir olayda tepki gösterebiliyorum. Eşim de sürekli kızar bu duruma. Ben de rahatsızım ama elimde değil dayanamıyorum.

Oğlumla ilgilenirken söylediğimi yapmadığı, inatlaştığı zaman ona da katlanamıyorum sesimi yükseltebilyorum. Bu haldeyken bir de eşim birşeyler sorunca ona da yüksek volümle cevap verince o da tepki gösteriyor. 2 gündür küsüyor artık tahammülü kalmamaış diye şikayet ediyor.  Ona da hak veriyorum, ben de kendimi suçlu bulduğum zaman oluyor, üzülüyorum ama bu durumu da engelleyemiyorum.

Sakin kalmayı nasıl başarabilirim? Bir fikir verin lütfen.

Bu soruyu cevapla


19 Cevap


Kozzy

bence ıyı bır psıkologa gıtmelısınız. durumun farkında olmanız ve çözüm arayışında olmanız tedavıyı kolaylaştıracaktır bence. hem cocugunuz hem de esınız ıcın bunu yapmalısınız.


Aycadk

eşinizle kısa süreli olsa da başbaşa kalacağınız zamanlar yaratın bence, sevginiz hala yerindeyse birbirinizi anlayarak çözüm bulabilirsiniz. bu durumu kronik hale getirmeden konuşarak ve alttan alarak çözmek gerekir diye düşünüyorum, profesyonel destek de mutlaka yardımcı olacaktır. ben kendi adıma bazen eşim yanımda olmasa nasıl olurum diye düşünüyorum, ve hemen akabinde daha çok kıymetini bilmem gerektiğini kavrıyorum :)


sehergil

Bir geceliğine oğlumu teyzesine bırakıp tatile gideli 1,5 ay oldu. O zaman hiç problem yoktu diyemem ama iyiydik. İkimizin pişman olduğumuz oğlumu neden bıraktık, onu da götürseydik diyip durduk. İlişkimiz oğlumuz üzerinden mi yürüyor bilemiyorum.
Zaten tatilde rahatlama durumundan dolayı biran evvel yıllık izne çıkmak istiyorum. Sürekli yoğun iş temposundan bunalmış durumdayım.
İkimiz de birbirimizi seviyoruz ama bu durumlar çok yıpratıyor sevgiyi. Ona saygım kalmadığını hissediyorum. İlişki uzadıkça mı böyle hissediliyor bilemiyorum.
Sesimi yükseltme ve tahammül edememe durumunu ortak bir arkadaşımızda da yaşadım. Eşim de dahil bana tepki aldılar. Özür de diledim ama durumu katlanamamak olarak açıklıyorum. Kimse anlamıyor beni. O arkadaşa katlanamıyorum, beraber vakit geçirmek de istemiyorum. Ama eşim benim fikrime saygı göstermiyor. O arkadaşın evine yatılı kalmaya götürüyor. 3-5 saat sonra artık dayanamaz hale geliyorum ve tepki gösteriyorum.
O arkadaşla görüşmezsin olur biter. Eşimle ne yapacağız. Oğlum da çok üzülüyor, 3 yaşına geliyor ve herşeyin farkında artık.


zynpsrz

eşinizin sizinle tek sıkıntısı sizin ani çıkışlarınız ise; psikolog ile görüşüp bunu kolayca çözebilirsiniz.. gözünüzde büyütmeyin, çok kolay bir çözümü olabilir..


mustafamami

ev, iş, çocuk vs üstünüze gelmiş olabilir. ben de bi ara öyleydim. kafamda sürekli yapılacak işler... tahammülsüzlük. sabırsızlık. şimdi bir yardımcı geliyor. iki haftada bir de olsa en azından evin işlerini kafama takmıyorum. biraz daha rahatım... evde sorumluluk paylaşımı ve biraz anlayış varsa, madem birbirinizi seviyorsunuz bence de biraz tatil çok iyi gelecektir... insanın içine sinmiyor oğlan yokken ama buna gerçekten ihtiyaç var... başbaşa olmaya... bahar geldi güneş var haftasonları küçük geziler yapabilirsiniz belki. eğer baktınız daha başka bir sorun var o zaman bir yardım almanın çok faydasını gören çok arkadaşım oldu...   



OLBEY

psikolog, gerekli durumda psikiyatr.. biraz bitki cayi, biraz tibet yogasi, biraz kendinize zaman ayirip olaylardan uzaklasmak. daha olmadi doktor kontrolunde bir antidepresan..


surec boyle gider. iyi tarafi kendinizin farkinda olmaniz. ama bu iyilik aktiviteye dokulurse anlamli. diger turlu deney faresi gibi ayni dongu icinde cirpinip yorulacaksiniz. acilen bir psikolog ya da psikiyatr yardimi alin. aile sahip oldugumuz en kiymetli sey fakat sagligimizdan sonra. ailenize de sagliginiza da sahip cikin..

sevgiler,


sehergil

Teşekkür ederim cevaplar için. Offf özür dileyim diyorum yanına yaklaştırmıyor, gece ayrı yatıyor, o da kendini dinlemek istiyor. Konuşulmuyor yani. Kötü düşünmemek için kendimi zorluyorum. Umarım iyi olur herşey. Biraz anlayış gerekiyor sadece ama eşimde bana karşı anlayışı kalmadı artık. Ben bıktırdım adamı, itiraf ediyorum.


basakanne

sehercim

bizde birbirimizle zıt karakteriz ve ikimizde dediğim dedik bazen kadın olarak daha mülayim mi olmalıyım diyorum ama yapamıyorum.

bazen diyor hay nerden bu işe girdin lanet olsun bu işe başladığın güne bile dedi:(maalesef evle işi birbirine karıştıran bir yapım var benimde pc yi kapatınca özel hayatıma odaklanamıyorum rüyalarım da bile görüyorum 12 yılıık tecrübem var sözde ama hala amatör ruhla çalışıyorum ve sonra kendime kızıyorum.çınara tahammülüm sınırsız ama onun dışında anne baba yı da bi tarafa koy kocaya hiç tahammülüm kalmıyor.bizimde ortak noktamız evimizin kredisi ve oğlumuz:))

ne biliim alıştık ikimizde sanırım zaman zaman isyan etsede genel durumumuz böyle.Ve çocumuza örnek olmak adına sesimizi yükseltmemeye gayret ediyoruz onun önünde çünkü çınar en ufak bi gerginlikte 'baba anneme bağırma' diye babasına ayar veriyor.


Diceğim saygılı güler yüzlü olmaya çalış.Benim eşim evde pek durmuyor evdeyse de bilgisayar başında gelnelde Allahtan mı demeliyim bilmem zaman zaman zor oluyor ama çok itişcek ortamda olmuyor belkide bu yüzden biraz ayrı mı takılsanız?





adogruyol

Aynı durum bizdede var canim yalnız degilsin bizde dün dışarı çıktık söylediğini duymadım diye demediğini bırakmadı eve geldik cocuklara bana bağırıp durdu eskiden tartışırsın laf anlatmaya çalışırsın yalnıs düşünüyorsun diye artık bıraktım susuyorum hep susuyorum oda içeride konuşup duruyor

Aslında susmamda kar etmiyor bu sekilde de ondan sogudugumu hissediyorum korkunç yani


banuelif

sehergil nacizane fikrim biraz sahip olduklarımızın farkında olmak.. ne güzel söylüyorsunuz 12 yıllık bir geçmişiniz var iyi kötü geçmiş zaman ve bu ilişkiyi bir meyve ile taçlandırmış Allah.. fotoğrafını gördüm oğlunuzun çok tatlı gerçekten evlatlarımız yaşam kaynağımız.. eğer sıkıntının işten kaynaklandığını düşünüyorsanız maddi olarakta bir zorluğunuz yoksa bi dönem dinlenmeyi düşünebilirsiniz kafa dinlersiniz oğlunuza daha fazla vakit ayırırsınız eşinize eminim daha tahammüllü davranırsınız.. düzene girer bazı noktalar.. ve unutmayın her ilişkide olabilen şeyler bunlar yalnız değilsiniz..



Cevaplamak için Üye ol