Sinirli koca

cemremasal soruyor: 10

Merhaba lutfen bana da bir yol gosterin. Kizim 13 aylik esim 29 ben 25 yasindayim. Esim cok iyi merhametli duzgun bi insandir. Biz ben hamile kaldiktan sonra evlenmeye karar verdik ve evlendik. (Lutfen kimse yargi dagitmasin hepimiz medeni ve ozgur insanlariz) . Esimin tek problemi asiiiri sinirli. Ben artik ne yapacagimi sasirdim kizimin yaninda bana bagirip cagirmasindan esyalari kirmasindan bunaldim hakli olmama ragmen hep susuyorum. O da kendini bisey zannediyor. Olur olmadik yere sinirleniyor. Annem babam ayri esiminde annesi babasi ayri. Ben cok iyi biliyorum ayri gayri ailenin sıkıntılarını. Kizim benim gibi yasicak diye cok korkuyorum. Aslinda esimide seviyorum boşanmak istemem ama hamileligimden beri ayni tahammulum kalmadi bu sinir konusuna. Psikologa gelmeyi asla istemiyor. Belki gelse sorun cozulecek. Sonra o da uzulup pisman oluyor ama is isten gecmis oluyor. Bende ne ozguven ne kadinlik gururu insan olarak kendime saygi bile birakmadi.. bi oneriniz varmi cok caresizim 

Bu soruyu cevapla


11 Cevap


yuksel_

Merhaba,

Eşinizin belli ki çok ciddi bir öfke sorunu var. Çok iyi, merhametli bir insan demişsiniz ama iyi niyetli olması size bağırmasını, aşağılamasını engellemiyor demek ki. Cehennemin yolları iyi niyet taşları ile döşelidir maalesef. Boşanmak istememeniz üzerinden yorum yaparsam, eşinizi ciddi bir psikolağa ve öfke terapisine gitmeye ikna etmelisiniz. Bununla ilgili kitaplar var, belki onları okuyarak kendindeki sorunu farketmesini sağlayabilirsiniz. Çok gençsiniz, önünüzde kocaman bir ömür var, gerçekten kadınlık gururunuzun, özgüveninizin şimdiden bu kadar yerle bir olmasını kabul edip, böyle mi yaşayacaksınız? Daha da önemlisi, kızınıza böyle bir hayat mı yaşatmak istiyorsunuz? O öfke zaman içinde kızınıza da yöneldiğinde sessiz mi kalacaksınız?

Lütfen bunları iyi düşünün, bir şekilde terapi için ikna etmeye çalışın. Sakin bir zamanınızda oturup tane tane hissettiklerinizi, duygularınızı, o öfkelendiğinde neler yaşadığınızı anlatın.Hatta, belki imkanınız olursa öfke patlamalarından birinde gizlice kameraya çekin ve sonra ona kendisini izletin. Ne hale geldiğini görünce ikna olması kolaylaşabilir.

Sevgiler ve kolaylıklar dilerim.


sovan

Merhaba,

Eşiniz ev içinde şiddet uyguluyor ne yazık ki. Siz de bundan ciddi derecede zarar görüyorsunuz. Çocuk, çok anlamasa da şu an, hisseder ve zarar görür. Eğer şiddetin bu düzeyine dur dinmezse ve sert tepki verilmezse dozu artabilir.  İyi bir insan olması,  sonra pişmanlık yaşaması yaptıklarını asla meşrulaştırmıyor. Bunlar ayrı meseleler. Asla size bunları yapmaya hakkı yok. Sorun da olsa insanlar konuşa konuşa anlaşır. Vurup kırarak değil.

Benim naçizane size tavsiyelerim şunlar olabilir.

Önce oturup ciddi ciddi konuşun. Net olsun cümleleriniz. Onu sevdiğinizi, ama daha fazla bu sinire dayanamayacağınızı, tedavi yoluna gitmezse evden gitmesini isteyeceğinizi, bir süre yalnız kalıp ilişkinizi düşüneceğinizi söyleyin. Biraz korksun, ciddiye alsın.

Eğer bu teklifinizi kabul etmezse aile bireylerinizden destek alın. Durumun ciddiliğini onlar da anlasın ve sizin yanınızda yer alsınlar. Eşinizi de ikna yolunu seçsinler. 

Bu da işe yaramazsa, size de uyarsa siz evi terk edin. Tedaviye başlayana kadar da dönmeyeceğinizi söyleyin. Tedaviye başlamaz, başlasa da sorun çözülmezse bence ne çocuğunuza ne de kendinize bunu yaşatmayın derim. Artık boşanan çok aile ve çok mutlu hayatlarına devam eden çocuklar var. Bence çocuklara en büyük kötülük şiddet dolu bir ortamda büyümeleri. Bazen ayrılıp çok iyi arkadaş olan, çocuklarına çok daha iyi anne babalık yapan çiftler de oluyor. Gençsiniz. Önünüzde uzun bir yaşam var. Ne kendinize ne de çocuğunuza yazık etmeyin. Kolaylıklar dilerim.


cemremasal

Ertesi gun bak dun boyle boyle yaptin kizimizin akli erdiginde senden korkar seni sevemez uzaklasir senden diyorum kendi hissettiklerimden bahsediyorum özür diliyor bi daha olmucak diyor ama abuk sabuk bisey bulup yine bagirip cagiriyor isten geldiginde. Ben dogum kilolarimi veremedim yapiliyim cok 87 kiloyum esimde 97 falan boyumuzda benim 170 onun 175 yani birbirimize absurt durmuyoruz. Bu bikac gundur de devamli kilomla alakali uzerime geliyo. Kendine cok guvenen bi insandim 14 yasindan beri tek basima yasiyordum calisip okudum. Esimlede is yerinde tanistik 3 yildir evliyiz. Ben evlenirkende cok zayif degildim diyorum beni tanidiginda da ben boyleydim yine bi kulp bulup devam ediyor kilo konusuna. Kameraya cekme fikri gerçektencok mantikli bunu uygulayacagim en azindan psikologa ikna edebilirim bu sekilde.


yuksel_

İngilizce biliyorsanız "Gaslighting" konusunu araştırıp okumanızı tavsiye ederim. Şurada biraz özet bilgiler var:

https://m.bianet.org/biamag/toplumsal-cinsiyet/181577-bir-istismar-yontemi-olan-gaslighting-hakkinda-ogrendigim-10-sey

Yaşadığınız şey tam olarak ev içi şiddet ve gaslighting. Size şimdiye kadar fiziksel olarak zarar vermemiş olması yapmayacağı anlamına gelmediği gibi, psikolojik olarak çok daha büyük yıkım yaratıyor, özgüveninizi ve gurunuzu kırıyor, sizi tek başına kalamazsınız duygusuna sürüklüyor. Sovan'ın yazdıklarını da lütfen dikkate almanızı ve çok geç olmadan bir şeyler yapmanızı tavsiye ederim.


sovan

Kilo konusunda konuşmalarını da şimdi okudum. Çok ciddi bir psikolojik şiddet de uyguluyor size. Öz güveninizi yerle bir edip sizin üzerinizdeki iktidarı artıracak. Bütün iktidarlar ezenler, ezdiklerine kendinilerini suçlu hissettirir, öz güvenlerini yıkar ve iktidarlarını sürdürmeye çalışırlar. Ne yazık ki sizin bireysel yaşadıklarınız da Türkiye^deki ağır erkek egemenliğinin sonuçları. Asla iyi insan, özür diliyor kılıfıyla onu haklı çıkarmaya çalışmayın içinizde. Sizi de doğuran bir ana var, çocuğunuz var, 14 yaşından bu yana kendi ayakları üstünde duran çok kıymetli, güçlü bir kadınsınız belli. Cesursunuz da. Kendi kıymetinizi bilin. Asla ve asla ister eşiniz ister bir başkası size bunları hissettirmeye hakkı yok. 



cemremasal

Psikolojik siddet gordugumun farkindayim ama kizim kucuk calismam icin birakicak kimsem yok ayrilsam yanina gidebilcegim bi ailem yok. Calismadanda ne yapar nereye giderim duzen kurmak kolay değil. Biraz mecburi bi bosanmak istememek aslinda benimki o yuzden duzeltmeye calismak


babu

Bosanmanin pratik olarak zor oldugunun o da farkinda muhtemelen ve o yuzden boyle rahatca siddet uygulayabiliyor. Sessiz kalmayin o zaman. Bosanmis anne babanin cocugu olmaktan bin kat daha zor olan sey anneye uygulanan siddete tanik olmak. Kiziniz bunu gordukce ileride kendisine benzeri yapan oldugunda boyun egmes gerektigini kodlayacak zihnine. 

Sinirlarini deneyip, siz sessiz kaldikca siddeti artirmasina izin vermeyin lutfen. Isyerinde de bagirip cagirip bir seyleri kiriyor mu? Ya da herkesle iliski boyle mi? Evetse zaten hayatini surdurebilmek icin de tedaviye ihtiyaci var. hayirsa, size bunu yapmayi kendinde hak goruyor ve hic de kontrolsuz degil demektir. 

Cok uzuldum yasadiginiz duruma. Kiziniz biraz buyudugunde calisma sansiniz var mi? 


cemremasal

Elbette isim beni bekliyor kizimi krese verebilcek duruma geldigi anda tekrar baslayacagim. Calismaya basladiktan sonra kendimi toparlayip eger halen duzelmemis olursa o zamana kadar benimde yapicak biseyim kalmayacak. Bosanacagim. Dediklerinizin farkindayim cok tesekkurler destekleriniz icin. Insallah bu durumu atlatir tedaviyi kabul eder bizde mutlu bi aile oluruz. Etmezsede kendi bilir kizinida benide kaybedecek.



sovan

Kadınlar çocuklarıyla kendi yollarına devam ediyorlar ve gayet mutlu mesut oluyorlar. Asıl düzenleri yıkılan, ayakları üzerinde duramayan, muhtaç yaşayan erkekler oluyor. İstisnalar vardır tabii. O yüzden canınızın ve çocuğunuzun kıymetini bilin. Kreş için illa 3 yaşı beklemenize de gerek yok. Benim kızım 1,5 yaşında başladı tam gün kreşe. Hiç de dedikleri gibi  bir sorun olmadı. İlk zamanlarda ayrılık sorunları, hastalıklar falan oluyor ama hepsi geçiyor. İlkokulda da gayet dirençli oluyor vücutları. 

Çocuklar her şeye bizden daha iyi alışıyorlar. yeter ki huzur ve mutluluk olsun. Sevgiler. 


selencem

Acaba bakıcı tutup çalışmaya başlayabilir misiniz? Bu anlattıklarınız çok tipik aile içi şiddet belirtileri. Buna bir an önce dur demenizi dilerim. Buraya yazmanız bile ne kadar güçlü bir kadın olduğunuzu gösterir. Kilo milo takılmayın, kendinize güvenin.



Cevaplamak için Üye ol