Tavsiyenize ihtiyacım var...

Hfrajha soruyor: 10

Zor bir dönemden geçiyorum, 2 gün sonra psikologdan randevu aldım ama tavsiyelerinize de ihtiyacım var.

Doğum yapmadan 1 hafta önce deneyimli bir bakıcıyla anlaştık, torunu olacağını saklamış, doğum izni sonrası işe dönüşümün 2. günü ciddi bir rahatsızlık geçirdi, geçebilecek bir sağlık problemiydi, 1-2 ay idare ederiz dedik ama istemedi, sonra torununa bakmaya başladığını öğrendik.

Ardından bir bakıcıyla anlaştık, kızımı sevmedi, başta anlaştığımız ev işlerini yapmadı, yol hakkında söylendi durdu, 1 hafta içinde yollarımızı ayırdık.

Bu olaylardan sonra şehir dışında yaşayan annem ve babam evimize taşındı, 1 yaşına kadar biz bakacağız dediler, Annem ciddi bir bel fıtığı problemi yaşadı, ona rağmen inanılmaz severek bakıyor. Hem ev düzenimiz bozulmasın hem de daha fazla hastalanmasın diye annemden başta onay alarak eve bir bakıcı adayı getirdim, kadın gidince annem sinir krizi geçirdi, beni nasıl istemezsin diye, benimle 2 hafta konuşmadı, binbir özür dilemek zorunda kaldım.

Bu dönem yaşadığım sıkıntılarsa,

1. Annem ve babam çok baskın karakterler. 1 dk kucağıma almasam bile kötü anne oluyorum, sürekli emir veriyorlar, bir mızmızlanıyor kızım, yine mi ağlattın çocuğu diye kucağımdan alıp gidiyorlar. Eşim arkadaşlarıyla 1-2 saatliğine dışarı çıkıyor, hemen sorguluyorlar.

2. İşyerinde sorumluğum arttırıldı, sıkıntılı süreçler içindeyim,süt izni bile kullanamıyorum, rahat edelim diye kızımı gün içinde 4 saat uyutuyorlar, yaklaşık 11-11 buçuk gibi uyuyor, o saatten sonra ev işi yapmamı bekliyorlar, ama enerjim bittiği için bir şey yapamıyorum. Buna karşılık bana evlat olamadın, çocuğuna anne ol diye çok ağır bir laf işittim, hala sindiremiyorum.

3. Ablamla ufak bir tartışma yaşadım, olayı çok büyüttü benimle 1 aydır konuşmuyor, anneme şikayet etmiş, annem 2-3 aydır gün içinde anca 1-2 cümle kuruyor benimle.

4. Eşimin annesi ve babası hayatta değil, pek akrabası yok.

5. Maddi durumumuz yeterli çok şükür, yatılı bakıcı tutabilecek kadar bütçemiz var.

6. Eşimle haftasonu 1 gün hariç haftalardır yalnız kalamıyorum, 1-2 saatliğine hadi dışarı çıkın demiyorlar, 2 aydır ağdaya gidemiyorum.

Ben nerede hata yaptım sizce? Inanılmaz mutsuzum, ne yapmalıyım? Hayat sevincim bitti. İş sıkıntılı, evde bana güleryüz yok, annem babam saygı göstermiyor, ablam küs, sosyal hayatım sıfır.

Tek iyi şey kızım uslu ve eşimle aramız iyi maşallah, çok anlayışlı sağolsun.

Bu soruyu cevapla


19 Cevap


canacan

Ailenizin tavrı bence aşırı. Bu kızınızıda olumsuz etkileyebilir. Sonuçta kucağınızdan alıp gitmeleri bence hoş birşey değil. Sizinde büyüdüğünüzü ve kendi ailenizi kurup anne olduğunuzu anlayamamış gibiler. Şu andaki tavırları küçüklüğünüzdede görmüş olmalısınız. İnsan 7'sinde neyse 70'inde o misali. Onlara ciddi tavır koymalısınız. Daha yeni anne olduğunuz için herşeyi bilmenizi bekleyemezler. Siz onların tecrübesinden yararlanmanız gerekirken hala küçük bir çocuk gibi sizi azarlamalarına hele hele çocuğunuza karşı etkinizi kaybettirecek tavırlara girmelerine müsaade etmeyin. Onlar sizin anne babanız olabilir ama çocuğunuzu iyi yetiştirmek için açık açık konuşmaktan çekinmeyin. Artık sizde bir annesiniz. Acemilikleriniz olabilir size böyle davranma hakkı vermez bu onlara. Ayrıca yetiştirme tarzınızda farklı olabilir. İlla onların bildiği doğru diye birşey yok. Onların zamanından bu zamanada çok şey değişti bununda farkına varmaları lazım.


sems

Annenizle duygularınızı,o sizi azarladığındaki hislerinizi,üzüntünüzü ve onları ne kadar cok sevdiğinizi,ona kıyamadığınız için bakıcı tuttuğunuzu,ablanızla yasadığınız problemin aslını anlattınız mı hiç? Konuşmak bircok problemin cözümü bence... Bir anne kızının üzüldüğünü bile bile bu şekilde davranamaz.biraz alıngan gibiler bence asla kırıcı olmayın onlar anne ve babanız sonuçta...

Sizi bebeğe bakamamakla suçladığında annenize tavsiyelerini sorun,konuşun.onun söylediklerinden eşinizin de üzüldüğünü söyleyin.ama kırıcı olmadan ve saygılı...

Bence ev işleri için bi kadın tutun,bebekle sadece anneniz ilgilensin.işten eve geldiğiniz zaman da kızınızla güzel vakit gecirin.kendinden emin bi tavrınız olsun,her söyleneni duymasanız da olur. Anne ve babanızın yaşlarını bilmiyorum ama belli bi yaştan sonra onlar da cocuklaşıyorlar.

Anne-baba yada kayınvalidelerle yasamak hiç kolay değildir eminim.herseyi takmayın,en önemlisi surat asmayın ve şükredin eşiniz sizi anlıyor.


selencem

Artık önceliğiniz annenizin kızı olmak değil kızınızın annesi olmak. Bence anlattığınız davranışlar bunu baltalayabilecek yönde. Tez zamanda ebeveynlerinizi kendi evlerine yollayın. Psikolojik destek iyi gelecektir. :)


rhrhrh

Gerçekten büyük bir açmaz içindesiniz. Eşinizin anlayışlı olması çok büyük bir avantaj. Bütün bu sorunların üzerine o da olumsuz bir tavırda olsaydı daha da zor olurdu sizin için. Bence de anneniz ve babanızla sakin bir şekilde konuşmaya çalışıp durumunuzu ve hislerinizi onlara anlatmaya ve size yardımcı olmaya çalışmaları gerektiğini ifade edebilirsiniz. Gerçi buna çok da elverişli karakterler gibi görünmüyorlar ama yine de şansınızı deneyin bence :) Selencem'e katılıyorum, bir an evvel ebeveynlerinizi kendi evlerine yollayın. O evin sahibi ve hakimi SİZsiniz. Geçiş döneminde 0 yaş için güzel, içinize sinecek bir bakımevi bulabilirsiniz sanıyorum.


Bir yandan da bakıcı aramalarınızı sıklaştırın. Yatılı bakıcıyı bile finanse edebilecekseniz hem iş yükünüz az olur, hem de kendinize ve eşinize daha çok zaman ayırabilirsiniz. Bence evlilikte en önemli şey bu.

Benim de hamileliğimin başında eşimin ailesinin bebek bakımı için bize taşınma fikri vardı (eşim destekli). Kesinlikle karşı çıktım. Henüz doğum olmadı ama tavrım net. Zaten eşim de ısrarından vazgeçti zamanla. Misafir olarak ebeveynlerin her zaman başımızın üzerinde yeri var ama sürekli kaldıklarında mutlaka sorunlar çıkıyor. Dilerim en kısa zamanda rahatlarsınız :)


angelwave

yazdıklarınızı okurken nispeten sizi anlamaya ve hissetmeye çalıştım
bende yaklaşık 1 aydır çalışmaya başladım ve haziran ayına kadar daha çalışıp ücretsiz izin alacam yani tayin nedeniyle benimki geçici bir durum
bizimde babaannemiz var o bakıyor bizdede zaman zaman atar yapma durumları oluyor ama ben kayınvalidem olduğu halde konuşarak birşeyleri aşmaya çalıştık aslında senin annen olmasına rağmen (daha rahat ilişki kurabilmeniz gerekirken) sıkıntı yaşamanız biraz tuhaf yani
konuşsan anlamazmı
ayrıca ev işlerinde bende benzer durumdayım eğer eşin sıkıntı yapmazsa eve belli zamanlarda temizlikçi bayan alın (benim eşim istemiyor temizlikçi bayan)
ayrıca çocuğun ağlama olayının aynısı bizdede var yani verdiğim uyku eğitimi heba oldu gitti. mesela mama sandalyesine de artık oturp yemek yemiyor gibi bazı dezavantajlarımız oldu ama ennihayetinde kandan candan biri bakıyor diye kendimi teselli ediyorum.
tavsiyem annenle konuş özellikle onun sağlık sorunlarından başlayarak yanına yardımcı birinin iyi olacağını anlat
sana kıyamıyorum  çok yoruluyorsun gibisinden damardan girecek bir kaç cümle kur hatta eşinle annenin arası iyiyse bu konuşmayı üç kişi olarak yapın;)
en kısa zamanda eşinle birlikte kaliteli zaman geçirmeniz dileğiyle
bunada çok ihtiyacı oluyo insanın
aynı evin içinde insan eşini bile özlüyo:(



nazveannesi

Şuan için hayatınızdaki sorun aileniz gibi görünüyor, bir şekilde onlarıda kırmadan çekirdek ailenize geri dönmelisiniz. Gerçi siz ne derseniz deyin anneniz sabit fikirli birine banziyor yine alınacaktır, onları istemediğinizi söyleyecektir. Bir süre sizinle konuşmayabilir buna hazırlıklı olun.Onları üzeceğim mi acaba diye düşünmeyin, herşey zamanla yoluna girecektir. Torunlarını özlediklerinde onu görmek isteyecekerdir. Bu hayatı bir kez yaşıyoruz ve ister özel hayatta ister iş hayatında sizin mutsuzluğunuzun kaynağı olan insanlardan olabildiğince uzak durun. Ayrıca maddi sıkıntınız yokmuş ev işleri için birini ayarlayn haftada bir  filan, ev yükünüz olmadıktan sonra, çocuğunuzla çok daha rahat ve keyifli zaman geçirirsiniz. Umarım herşey istediğiniz gibi olur.


derininannesiyasemin

öncelikle bir anne kızından mızmızlanıyor diye şikayet etmez...belkide ailen bunu anlatmak istiyorlardır belkide bu konuda haklılar..en azından yanına herşeyi bırakıp gelmişler neleri var neleri ben gezicem çocukla falan uğraşamam diyenleri falan...açıkçası onların tam rahat edecekleri zamanlar huzurlu sakin bir hayat sürecekleri zamanlar anlayışla karşılamak gerekiyor, yaşılar birde inatçı olurlar maddi durumun yeterliyse yatıcı bir bakıcıyla anlaşabilirsin haftada temizlik için birilerini çağırabilirsin herşeye çare var sağlık olsun üzülme bukadar bence senin iyice sinir katsayın artmış rahat ol...gerisi hallolur 


cnnp

Anneniz çocuğunuza bakarken sizin ruh sağlığınızı bozuyor. Çocukların mutlulukları için en önemli şey sağlıklı annelerinin olması. Yoksa ilerleyen yaşamını, sizin ona yansıttığınız sıkıntıları çözmeye çalışırken geçirir.



elifmis

insanın anne babası bile olsa aynı evde yaşaması gerçekten de zor.ancak işe giderken gözünüz arkada kalmadan rahat rahat gidiyorsunuzdur.biliyorsunuz ki çocuğunuzu çok seven iki insan ona bakıyor.kendinize ve eşinize vakit ayırmak açısında da yatılı bakıcı ile kesinlikle daha rahat edersiniz.ama anne babaya bıraktığınız gibi güvenebilir misiniz?bana göre bebek kreş çağına gelene kadar anne baba ile yaşanabilir. 

Belki anne babanızla oturup konuşabilirsiniz.rahatsızlık duyduğunuz konuları ve beklentilerinizi anlatabilirsiniz. orta yolda buluşulur diye düşünüyorum.


nilayy

huzurlu bir aile kadar değerli birşey yok.Eşinizle aranızın iyi olması çok güzel, maşallah. Bana kalırsa anne ve babanız evdeyken bakıcı arayışına girin; ailenize de bu durumu kızınız artık hareketlenmeye başladığı için sizi yormasını istemiyorum diye kibarca açıklayın.hem zaten onlar da 1 yaşına kadar bakarız demişler, kız zaten 10 aylık oldu. birini bulup işe başlattınız vs zaten çocuk 1 yaşına gelmiş olur. Çalışan bir anne olarak ağdaya bile gidemiyorum demişsiniz, eşinizle beraber kızı alıp dışarı çıkmıyor musunuz hiç? ağda dediğin yarım saatlik iş, eşiniz kızı parka götürüp oyalarken siz de ağdanızı yaptırın. Ya da ailenize bir akşam geç çıkıcam deyip iş çıkışı ağdanızı halledip eve dönün. Temizlikle ilgili olarak, Maddi durumunuz yeterliyse neden eve temizliğe birini almıyorsunuz? gelsin haftada 1 gün yapsın temizliğinizi gitsin. Bütün bunlar bir şekilde halledilir; bana kalırsa asıl sorun, ailenizin çocuğunuzun yanında size karşı tavrı. Onlar ne derlerse desinler kesinlikle kızınızın yanında taviz verip bildiğinizden şaşmayın. Annem babam bile olsa çocuğumla diyalog halindeyken, kucağımdan alıp gitmelerine seyirci kalamam, kimse kusura bakmasın. Bu noktada aileniz konuşmaya başladığında, eğer onlara birşey söylemek istemiyorsanız çocuğu alıp sizin başka bir odaya geçmeniz en mantıklısı. aksi halde en büyük sıkıntıyı gelecekte siz yaşarsınız. tabii bunlar benim dışarıdan size önerebileceklerim, içindeki bir insan olarak farklı düşünüyor olabilirsiniz.



Cevaplamak için Üye ol