Depresyondayım

sehergil soruyor: 10

Kızlar yardıma ihtiyacım var. Gıda mühendisiyim. Kalite güvence şefi olarak özel bir şirkette çalışıyorum. Çalışma tempomuz çok yoğun. Denetim dönemindeyiz onun da stresi var ama hiçbir şeyden keyif almıyorum. Etrafımda sohbet edilirken katılmak bile istemiyorum. Eşimle dertleşiyoruz, kafana takma, rahat ol diyor.  Allaha şükür büyük bir derdimiz yok. En çok iş stresi geriyor beni. İşi bırakayım diyorum ama evde kalmak da beni geriyor.  En son kurban bayramında 2 günlük bir tatil yaptık, fakat ben orda bile depsesif modumdan kurtulamadım. Psikoloğa veya psikiyatriye gitmem gerekiyor sanırım. Önce psikoloğa mı başvurmalıyım? İş yoğunluğunun olduğu dönemde müdürümden böyle bir konuda izin istemek bile geriyor beni. Depresif modumdan çıkıp, enerjik, etrafıma verimli olmak istiyorum. Ne yapmalıyım? 

Bu soruyu cevapla


15 Cevap


bayselif

Calısma psikolojisi dönem dönem bunu yapıyor insana mesela bu aralar bende böyleyim , yılda min. 3 defa yoklar beni iş hayatım.İşten cıkmak istiyorum , çocuğumla vakit geçirmek , en cok da kendime vakit ayırmak istiyorum , aheste aheste gezeyim yada sadece oturup tv izleyeyim vs.Ama sonra da bir gün iki gün değil , her gün evde ne yapabilirim ki diyorum , çünkü hiç bilmediğim bir durum.Yıllardır calısıyorum , her gün ne yaptığım belli , düzenli.
Özellikle bu sonbahar aylarının depresyona etkisi yadsınamaz.
Benden size akıl olmaz , yakın durumlardayız ama  :) bir müddet daha bekleyin ve kendinizi bir sekilde zorlayın derim , özellikle dısarıda bulunun , yürüyüş yapın.
Kendinize belli hedefler koyun , kasımda sunu yapıcam , aralıkta buraya gidicem vs gibi.
Eğer bir müddet sonra hala gecmediğini düşünüyorsanız , bir uzmandan destek alırsınız.
Hiçbir şey saglımızdan önemli değil , bir sekilde vakit bulunur bunun için.


sehergil

Teşekkür ederim bayselif. Havaların erken kararması, kış moduna girmemiz de psikolojiyi bozuyor tabii. Benim ki biraz da etrafına yetememek, canım iş yapmak istemiyor, kendimi çok zor motive ediyorum.


smmm06

bende varım sizden aynı duyguları sıklıkla yaşıyorum işten çıkıyım evde kafama göre takılayım çocuğumlada ilgilenirim diyorum sonrada düşünüyorum 3 ay sonra sıkılınca ne yapcam evde bomboş bir süre sonra sıkar sanırım bayselifin dediği gibi o durumu hiç bilmiyorum hep çalıştım ama şunu dünüyorum oğlum ilkokula başladığında ayrılıyım hem okuluyla ilgilenirim hemde 2 sene daha çalışırım toplamda 15 sene çalışma yeter :)


besgi

Ben de Gıda Mühendisiyim. 14 yıl özel sektörde çalıştıktan sonra oğlumu büyütmek için ayrıldım. Eşimle beraber kendi firmamızda çalışıyoruz şu anda. Bu anlamda çoğu insana göre şanslıyım. Ben pozitif çerçevede yaşayan biriyim, bununla beraber özel sektörün insana verdiği değeri(!) biliyorum.

Ne yazık ki kimse sizi anlamayacak, bu kadar iş varken ne izni diye düşünüp hanenize bir eksi yazacaklar. Robotuz çünkü. Yorulmaya, psikolojimizi rahatlatmaya hakkımız yok. O nedenle psikologdan yardım alın derim. Farklı bakış açıları edinin derim. 


iflah_olmaz

bende 6 yıldır kamuda mühendisim.benim iş saatlerim düzenli haftasonları da tatil evet ama bu sıkıntı arada beni de yokluyor.bazen diyorum evde olsam tv karşısında mal mal otursam o bile yeter:-)ama uzun izinler aldığımıda evin bana uygun olmadığını anlayıp işimmmm diye çıldırıyorum.evde çocukla vakit geçirmek bulaşık tıola yerleştir temizlik yap oğlanı uyut onla oyna inanılmaz sıkıcı geliyo bana:-))tamam bunları da yapıyorum ama en azından haftasonu ve sık olmadığı için germiyo beni.

Kendimi çalışan bir anneyken daha mutlu hissediyorum.oğluma olan tahammülüm artıyor daha neşeli oluyorum.işten gelince keyifle oynuyorum oğlumla.o yüzden sanırım bizim gibiler için en iyisi çalışmak.ki bebeler hep böyle kalmıcak 10 yaşına gelince misal herişini kendi görücek halde olunca o zaman naapıcaz?nereye kadar gezme tozma tv tatmin edicek bizi??
aynı motive eksikliği bende de oluyo işte.kafam çalışmıyo bazen raporların içinden çıkamadığım oluyor.ama düzeliyor sonra..tavsiye üstesinden gelemiyorsanız bence de destek alın.



afrezrudi

Ben de her sonbahar yaşarım bir depresyon :) 


Aşağıdaki kitaba başladım, tavsiye ederim.

Kişisel Ataleti Yenmek




nevinc

Mrb hanimlar sakın isinizden biryere ziplamayin evdeki bunalim daha beter 8 sene cok yogun ve stresli bir is hayatımdan sonra 4 senedir evdeyim inanın mumla arıyorum o günleri düşündükçe :(mrk etmeyin bunlar biz kadinlari zor bir hayat yukuyle bunaldigimizda ortaya cikan stresler gelip gecici bir durum :)


zeynepvedemir

ben de gida muhendisiyim, isimi, calistigim yeri cok seviyorum ama buna ragmen, istanbul trafigi basta olmak uzere, is stresi, ara ara da olsa yorucu is seyahatleri, cocuga, eve, ese yetememe hissi, bazi saglik sorunlari vs nedeniyle surekli yorgunum...Cozum isten ayrilmak olmamli, bu cok radikal ve calismaya alismis biri icin de sonradan buyuk ihtimalle pisman olacagi bir karar. Onun yerine bir sekilde kendimize daha cok vakit ayirmaya calismaliyiz. ve tabi kari koca basbasa zaman gecirmke de onemli. Ben aksamlari oglumu uyutup yuruyuse cikiyorum ve cok iyi geliyor, hem fiziksel hem ruhsal acidan. en basit onerim bu olacak, kendinize vakit ayirmaya calisin...sevgiler..



sehergil

Cevaplarınız için teşekkür ederim.
Nurtide ne çok meslektaşım varmış:)
Kafamı dağıtmak için pilates ve zumba derslerine gidiyorum. Dersler akşam iş çıkışı olduğundan kafam evde kalıyor. Zumba çok eğlenceli aslında ama ona bile kendimi veremiyorum.
Evde olmak 2 günden sonra bile sıkıyor :( İşe ara vermek ancak 2.çocuk için olacak sanırım. Birine yetemezken ikinciyi nasıl düşünüyorsam, demek depresyonda değilim :) 


serendipadasi

Sehergil senin su anda ikinci cocugun var gorunuyor profilinden:))



Cevaplamak için Üye ol