Kayinvalide ve kayinpeder sorunsalı

onyx soruyor: 5

Arkadaşlar, 6 yıllık evliyim.Eşimin anne ve babası farkli şehirde yaşıyorlar. Evlendigimizden beri hemen her kış tam zamanli olarak bizde kalıyorlar. Her Kış bir bahaneleri var. Hastaliklar, doktor kontrolleri, özlemiş olmalari vsvs. Bu sene de, benim artik dayanamiyor oldugumu hissettirdigim için daha yeni gittiler. Kasimdan beri buradalardi. Ikisi dikiliyorlar, beni de yaslaninca gelin bakar ritueline alistiriyorlar kendi kafalarinca.Muhafazakar ve cahiller. Evlendigimizden beri yapici onarıcı sonsuz hoşgörülü iyiliksever ozverili saygili sevgi yumağı olmamin cezasini fazlasiyla cektim. Hazmedemediler, hep daha fazlasını istediler. Veremeyince de kötü oldum. Bu, olayin özetidir. Cok az detaya girersem, kayinvalidem sikayet etmiyorum diyip diyip kac kere beni eşime sikayet etti. Annemle konustu yine ayni yontemle anneme sikayet etti, evimdeki esyalarin halilarin koltuklarin inatla, belli ettigim konustugum halde yerlerini değiştirdi, giderken evimden kendi evine birseyler götürdü, mala mülke onem vermedigim icin farketmeyecegimi sandı. Daha neler neler. Görünüşte kendini cok iyi kamufle eder. Birsey konusmaya çalışırsanız aglamaya başlar, hep kurbandir hep ezilmistir. Bizim mutlulugumuz icin ev islerinde yardimci oluyordur hic bi kötü niyeti yoktur hicbirsey yapmıyordur vb.

Icim daraliyor bunlari yazarken. Şimdi sorum şu, ben artik bu insanla bir araya gelmek istemiyorum.evet cocugumun babannesi esimin annesi ancak benim takatim yok artik. Annemlere de ilettim bu kararimi. Simdi gittiği yerde hakkimda propogandaya baslamistir bile de artik umrumda değil. Aranızda kvden kopmuş olan var mi? Uzun vadede vicdan muhsebesi yapiliyor mu? Sadece sizin gorusmemenizi nasil organize ediyorsunuz? Sevgilerimle.

Bu soruyu cevapla


5 Cevap


gulsah_ata_mete

Klasik.. Ilk soyleyecegim sey yalniz olmadiginiz. Bu sorunlar Turk toplumunda evliligin gercekleri..

Kendinizi bir daha.gorusmeyecegim, koptul diye sartlamayin. Ve esinize bunu bu.sekilde asla soylemeyin.Ne anlatirsaniz anlatin, annesinin ya da babasinin kotu insanlar oldugunu kabul etmeyecektir.Ona kendi.hakliliginizi anlatmaya calisirken kotu gelin konumuna duseceksiniz.

Herkes herkesle anlasmak zorunda degil. Karsidaki insan sizin iyiliginiz icin birseyler yapmaya calisiyor diye, sizin illaki onu cok sevmeniz, kosulsuz dediklerine riayet etmeniz ve evinizi esinizi aylarca sinirsiz paylasmaniz beklenemez.

Soylediklerinizde haklisiniz. Esiniz anlasamadiginizi kabul etmeli. Ve sizi biraraya getirmeye calismamali.

Ancak bu her zaman boyle gitmek zorunda.degil. Kendinize zaman verin, esinizden de zaman vermesini isteyin.. Gorusmediginiz sure boyunca kendinizi bu sikintili halden cikarin. Kafanizi di leyin, sevdiginiz seylerle ugrasin. Gerekirse profesyonel destek alin. Atiyorum iki sene sonra, olaylara simdi baktiginiz gibi bakmayacaksiniz. Bu sure icinde sizi tekrar basladiginiz noktaya ondurecek yeni seyler yasanmamali tabii ki.. Kendinizle sorununuz hallettikten sonra evliliginizle ya da kayinvalide/pederle ne yapacaginiza karar verirsiniz.

Cok mu bilgic bilgic konustum bilmiyorum ama umarim cozersiniz sorunlarinizi..

Tez zamanda ferahliklar dilerim.


gulenozel

Ben koptum, tamamen değil ama yılda 1-2 kereye düşürdüm görüşmelerimizi o da onların evinde;kendi evime almıyorum.

Yaşanan pek çok olay ve sıkıntıdan sonra birgün yine ben oğlumla evde yalnızken ve kv kendi evinde eşimi doldururken (bu arada oğlumun doğum günü kutlanacaktı sözde), evden çıktım gittim. Eşime ya da kimseye de söylemedim, öyle uzak bir yere de değil; aldım bir avm ye gittim. Tam bir kadının, kadın cinayetine kurban gittiği dönemdi, duraktan taksi çağırdım. Durak taksisine de eşim beni ararsa lütfen nereye götürdüğünüzü söylemeyin dedim. Söylememiş gerçekten taksiciler; saatlerce aradılar telefonu açmadım. Anneme babama durumu söyledim ondan sonra gelen hiç bir numaranın telefonunu da açmadım. Gece eve döndüm oğlanın uyku saatinde, eşime de git bu akşam annenlerde yat düşün, bu iş böyle devam edecekse, annen beni ve bizi mutsuz edecekse ben yokum, gördüğün gibi ruhun bile duymaz gittiğimi dedim. Ondan sonra da bağımı kestim, torununu istediği kadar görebilir oğlunu da ama ben anlaşamıyorum bu kadar basit. Kime neyi ne kadar kötülerse de umrumda değil, hiç vicdan muhasebem yok. Benim avantajım kv başka şehirde olsa da bizim yaşadığımız şehirde de evi olmasıydı, gelince kendi evine geliyor, bize gelmesini eşim artık teklif bile etmiyor; bir iki kere sordu hayır dedim; ben 1-2 akşam uğrayıp hoşgeldiniz diyorum, sonrasında eşim istediği kadar oğlanı götürüyor. Olumlu olumsuz bir yorum yapmıyorum ne oğluma ne de başka kimseye, sadece kv benim anlaşabileceğim biri değil, bunu da artık herkes kabul etti.


ilknurbade

Gulenözel maalesef her kadin sizin kadar cesur davranamiyor. Haklısınız ben de olsam aynı şeyi yaprdim. Benim kayinvalidem cok sorunlu bir kadindi en basindan belli etti bunu. Ben de daha evlenmeden oncesinde mesafeli durdum cunku sonrasinda coook problem yasayacagimiz belliydi. Mesela benim esimin abisi 2 kez evlenip bosanmis bir insan annesinden dolayi değil sadece ama annesinin tuzu var ikisinde de. Baska evlendigimizde esimi cok doldurdu bana karşı. Sorunlar oldu ama atlattik. 4.5 yildir evliyiz 14 aylik bebegim var. Onlar da artik beni bu sekilde kabullendiler mecburen. Ayni sehirdeyiz ama nadiren gorusuyoruz. Esim istedigi zaman gider görür. Eger sık gorusseydim neler yasardim neler. Bence siz de ailenizden once esinizle kararinizi paylaşın. Elbette kimsenin sizi evliliginizi yipraatmasina izin vermeyin kimsenin buna hakki yok. Once kriz yasanabilir ama alisirlar zamanla siz kararli olun.


Mhp_odr

Peki esleriniz sizin anne babanizi ziyaret ediyormu ? Sen gitmezsen bende gitmem konusu olmadimi?


gulenozel

Mhp_odr; ilk bir kaç ay oldu, hiç tartışmasını da yapmadım. Benim için sakıncası yok dedim; ama gerçek şu ki bir müddet sonra eşim kendiliğinden annemleri görmeye başladı. Ancak benim annemlerde başka şehirde yaşıyordu ve benim kararıma destek için aylarca bizim bulunduğumuz şehre gelmediler, ben oğlumu alıp yanlarına gittim. Sonra sonra eşim kendiliğinden ben birşey demeden görüşmeye başladı.

Benim durumumda benim ciddi bir kronik hastalığımın olması ve özellikle üzüntü ve stresin hastalığımı tetiklemesinin etkisi de var. Doktorun ağır tembihleri sonrasında eşimin yapacak birşeyi yoktu, o kadar üzülüyordum ki hastalığımın semptomları bitmiyordu.



Cevaplamak için Üye ol