Oğlumun velayeti hakkında,

Ares1 soruyor: 10

Merhaba,


5 yıllık evliyim cok büyük bir aşkla evlendik ama eşim evlilik için uygun bir karakter değildi ama bu kadar baskıcı bi karakter olacağını düşünemezdim.İlk zamanlarda ok problem ler yaşadık ama hepsinin üstesinden geleceğimi düşünürdüm ben denedim cok fazla çabaladım ama bir türlü uyum ve ahenk içerisinde maalesef olamadık.Şimdi ayrılmaya karar verdik oda istemiyor bende ama cocuğum 26 aylık .Şimdi de anlaşamadığımız nokta velayet konusu eşim cocuğun kendısınde kalmasının daha sağlıklı olduğunu düşünüyor, benim ona bakamayacağımı sürekli vurgulayarak psikolojik baskı kuruyor çünkü başka türlü velayeti alamayacağını bildiği için sürekli tehdit ediyor beni, kendi hayatımı kurmamı cocuğun bana ayak bağı olacağı gibi çirkin düşüncelerle oğlumu vermem konusunda haaa daha iyi olucaksa zaten gönül rızam ile bırakırım o problem değil ama cok sorumsuz bir adam olduğu için alıp kaçıracak diye korkuyorum.Lütfen ışık olun bana boşanırken mutsuz her kaıdn kadar mutsuzum ama bu tepkılerım cok normal değilmi?O cok rahat benim üzgün olmam ona anormal geliyor bu kadar üzgün ve mutsuz ken oğluma bı faydam dokunmayacağını düşünüyor, Bu normal bir süreç ama 5 yıllık yaşanmışlığın verdiği tepkiler hangi kadın güle oynaya boşanır ki zaten , ama kendisi hiç mutsuz değil gayet tepkisiz yaşadığı için oğluma daha faydalı olacak en azından öyle düşünüyor kendimi toparlamam ne kadar zaman alır herseyın bıttgını kabullendım zaten bı beklentim asla yok ama oğlumada sürekli ağlayan kadın rolünde görünmek istemiyorum, beni böle hatırlasın istemiyorum Birisi bana yardımcı olabılırmı?

Bu soruyu cevapla


19 Cevap


aakin

Öncelikle hakkınızda hayırlısını dilerim. 26 aylık bir çocuğun yeri annesinin yanıdır. eğer sadece bahsettiğiniz sebeplerden dolayı boşanıyorsanız da hakim velayeti size verecektir. Kolay bir süreç olmadığını tahmin edebiliyorum bu nedenle psikolojik destek almanızı öneririm. daha sağlıklı kararlar almanızda ve adımlar atmanızda çok faydası olacaktır. Hem oğlunuzun  bu süreçte etkilenmemesi için nasıl davranmanız gerektiği konusunda size yol gösterecektir. Umarım sizin için en iyi olanı gerçekleştirebilirsiniz.


Ares1

teşekkür ederim desteğiniz için mesele şuan oğlumun sağlığı tek düşündüğüm yani bu süreçte destek de alamıyorum çünkü her şeyi koz olarak kullanacağını biliyorum zaten detsek alıyor ilaç kullanıyor vs vs oğlum onunla daha mutlu olacaksa gercekten hiç düşünmem erkek cocuğu olduğu için beni fazla zorlayacağını ilerde sorunları ile asla başa cıkamayacağımı falan düşünüyor erkek cocuğu anneye bağlı olur derler ama benim oğlum hiç bana bağlı değil gercekten bide uzun süre emzirmeme rağmen ben calıstıgım için eşimde işsiz olduğu için doğumdan sonra o baktı işe girmek yerine evde cocuğa baktı 1 yıla yakın oğlumda bu zaman zarfında daha bağlandı eşime şuan sorsan 2 yasında ama ben babama gıderım der ve dıyorda bazen oyun oynuyoruz ben babama gıtmek ıstıyorum dıyor ve aglıyor ben aile için eşime detsek olmak için calıstım çünkü dünya borcunu yükledi bilseydim çalışmazdım halıyle ares de benden uzaklastı yada eşim psikolojımı bozudu için öyle düşünüyor olabılırım bılmıyorum yani eşime daha baglı bana uzak gıbı gelıyor yada suan herseyden de etkılenıyor olabılırım


Ares1

2 yaşındaki bir cocuğun annesini sevmemesi mümkün değil her hal de değilmi bende ılgılenıyorum ama işten geç çıkıyorum eve gıdıp yemek yapıyorum ortalığı topluyorum vs eşim bu süreçte hiç bir şekilde yarıdm etmedği için sürekli iş ev temızlık oğlumun yemeği uykusu derken oyun oynamaya onunla vaktim kalmaz di baba sürekli oyun arkadaşı olduğu için biraz babasına daha düşkün ama benim de gecerli nedenlerim vardı tembel bi adamdı kalkıp suyunu kendısı almazdı ben hem maddi hem manevi destek olarak kendimden cok fazla ödün verdim oda benim iyi bir anne olmadığım düşünüyor halbuki alakası yok vaktim yoktu olanı da sadece bu pisliğin arkasını toplamkala gectıgı için  evet oğluma kısa vakıt ayırmıs olabılırım ama sadece benim suçum değilki ayrıca bu suc da degıl elımden tutsa bı yerden oda yardımcı olmaya calıssa bende fazlasıyla vakıt gecırebılırdım bu oğlumun benı sevmedığı ve babasını daha cok sevdıgı anlamına mı gelir , bide sürekli zaten büyüyünce seni değil beni tercih edecek falan gibi cümleler sarf ederek iyice bitirmeye calısıyor beni ama oğlumdan da ayrılamam ki mümkün değil gercekten babası ile kalması daha mı sağlıklı bilemiyorum kafam da karısıyor ona baglılığını gördükçe anne olarak cok fazla yıpranıyorum


ayberke

Merhabalar, öncelikle hakkınızda hayırlısı olsun.Bu yaştaki çocukları hakimler anneye verir(anne eğer istemezse yada annenin kötü alışkanlıkları yok ise(uyuşturucu vs gibi kötü alışkanlıklar )

Ötesinde zaten eşiniz çalışmıyormuş, kendi karnını doyuramayan bir insana hakim niye versin çocuğu.İlerde büyüdüğünde babası gibi olsun diyemi.

Kapı gibi annesi çalışıp sorumluk sahibi iken.

Kafanız karışmasın bence ileride babası gibi olsun istemiyorsanız bırakmayın babaya.Kendi sorumluluğunu eşinin çocuğunun sorumluluğunu almayan adamdan kime fayda olcak. Belli ki kafası başka çalışıyor.

Yaşadığınız süreç illaki zordur, ama zaten normal olan üzülmek değil mi?O Üzülmüyorsa duygusuzsa çocuğa nasıl bakacak örnek model olacak.

Herşeyi rayına oturttuğunuzda çocuğunuzun sizi ne kadar sevdiğini göreceksiniz.Annenin yeri başkadır.


ilknur

Eşinizin kafanızı karıştırmasına asla izin vermeyin. 26 aylık bir çocuk kanunen de vicdanen de annesinden ayrılmamalıdır, (çok özel bir durum olup da annesinin istememesi durumu hariç). Destek alabilirsiniz, psikiyatri değil de psikologa gidip yardım alabilirsiniz. Bu süreç de ilaç da kullanmamış olursunuz ve hakime de bu işten çocuğumu en az etkilemek için akıl danışmaya gittim diye de açıklayabilirsiniz. Bu size karşı koz olarak kullanılamayacağı gibi sizin elinizi de güçlendirecek bir durum olacaktır. İlgisiz bir anne neden psikolog desteği ile süreci yönetmeye çalışsın. Eşinizin çalışmaması, evde olmasına rağmen işten gelince bütün ev işlerinin size bakması gibi sizin lehinize bir sürü durum var. Geliri olmayan birine velayeti hiçbir şekilde vermezler.  Kesinlikle rızanızla çocuğunuzun velayetini vermeyi kabullenmeyin. Babasıdır kanuni sınırlar çerçevesinde alır görür ama velayet büyük sorumluluk ki eşiniz de sizin anlattığınız kadarıyla bunları yapabilecek birisi değil. İlk tavsiyem ise gidip iyi bir avukat tutmanız olacaktır. O sizi zaten tecrübeleri doğrultusunda yönlendirecektir.  Sürecin sizin ve oğlunuz için kolaylıkla geçmesini dilerim.



Ares1

Ayberke cok tsk ederim gercekten yazdıkların ilaç gibi geldi


Ares1

Şu an kendisi calısıyor bi işte ailesi aldı cocuğumu normalde o işe başlayınca annem bakıyordu ama ben boşanmak isteyince oğlumu aldılar aılesının yanına verdi cok da çirkef bi adam olduğu için annesi olarak sen bile sevevcek olsan sadece kendı evinde (daha once beraber yaşadığımız evde) gelip görebileceğimi söylüyor anlaşmalı değilde çekişmeli bı dava olacagı için oğlumu almaktada zprlanıyorum sürekli tehdit edıyor zaten sımdıye kadar da onunla bırlıkte yasadıysam sadece oğlumdan ötürü yaşamıstım, sürekli bana sen zaetn oğlunu düşünecek olsan boşanmazdın sen ne biçim annesin vs cümlelerle beni yıpratıyor. cok fazla geldim gittim ama sürekli onunla mutsuz olup da oğlumun beni mutsuz görmesinden se ayrılmanın daha doğru olduguna kara verdim bu kadar zorlamasa beni kalabılırdım ama saedce oğlum için de o adamla kalacak olsam gercektn hasta olurum ben yada delirirm gercekten dediği gibi, evet oğlumun ruh saglıgı bozulurmu cok fazla etkılenır mı gercekten bılmıyorum ama suan oncelıgı gercekten kendıme verdığım için de biraz vıjdanen rahat değilim, kendi ailem bana fazlasıyla destek oluyor bosanmam konusunda ama kocamın bana teklıfi gel evıne don ares 7 yasına gelene kadar bızımle kal 7 yasından sonra tekrar ayrılırsın yeterki aresin dengesı bozulmasın ama oğlumun dengesını düzeltecegım derken benım de dengem ve ruh saglıgım fazlasıyla bozulmayacak mı cok sacma geldı bana zaaten sımdıye kadar oğlunu düşünen bir adam olsa benı kacırtmak için bu kadar uğrasırmıydı dıyorum kendı kendıme,


fatos

O yaşta bir çocuğun yeri annesinin yanıdır. Baba sadece oyun kısmında olunca tabi ki sever. Ama il başa düşünce çalışınca öz bakımı sağlaması gerekince nasıl olacak? Üstelik erkek çocuk iÇin annenin yokluğu travma sebebidir. Üzülmeniz da ağlamanızda gayet normal. Olayın etkisi geçince toparlarsınız. Psikolog desteği de imkanınız varsa alın mutlaka. İlkmişim deşiği gibi gayretinizi gösterir bu. İnş en doğru kararı verirsiniz



Ares1

Peki neden bu kada ısrarcı davranıyor ben anlamıyorum yanı amacı bana mı zarar vermek bılemıyorum yaa dıorum oğlunu bu kadar sevıyor da hıc mı aratsırmıyor acaba anne olmadıgı zaman oğlu ne duruma düşecek sürekli bana oku arastır sen ıyı bır anne degılsın dıyerek o kadar fazla yordu yıprattı ki eve gelip aıleme hakaret ederek sakın bu cocugu almayın bu cocugu sıze vermem vs yani istiyor ki lanet gelsin al cocugunuda basına çal dedırtene kadar uğrasıyor artık annem en sonunda bu cumleyı kurdu alda cocugunu basına çal ne bıcım adamsın utanmıyomusun dıye öfkesinden mi yapıyor onuda anlamıyorum ama bana da senı sevmıyorum keşke ölsen de kurtulsam cocukda bana kalır fılan dıyor saglıklı karar verebılmek adna süreklı kafamı kasrıstıyor geri donmek konusunda asla öle bısey yok artık olması imkansız cok aıleler karıstı bana soledıgı cümlelerin hesabını allaha da veremeyecek de ama oğlum koonusunda neden bu kadar ısrarcı davrandığını ben anlayamıyorum 


aakin

Biz burada size destek olmak için ne söylesek çözüm olmayacak. Lütfen bir avukata çok acil danışın. Çocuğunuzu sizden almaya ve yalnızca evde görebilirsin demeye hakkı yok. Çekişmeli de boşansanız bu aşamada böyle bir şey yapamaz. eşinizin söylediklerine de kulaklarınızı tıkayın. siz kendiniz çocuğa faydalı olabilir miyim diye düşünüyorsunuz ama anlattıklarınıza bakarak eşinizin psikolojisi de normal değil. Bir an evvel kafanızı netleştirin ve aksiyon alın. Çocuğunuzun sizden ayrı geçirdiği her gün emin olun onun için çok zor. belli ki sizi yıldırmaya çalışıyor, pes etmeyin, yasalar sizden yana olacaktır.



Cevaplamak için Üye ol