Oğlumun velayeti hakkında,

Ares1 soruyor: 9

Merhaba,


5 yıllık evliyim cok büyük bir aşkla evlendik ama eşim evlilik için uygun bir karakter değildi ama bu kadar baskıcı bi karakter olacağını düşünemezdim.İlk zamanlarda ok problem ler yaşadık ama hepsinin üstesinden geleceğimi düşünürdüm ben denedim cok fazla çabaladım ama bir türlü uyum ve ahenk içerisinde maalesef olamadık.Şimdi ayrılmaya karar verdik oda istemiyor bende ama cocuğum 26 aylık .Şimdi de anlaşamadığımız nokta velayet konusu eşim cocuğun kendısınde kalmasının daha sağlıklı olduğunu düşünüyor, benim ona bakamayacağımı sürekli vurgulayarak psikolojik baskı kuruyor çünkü başka türlü velayeti alamayacağını bildiği için sürekli tehdit ediyor beni, kendi hayatımı kurmamı cocuğun bana ayak bağı olacağı gibi çirkin düşüncelerle oğlumu vermem konusunda haaa daha iyi olucaksa zaten gönül rızam ile bırakırım o problem değil ama cok sorumsuz bir adam olduğu için alıp kaçıracak diye korkuyorum.Lütfen ışık olun bana boşanırken mutsuz her kaıdn kadar mutsuzum ama bu tepkılerım cok normal değilmi?O cok rahat benim üzgün olmam ona anormal geliyor bu kadar üzgün ve mutsuz ken oğluma bı faydam dokunmayacağını düşünüyor, Bu normal bir süreç ama 5 yıllık yaşanmışlığın verdiği tepkiler hangi kadın güle oynaya boşanır ki zaten , ama kendisi hiç mutsuz değil gayet tepkisiz yaşadığı için oğluma daha faydalı olacak en azından öyle düşünüyor kendimi toparlamam ne kadar zaman alır herseyın bıttgını kabullendım zaten bı beklentim asla yok ama oğlumada sürekli ağlayan kadın rolünde görünmek istemiyorum, beni böle hatırlasın istemiyorum Birisi bana yardımcı olabılırmı?

Bu soruyu cevapla


19 Cevap


ayberke

Kendi çocuğunu düşünen insan eşine böyle davranır mı?

Kendi çocuğunu düşünen insan senelerce evde oturup sorumsuzluk yapabilir mi?

Kendi çocuğunu düşünen insan çocuğunu anneden ayırır mı?

Valla yazdıklarınızı okuyunca eşiniz 7 yaşına kadar sizi sömürmeye devam edecek.

Belli ki boşanacağınız için akıl almış işe girmiş.

İyi bir avukat bulup hareket etmek lazım.(tehditte neymiş kimin normal olduğu belli)

Türkiye gerçeği olarak sizi en zayıf yerinizden vurmaya çalışıyor.Oğlunuzdan.

Ve yine ne yazık ki aileside buna destek oluyor. Annesi de bir anne olarak üstelik.(Çoçuklarındaki eksikliği görmezden gelip asıl kötülüğü kendilerine yapıyorlar halbukisi)

Allah size güç kuvvet versin.

Evladını düşünmeyen bir adama inanmak bence mümkün değil.




ilknur

Çok net bir şekilde tehditlerini kayda alın, o kaydı da götürüp savcılığa bildirin. Size ve çocuğunuza yaklaşmaması için karar çıkarttırın. Gerekirse çocuğumu kaçırdılar, bana göstermiyorlar diye dava açın. Daha boşanmadan çocuğunuzu nasıl alır da babanneye götürür? Dava çekişmeli bile olsa geçici velayet size verilecektir. Eşiniz eve dönmeniz için tek koz olan çocuğunuzu kullanıyor. Acı çekseniz de mutsuz olsanı da onunla evli kalmanızı istiyor.


Ares1

ben avukata solemıstım durumu avukat dıyor ki cocukun babası oldugu için polısle de olsa gıdıp almamız mümkün yanı siz nasıl annesıysenız oda babası ve evde kalıyor cocuk polısle de olsa jandarmada olsa kımse yardımcı olmuyor bu konuda haa bosnam olsa velayet bana verse aynen gıdıp alabılıyorum ama bosanma henüz olmadığı için işlem yapılamıyor, bu adam belkı de bana nafaka parası ödememek için bile oğlumu kullanıyor olabılır o kadar karaktersiz ve aıle sıde bana gel bız de sneınle yaşayalım sende otur cocuguna bak dıyor son radde artrık anneısne gıttım yalvardım sende annesın o daha bebek verin oğlumu dıye sen nasıl annesıysen oda babası ne yapabılırım kızım dıyor bana large large


Ares1

boşanma davalarında ses kaydını maalesef dinlemiyor hakim onu da araştırdım yoksa bana hakaret ettiği tehdit ettiği bi ses kaydı var ama artık hakımlere de güvenmıyorum bide üstüme 30 mılyar kredi çekti hala onun borcunu ödüyorum gel anlaşmalı yapalım bosnamyı oğlum etkılenmesın dedim tamam dedi önce secenekleri şu esyalrı evden alma ziynet esyası için ve maddi maneviz tazminat davası açma oğlumunda velayetini bana verirsen anlaşmalı boşanırız yoksa hayır dıyo bu 3 aydır ayrı kaldıgım zaman zarfındada oğlumla tehdit etti canı ısterse gosterdı ıstemezse göstermıyor alamaya gıdecegım zaman cocuk seni görmek istemıyor gelme dıyor bide kucucuk cocugu bıle işlemişler beynıne o nerden bılsın anne senı sevmıyorum cümlelerini daha 26 aylık ama almaya gıttıgımde ben gelmıyorum falan dıyor oğlumda sıyıracam gercekten kafayı artık yani tanımadıgım insanlardan detsek almak şu an bı sekılde içimdekileri kusmak ıstıyor insan ailemi de üzüntümle fazlasıyla yıprattım çünkü 



Desario

Sizi de eşinizi de tanımayan biri olarak mümkün olduğunca tarafsız konuşacağım. Belli ki çocuğunuz için en iyisini istiyorsunuz, daha iyi olacağına inanabilseniz velayeti eşinize bırakmaya bile razısınız ki bu çoğu anne için çok büyük bir özveridir. Kendi akıl ve ruh sağlığınız için boşanmanız gerekiyor olabilir, bu sizi bencil yapmaz. Bu süreçte ve sonrasında bile çocuğuma nasıl daha iyi bakabilirim diye düşünüyorsunuz belli ki. O yüzden öncelikle kendinizi suçlamayın, suçlamalara da kulağınızı tıkayın.

Babası size kötü bir eş olmuş olabilir. Sorumsuzluk, baskı, haksız eleştiriler ile sizi yıpratmış ve ciddi zarar vermiş olabilir. Birbirinizi sevmiyor, hatta artık birbirinize tahammül edemiyor da olabilirsiniz. Ama çocukla ilgilenmiş. Anladığım kadarıyla o da çocuğu için en iyisini istiyor. Bir annenin çalışmayıp evde çocuk bakmasını sıradan veya takdire değer buluyoruz, babanın aynı şeyi yapmasını neden sorumsuzluk olarak görelim? Ayrıca ev işine dokunmamış olabilir, tembellik etmiş olabilir; ama (şahsen çok becerikli bir insan olmadığımdan tek başıma tam gün çocuk baktığımda başka hiçbir iş yapamadığımı biliyorum) yetememiş de olabilir. Çocuk bakarken ev işini hakkıyla yapmak bence kolay değil, ekstra bir yardıma veya yardımcıya ihtiyaç duyulabiliyor çoğu zaman. Çocuğu kötü etkilediğine, ihmal ettiğine, kötü davrandığına şahit olmadıysanız bence eşinizi de suçlamayın. En önemlisi de kim ne kadar haklı olursa olsun çocuğun önünde birbirinizi suçlamayın. Babaannesinin evine gidiyorsa bu konuşmalar zaten orada tekrar edecek, çocuk gözünün önünde başlayan kavga ve üzerine söylenenlerden çok daha fazla etkilenecek.

Çocuğunuz büyük ihtimalle hem annesi hem de babasıyla -sınırlı da olsa- görüşmeye devam edecek. Velayet kimde kalırsa kalsın bu bir tarafın kazandığı, diğer tarafın elini eteğini çekmesi gerektiği anlamına gelmemeli. Eşinizle bunu konuşmaya çalışsanız? Üstüne titrediğiniz çocuğunuzun annesi ve babası olmaya devam edeceksiniz, çocuğunuz her ikisi tarafından da sevildiğini hissetmeli. Geçenlerde bir haberde ortak velayet sonucuna varıldığını ve anne babanın bunda uzlaştığını duymuştum, belki bunu da bir düşünmelisiniz, şartlarınızı tam bilemiyorum. Psikolog/pedagog/avukat gibi işinin uzmanı birileri bizden çok daha fazla yardımcı olabilir size. Verebileceğim tek tavsiye "fevri değil akılcı davranın" olur. Sağduyunuzu kaybetmeyin, önceliklerinizi unutmayın, kendinize güvenin. Allah kolaylık versin.


Desario

Son yazdıklarınızı yeni gördüm. Çocuğunuz ne ezberletilirse, ne işlenirse onu söylüyor, sizi sevmemesi falan mümkün değil. Babayı sevmemesi de mümkün değil gerçi. Kocanız laftan anlıyorsa anlatın, yoksa iyi bir avukat bulup elinizdeki her kozla korkutun. Anneye karşı doldurmak ne demek? "Suçlamayın" demiştim ama ben dayanamadım. Bu psikolojide çocuğunuzun sağlıklı yetişmesi çok zor. Ama bundan etkilenip karşı saldırıya geçer ve kendinizi kaybederseniz siz de çocuğu olumsuz etkileyebilirsiniz. Çocuğa bir fiziksel, duygusal istismarınız yoksa "seni sevmiyorum" diyen çocuğunuz değil sadece onu dolduranlar, bunu bilin.


mavinot

Evden ayrılan taraf sizseniz velayet aleyhinize dönebilir. ben arkadaşların yazdıklarına katılıyorum. siz evden ayrıldınız babaanne, çocuk, baba o evde kalıyorlar diye anladım o yüzden yazıyorum. Eğer durum böyleyse iyi bir avukatla görüşün. Şöyle bir dava biliyorum anne iki kızını daha sonra almak üzere evi terk ediyor. evde yaşayan babaanne ve hala da var. velayet babaya verildi. anne gittiği için. panik olmanız için yazmıyorum. bilginiz olsun destek alın sakince akıllıca davranıp çocuğunuzu alın. 


Ares1

Desario ne kadar güzel yazmıssın ve anlamışsın benı gercekten cok tsk ederim ilaç gibi geldi yadılalrın soledıklerın gercekten hissetmıssın benı kardeşim gibi algılamıssın içimdeki hissin ne kadar iyi oldugunu anlamıssın, cocuk cok öenmlı ve anneyım dıye kendı durumuma uzelemıyorum bıle anne olmak süpermen gıbı güçlere sahıp olamk gerektırırmıs bütün sorumlulukları sadece benım yuklenmem fazlasıyla yıprattı bagırmak ıstıyorum ama elımden hıc bısey gelmıyor yanı okafdar mutsuzumum kı statum yasantım tekrar baba evıne donmek yenı bır yasam yenıden inşaa etmeye calısmak sana aıt olmayan bi yere yenıden yuva kurmak butun bu olanları cocuk buyudukce doktor eslıgınde ona anlatmak kendını yenıden topluma kazandırmaya calısmak fılan hepsı ne kadar güç gelıyor hayatımdakı her konuda basarılı olup da evlılık gıbı kolay olan bısey basaramamıs olmanın verdıgı hayal kırıklığı anlam ıfade etmıyor en cok kocam için inan ona daha fazla üzülüyorum, oğlum benımle suan hafta sonu aldım ama hafta içi tekrar babanesıne bırakıyorum gecıcı velayet için mahkemeye avukatıma vekalet verdım dava gorulmeden once hakım karar verırse dava sonuclanan kadar gecıcı velayetı verıyorarlmıs bu bı parca memnun etti beni beni dınledıgınız için anladıgınız için cok tsk ederim kalabalık arasında yapayalnız mısım suan daha ıyı anladım toparlanmam lazım baska sansım yok benım için dua edin tsk edrim


Desario

Evlilik başarılı veya başarısız olunacak bir şey değil, dans etmeye çalışmak gibi bir şey. Kimi çiftler daha uyumlu oluyor, kimisi ayağına defalarca basılsa da ses etmiyor, kimisi en ufak kazada kıyameti koparıyor. Belki "başarılı" sandığın evlilikler de içten içe sizin geçen seneki haliniz gibi, bilemezsin ki. Her şeyi birden planlamana ve öngörmene imkan yok, bence boşuna uzun vadeli planlar yapıp önünü görmeye çalışma. Boşandıktan sonraki 6 ay hangi şehirde yaşayacak, nerede çalışacak, ailenle mi yalnız mı oturacaksın ona karar ver sadece. 6 ay sonra kurduğun düzenden bunalabilirsin, bakarsın "artık ailemle oturmak bana zor geliyor" dersin, "yalnızlık çekilmiyor" dersin, "bu şehirde ne işim var" dersin... Hiç belli olmaz. Ölüm insanı ve her planı nasıl aniden değiştirirse bu da öyle değiştirir bence, eski bir parçan ölür. Elbette bunun yasını tutacak, depresyonunu yaşayacaksın, sonrasında da ne kadar acı çeksen de bu sayede olgunlaştığını göreceksin. Çevren, özgüvenin, iraden hatta belki şimdiye dek verdiğin tüm kararlar sınanacak ama sonunda elinde kalan her şeyin sağlamlığından emin olacaksın. Konudan saptım mı, bilmiyorum; sadece üzülmen, ağlaman, kaygılanman normal, onu demek istedim. Belki zor ama üzgünken çocuğuna bakamazsın diye bir şey yok, zaten giderek üzüntün azalacak, sonuçta o umutla boşanıyorsun :)



Cevaplamak için Üye ol