Lohusalık sendromunu bu şekilde yasayan oldu mu

lohusaAnne soruyor: 10

Iyi aksamlar anneler bebeğinize karşı yabancilasmalariniz oldumu.Aslinda onu çok seviyorsunuz fakat sevginizden emin degilmissiniz gibi bir hissiyat yaşadınız mı. 

Bu soruyu cevapla


14 Cevap


FeyzaZ

Merhabalar. Bebeğiniz henüz çok küçük olmalı. Doğum yapana kadar sürekli onu görünce vurulacaksın, gözün başka bir şey görmeyecek vs gibi söylemlerle doluyoruz. Okuyoruz, öğreniyoruz. Ancak hiç kimse lohusa depresyonundan bahsetmiyor, 2 saatte bir uyanıp uyanıp emzirileceğinden, bazen saatlerce uyumayabileceğinden. Görüntüler hep mışıl mışıl uyuyan bebekler, huzurla emziren anneler. Bebeğin memeyi alamayabileceği, sütün yetmeyebileceği, bunlar fragmanda hiç görünmüyor. Her ne yaşıyorsanız inanın çok doğal. Her doğum ve lohusalık birbirinden farklı. Olumsuz duygularınız daha da derinleşmeden lütfen yardım alın.

Ben de ilk doğumumda aynı şeyleri düşünmüştüm, bakıp bakıp aa ne de tatlıymış demem lazımdı ama diyemiyordum. Doğum sonrası hakkında yeterli bilgim olmadığından her şey tam bir şoktu benim için. Gece 4 kere uyanacağımı bile kimse söylememişti. Sonra düzeni kurunca her şey yoluna girdi. İlk çocukta bir şaşkınlık oluyor. İkinci doğumdan sonra her şey öyle kolay geçti ki, hatta bebekliği hiç bitmesin diye düşündüğüm anlar olmuştur ikincide.

Kendinize zaman verin, olumsuz duygularınız artarsa yardım alın ve bebeğinizi sağlıkla büyütün inşallah.


denizderya1

Bana da ilk başlarda öyle bir hissiyat olmuştu çünkü acemisiniz ve herşey çok yorucu zor geliyor baş edemiyorsunuz zorlanıyorsunuz. Ama sonra iki ay geçince acemiliği atınca herşey değişiyor tam tersi yoğun güzel duygular hissetmeye başlanıyor. ben de böyle olmuştu.


seyircikoltugu

Birçok anne itiraf edemese de benzer duygular yaşamıştır. Sanırım çok yeni annesiniz. Bunlar çok doğal duygular. Yepyeni bir hayata adım atıyorsunuz ve bu hayatın en önemli duygusu sorumluluk oluyor bir anda. Kendinizi kötü ve yalnız hissetmeyin. çevrenizden bebek bakımı için yardım almaya çalışın ve bu stresin biteceğine emin olun. Her şey yoluna girecek, güvenin.


lohusaAnne

Arkadaşlar cevaplarınız için teşekkür ederim. Fakat bebeğim çok küçük değil . Yanı 8 aylık bir anneyim .yani ilk aylarda değilim . Gecmiyo . Onu cook seviyorum fakat sevmiyormuşum gibi sanki öperken severken rol yapıyormuşum gibi his var çok rahatsız edici :( umarım geçer 


Desario

Sevginizi kimseye ispat veya teşhir etmek zorunda değilsiniz, kendinizi sosyal medya anneleriyle kıyaslıyorsanız sadece mutlu anların paylaşıldığı sayfalara bakınca kendinizi ilgi, sevgi, bakım vs. her konuda yetersiz hissetmeniz zaten kaçınılmaz oluyor. Ama lohusalığı geride bırakmışsınız, bebeğinize yabancılaşma gibi bir his ve buna bağlı suçluluk duyuyorsanız gerçekten bir uzmana başvurmanız ikiniz için de en iyisi olur.



ysmnygzaly

Ben iki bebeğimde de bunu yaşadım. Şimdi oğluma aşığım.. 1 aylık kızım var onu benimseyemiyorum sevmiyorum zannedıyorum.. aslında onada aşığım zamanla oturacak ilk bebekten tecrübeliyim:) 


lohusaAnne

Ysmnygzaly merhaba cevabınızı biraz acar mısınız. Sanirim duygularımız aynı . Duygularınızı biraz daha detaylı yazarmisiniz ne gibi şeyler düşünüyorsunuz bebeğinize karşı . Geçecek dimi .peki benim 8.aylarda hala devam etmesi normalmi .ayrıca sizinki kaç ay sürdü 


gizem_gizem

merhaba, bende aynı şeyleri hissediyorum, aslında en başlarda daha çok hissediyordum ama şimdi hafifledi, 15 aylık kızım, bu konudaki ilk sinirim doğumdan sonra hala eşiimi kızımdan daha çok seviyor olmamdı, herkes bebeğiyle aşk yaşarken ben öyle hissetmiyorum diye çok vicdan azabı çektim, kızımı çok seviyorum evet ama sanki yeterince çok sevmiyorum, öperken koklarken rol yapıyormuşum hissi bende de çok fazla oldu, aynı sizin gibi, çok net anlıyorum ne hissettiğinizi, bir yol bulamadım, bir taraftanda çok fazla üzerinde durmamaya çalıştım hala çalışıyorum çünkü düşündükçe insanı deli eden bir durum, dediğim gibi azalmaya başladığının farkındayım, 8 ay oldu yeni değil demişsiniz ama asıl şimdi birşeyler değişmeye başlayacak, artık iletişiminiz çok artacak, ağlayınca size koşacak, kendi kendine size sıkı sıkı sarılabilecek mesela, bunlar olmaya başladıkça, yani iletişim arttıkça daha iyi hissedeceksiniz eminim.



gizem_gizem

ve evet doğum öncesi çok okudum, hazırlandım, uykusuz kalacağımı bilmiyor değildim, emzirmenin öyle anlatılan gibi çok kolay birşey olmadığınıda biliyordum, aslında bunlara hazırdım, kızım da gerçekten hiç zor bir bebek olmadı, yani bu durumun kesinlikle fiziksel yorgunlukla ilgili olduğunu düşünmüyorum, ama olay şu ki, anneliğin mükemmellliği odaklı çevresel baskıdan ister istemez etkilendiğimizi düşünüyorum, o ilk bakış, eline ilk dokunuş, mükemmel kokusu, anında aşık olmak, sanki bu tarz şeyler hissetmek zorundaymışız ve bunu bu şekilde abartmak zorundaymışız gibi bir bilinç altı oluşmuş ister istemez (abartmayı burda kötü anlamda kullanmadığımı belirtmek isterim, evet abartılabilir çünkü böyle şeyler anlatan annelerin duyguları büyük ihtimalle bu ihtişamda zaten), ama bu bilinç altının yanında sizin benim gibi hisseden annelerin hikayeleri yok, ben bir kere bile denk gelmedim, o nedenle böyle hissedebileceğimi hiç düşünmediğim için aşırı anormal geldi tabiki, başlarda çok çok üzüldüm ve büyük bir vicdan azabı çektim, ama şimdi mesela sizin gibi, bazı yerlerde bu duygularını paylaşan anneler görünce buda olabiliryor, bu bizi ne eksik nede sevgisiz anne yapar diye düşünmeye başlıyorum, ve daha iyi hissediyorum.


lohusaAnne

Gizem_gizem  iyiki bu konuyla alakalı paylaşım yaptım . Içim rahatladı . Yalnız olmadigimi bilmek çok rahatlatıcı :( Çünkü içten içe kendimi yiyorum neden bu şekilde düşünüyorum diye.dediginiz gibi bende ilk başlarda eşini daha çok seviyodum. Aslında evlat sevgisi hıc bir zaman kıyaslanamaz.bunun farkındayım fakat işte dediginiz gibi  nedenini bir türlü bulamadigim,anlam veremediğim hisler insani çok farklı dusunduruyo.dediginiz gibi bende fiziksel yorgunlukla ilgili olduğunu düşünmüyorum . Geçmesini ümit ediyorum .Hafifledi demissiniz .umarım benimde hafifler.disarda iken kalabalikta veya bi meşgalem  olunca çok fazla o hissiyatta kapılmıyorum . Genelde yalnız olunca başlıyo o düşünceler.bide canım sıkkın olunca.



Cevaplamak için Üye ol